Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Seite
13r
Einzelbild herunterladen
 

ponere. quia ille ſequūtur fidemiam fundatam ante fide nichilvalēt vt dicit Augꝰ. in ꝓnologion. Yſa. vij. niſi credideritisītelligētis ideo hec ſicut īſpiratꝰ ſimplicit̓ accipienda denūciat eſt quod dicit. Et deꝰ ea̓t verbum. Tercia ꝓpoſicio denotansverbi cum patre conſubſtancialitate vt ſit ſēſus. verbū erat ſb̓ſtācialit̓ deꝰ. Attēde autē qͦcūqꝫmodo ꝯſtructonis ordo vertat̉: ſēper eſt vera ꝓpoſicio. Si enim verbum ſit ex ꝑte ſuppoſiti deus expte appoſiti vera ē. quia verbū eſtdeꝰ ſic ꝑſonā ſb̓icit̉ ſb̓ſtanciadiuina ſic p̄dicat̉. qui ordo ſb̓iectonis p̄dicaconis gn̓a̓lis eſtartificial̓ in onbꝰ. qͥa de naturaſuppoſiti cuiꝰ agere ꝑati ē ꝓprium: eſt ſb̓iciat̉ de naturā ſb̓ſtācie formal̓ eencialis eſt p̄dicari. ſicut cum dicit̉. ſortes eſt homo. Si autē deꝰ ſb̓iciat̉ verbuꝫp̄dicet̉. tūc iſte ordo ꝯſtructonisſpecialis eſt in diuinis ꝑſonisdenotatur eum eiuſdem ſimplicitatis eſt ꝑſonā cuius eſſencia nichil ē in ꝑſona niſi eenciadiuina. ideo vtrumqꝫ ſubicit̉apponit̉ vtriqꝫ ſic excludit̉ error eoꝝ dicebant ꝑſonas vt ſb̓ſtacias ꝯpoſitas ꝑticulatas debere ſubici p̄dicari. eſſenciaꝫautē vt ſimpliciorem debere p̄dicari ſubici qui error tāgiturlpͥmo ſētēciaꝝ. di. v. eliditurverba auguſtini tam ꝑſonaꝙͣ eencia ſiue natua̓ ī diuinis eiuſde ſint ſimplicitatis. Sꝫ tūc querit̉ qͥd ī locucōe poītū trahit hūcterminū deus ad ſtandum ſubſtancia cūm p̄habitis ſuppont ꝑſona. ſꝫ hoc ſoluit̉ plane dicedo deus certo de natura ꝓprijſignificati ſupponit ſb̓ſtaciam.ſꝫ vt dictū eſt prepoſiconem nocionalem in precedenti ꝓpoſiconecogit̉ ad ſtāduꝫ ꝑſona. ideocum in iſta tercia ꝓpoſicone tal̓ ſit p̄poſicio. nec aliqͥs aliꝰ terminꝰ nocōnalis: relīquit̉ natureſue ꝓprie quā ſupponit eenciaꝫ ſic relīquitur ꝙͣdeꝰ eſt verbū eſſēcialit̓ non differes een̄ciama deo pr̄e qui eſt tociꝰ deitatis pn̓cipiū. Ioh̓is. x. Ego pr̄ vnū ſumꝰ. xvij. vt ſint vnū ſic̄ egotu pat̓ vnū ſumus. Sꝫ tūc q̄rit̉qͣre de eencia loquēs vtit̉ v̓boteriti inꝑfecti tꝑis cum alibi deeternitate loquēs vverbo pn̄tis teporis vtat̉. Ioh̓. viij. Anꝙͣ abraha fierēt ego ſū. ſꝫ ad hoc ī p̄cedētibꝰ fere rn̄ſum eſt ꝙͣtum eſt derōne preteriti imꝑfecti quod mediu eſt nit̓ pn̄s p̄teritum includes vtrūqꝫ extremoꝝ ꝑticipasEt cōfirniat̉ hoc Ancelmum ī libro de concordia p̄ſciēcie liberiarbitrij. vbi ſic dicit. In hoc ſidem magis ſimilia ſūt eterno pn̄ti tꝑaliter p̄terita pn̄cia qͦmaꝫque ibi ſunt nūꝙͣ poſſunt eſſe