ponere. quia ille ſequūtur fidemiam fundatam ⁊ ante fide nichilvalēt vt dicit Augꝰ. in ꝓnologion. Yſa. vij. niſi credideritis nōītelligētis ⁊ ideo hec ſicut īſpiratꝰ ſimplicit̓ accipienda denūciat⁊ hͦ eſt quod dicit. Et deꝰ ea̓t verbum. Tercia ꝓpoſicio denotansverbi cum patre conſubſtancialitate vt ſit ſēſus. verbū erat ſb̓ſtācialit̓ deꝰ. Attēde autē ꝙ qͦcūqꝫmodo ꝯſtructonis ordo vertat̉: ſēper eſt vera ꝓpoſicio. Si enim verbum ſit ex ꝑte ſuppoſiti ⁊ deus expte appoſiti vera ē. quia verbū eſtdeꝰ ⁊ ſic ꝑſonā ſb̓icit̉ ⁊ ſb̓ſtanciadiuina ſic p̄dicat̉. qui ordo ſb̓iectonis ⁊ p̄dicaconis gn̓a̓lis eſt ⁊artificial̓ in onbꝰ. qͥa de naturaſuppoſiti cuiꝰ agere ⁊ ꝑati ē ꝓprium: eſt ꝙ ſb̓iciat̉ ⁊ de naturā ſb̓ſtācie formal̓ ⁊ eencialis eſt p̄dicari. ſicut cum dicit̉. ſortes eſt homo. Si autē deꝰ ſb̓iciat̉ ⁊ verbuꝫp̄dicet̉. tūc iſte ordo ꝯſtructonisſpecialis eſt in diuinis ꝑſonis ⁊denotatur ꝑ eum ꝙ eiuſdem ſimplicitatis eſt ꝑſonā cuius ⁊ eſſencia ⁊ nichil ē in ꝑſona niſi eenciadiuina. ⁊ ideo vtrumqꝫ ſubicit̉ ⁊apponit̉ vtriqꝫ ⁊ ſic excludit̉ error eoꝝ q̄ dicebant ꝑſonas vt ſb̓ſtacias ⁊ ꝯpoſitas ⁊ ꝑticulatas debere ſubici ⁊ nō p̄dicari. eſſenciaꝫautē vt ſimpliciorem debere p̄dicari ⁊ nō ſubici qui error tāgiturlpͥmo ſētēciaꝝ. di. v. ⁊ eliditurverba auguſtini cū tam ꝑſonaꝙͣ eencia ſiue natua̓ ī diuinis eiuſde ſint ſimplicitatis. Sꝫ tūc querit̉ qͥd ī locucōe poītū trahit hūcterminū deus ad ſtandum ꝓ ſubſtancia cūm p̄habitis ſuppontꝓ ꝑſona. ſꝫ hoc ſoluit̉ plane dicedo ꝙ deus ꝓ certo de natura ꝓprijſignificati ſupponit ſb̓ſtaciam.ſꝫ vt dictū eſt ꝑ prepoſiconem nocionalem in precedenti ꝓpoſiconecogit̉ ad ſtāduꝫ ꝓ ꝑſona. ⁊ ideocum in iſta tercia ꝓpoſicone tal̓nō ſit p̄poſicio. nec aliqͥs aliꝰ terminꝰ nocōnalis: relīquit̉ natureſue ꝓprie ꝑ quā ſupponit eenciaꝫ⁊ ſic relīquitur ꝙͣdeꝰ eſt verbū eſſēcialit̓ ⁊ non differes ꝑ een̄ciama deo pr̄e qui eſt tociꝰ deitatis pn̓cipiū. Ioh̓is. x. Ego ⁊ pr̄ vnū ſumꝰ ⁊. xvij. vt ſint vnū ſic̄ ⁊ ego ⁊tu pat̓ vnū ſumus. Sꝫ tūc q̄rit̉qͣre h̓ de eencia loquēs vtit̉ v̓bo ꝑteriti inꝑfecti tꝑis cum alibi deeternitate loquēs vverbo pn̄tis teporis vtat̉. Ioh̓. viij. Anꝙͣ abraha fierēt ego ſū. ſꝫ ad hoc ī p̄cedētibꝰ fere rn̄ſum eſt ꝙͣtum eſt derōne preteriti imꝑfecti quod mediu eſt nit̓ pn̄s ⁊ p̄teritum includes vtrūqꝫ extremoꝝ ⁊ ꝑticipasEt cōfirniat̉ hoc ꝑ Ancelmum ī libro de concordia p̄ſciēcie ⁊ liberiarbitrij. vbi ſic dicit. In hoc ſi qͥdem magis ſimilia ſūt eterno pn̄ti tꝑaliter p̄terita ꝙ pn̄cia qͦmaꝫque ibi ſunt nūꝙͣ poſſunt nō eſſe
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten