Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Seite
12r
Einzelbild herunterladen
 

eterno pn̄ti ꝓpter exiſtēciaꝫ in ſb̓ſtacia ip̄ius nūc̓ acceptū. Preteritu autē nit̓ ip̄a ſolum ē neceſſariūi; hoc ꝯuenit eternitatis neceſſitati. ideo rōne hoꝝ ꝯponētiumvtitur eo Ioh̓es ad eternitate ſignificandū hoc eſt qd̓ dicit. Etverbum erat apud deū. Gloſa auguſtin vt aliꝰ apud aliū. ideoin hac ꝓpoſicone diſtinctio ꝑſonaꝝ pr̄is filij deſignat̉. hoc aute fit p̄poſiconem nocionalē interpoſita eſt apud. In hac emītria cōſiderāda occurrūt ſcꝫ quiappoſicio ē. et qͥa hec prepoſicio e. quia vt dicit Priſtianꝰ vn̄ hꝫadu̓bij localis. quia ergo p̄poſcio eſt: tnͣſitua eſt alietatē diuſitatem notat nit̉ ea quibꝰ apponit̉. ſicut īter verbū deum.cum alictas in deo eſſe poteſt ꝑſonaꝝ ẜm relacōes originisdiſtinctaꝝ: oportet tal̓ alietasſit int̓ verbum deum. vn̄ ſoluitq̄ſtio fieri poſſet cum deꝰ ſitſb̓ſtantiuum eenciam deſignetvirtutē cuiꝰ trahat̉ ad ſtādū ꝑſona. hoc eni fit prepoſiconem noconale. ſicut diciturdeꝰ de deo vl̓ deus gn̓a̓t deum. qꝛfit verbum nocionale aliquando aliqn̄ p̄poſicōem ad nocionem p̄tinēte virtute tn̄ſicionisdiu̓ſitatis quā deſignat p̄poſicio ergo verbū ſupponat filiū vtdictum ē. quia vt dicit Augꝰ. eoverbum ē quo filius ē: eadem racione oportet de neceſſitate deꝰſtet patre. Si aūt qͣritur quare dicat verbū ea̓t apud ſb̓ſtāciam dei vl̓ eenciam: dici debetdeus vt dicit dam. dicit deitatem ſb̓ſtanciam eenciam diuinaꝫẜm modum ītelligēdi qui eſt innomine vt in habēte. ſubſtanciāautē deitas eencia dicūt naturam dei abſolutē. quia habensdeitate naturaꝫ in diuinis e ꝑſona. ideo hoc nomē deꝰ ꝯueniēciponit̉ ꝑſona aliquod aliudnomen eenciale. Inꝙͣtum autēꝫeſt hec p̄poſicio ſic figt immediacōnem. intelligit̉ verbum immide̓atū ē pat̓ ẜm nature proceſſum. ita init̓ paternum intellectum et verbum nichil eſt mediuni ẜm nature ordinem. vt dicitAugꝰ. quo alt̓ eſt ex altero. non alter prior altero. Ioh̓is. xvi. miſit me mecū ē ſic filius virtus epris ſapiētia. qͥa illa imediata ſunt intellectui vniu̓ſaliteragēti. p. Coꝝ. p. xp̄m dei virtutē dei ſapiētiaꝫ. quia enim verbūē: ſapiēcia ē. qͥa oꝑatiuū ē: virtꝰ eſt. Ioh̓is. v. Pat̓ meus vſqꝫmodo oꝑatur et ego oꝑor. In ꝙͣtu autē eſt hn̄s vnn adu̓bij lociſic notat autoritatē in re accuſatiui cui p̄ponitur. Dicimꝰ enimmiles ē apud rege. non dicimꝰ rex ſit apud milite ſic notat̉autoritas ī patre ꝙͣuis nulla īdignitas notetur ī filio. Sic ergo