eterno pn̄ti ꝓpter exiſtēciaꝫ in ſb̓ſtacia ip̄ius nūc̓ acceptū. Preteritu autē nit̓ ip̄a ſolum ē neceſſariūi; ⁊ hoc ꝯuenit eternitatis neceſſitati. ⁊ ideo rōne hoꝝ ꝯponētiumvtitur eo Ioh̓es ad eternitate ſignificandū ⁊ hoc eſt qd̓ dicit. Etverbum erat apud deū. Gloſa auguſtin vt aliꝰ apud aliū. ⁊ ideoin hac ꝓpoſicone diſtinctio ꝑſonaꝝ pr̄is ⁊ filij deſignat̉. hoc aute fit ꝑ p̄poſiconem nocionalē interpoſita q̄ eſt apud. In hac emītria cōſiderāda occurrūt ſcꝫ quiappoſicio ē. et qͥa hec prepoſicio e.⁊ quia vt dicit Priſtianꝰ vn̄ hꝫadu̓bij localis. quia ergo p̄poſcio eſt: tnͣſitua eſt ⁊ alietatē ⁊ diuſitatem notat nit̉ ea quibꝰ apponit̉. ſicut īter verbū ⁊ deum. ⁊cum alictas in deo nō eſſe poteſtn̓ ꝑſonaꝝ ẜm relacōes originisdiſtinctaꝝ: oportet ꝙ tal̓ alietasſit int̓ verbum ⁊ deum. vn̄ ſoluitq̄ſtio q̄ fieri poſſet ꝙ cum deꝰ ſitſb̓ſtantiuum ⁊ eenciam deſignetvirtutē cuiꝰ hͨ trahat̉ ad ſtādūꝓ ꝑſona. hoc eni fit ꝑ prepoſiconem noconale. ſicut cū diciturdeꝰ de deo vl̓ deus gn̓a̓t deum. qꝛfit ꝑ verbum nocionale aliquando ⁊ aliqn̄ ꝑ p̄poſicōem ad nocionem p̄tinēte virtute tn̄ſicionis ⁊diu̓ſitatis quā deſignat p̄poſicioCū ergo verbū ſupponat filiū vtdictum ē. quia vt dicit Augꝰ. eoverbum ē quo filius ē: eadem racione oportet de neceſſitate ꝙ deꝰſtet ꝓ patre. Si aūt qͣritur quare nō dicat verbū ea̓t apud ſb̓ſtāciam dei vl̓ eenciam: dici debet ꝙdeus vt dicit dam. dicit deitatem⁊ ſb̓ſtanciam ⁊ eenciam diuinaꝫẜm modum ītelligēdi qui eſt innomine vt in habēte. ſubſtanciāautē ⁊ deitas ⁊ eencia dicūt naturam dei abſolutē. ⁊ quia habensdeitate ⁊ naturaꝫ in diuinis e ꝑſona. ideo hoc nomē deꝰ ꝯueniēciponit̉ ꝓ ꝑſona ꝙ aliquod aliudnomen eenciale. Inꝙͣtum autēꝫeſt hec p̄poſicio ſic figt immediacōnem. ⁊ intelligit̉ ꝙ verbum immide̓atū ē pat̓ ẜm nature proceſſum. ita ꝙ init̓ paternum intellectum et verbum nichil eſt mediuni ẜm nature ordinem. vt dicitAugꝰ. quo alt̓ eſt ex altero. nonqͦ alter prior altero. Ioh̓is. xvi.qͥ miſit me mecū ē ⁊ ſic filius virtus epris ⁊ ſapiētia. qͥa illa imediata ſunt intellectui vniu̓ſaliteragēti. p. Coꝝ. p. xp̄m dei virtutē⁊ dei ſapiētiaꝫ. quia enim verbūē: ſapiēcia ē. ⁊ qͥa oꝑatiuū ē: virtꝰ eſt. Ioh̓is. v. Pat̓ meus vſqꝫmodo oꝑatur et ego oꝑor. In ꝙͣtu autē eſt hn̄s vnn adu̓bij lociſic notat autoritatē in re accuſatiui cui p̄ponitur. Dicimꝰ enim ꝙmiles ē apud rege. ⁊ non dicimꝰꝙ rex ſit apud milite ⁊ ſic notat̉autoritas ī patre ꝙͣuis nulla īdignitas notetur ī filio. Sic ergo
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten