ſci quod ita non eſſe qui dici poteſt. Ath. altitudines igitur dei quis nouit? creatanatura an increata ſubſtantia? Dices ne īcreatā ſubſtantiā a creatura ꝑcipi? Qudſi ab increat dixeris: relinquitur ut comſubſtantialē patri & filio confitearis ſpm̄ſanctum. luxta beatū paulū qui dicit nullus hominum nouit: quę hominis ſūtniſi ſp̄s hoīs qui in ipſo eſt. eodem mō & quę dei ſunt nemo nouit niſi ſp̄s di. Ar-oīa dei quęcunqꝫ ipſi uiſſa fuerint ea ſp̄s nouit Conſilia uidelicet quęcunqꝫ illi deus apperuerit. Ath. ergo nihil ſp̄ui ſupra genus hominū conceſſeris: Si quidemrem deus faciet ēt ſi non reuellauerit ſeruis ſuis ꝓphetis. Ar. an non tibi quęcunqꝫ dei ſunt ipſius uidentur eſſe ꝯſilia. Ath. Dei oīa dicuntur & operationes: & qab eo facta ſunt uiſibilia & inuiſibilia. dicunt̉ aūt ipſius & conſilia: & multa ſūtquę dei noīantur nunc igitur dic tu mihi: Suas ne res hō ſpiritui reuellat̉ an ſp̄shominis qui in eo eſt oīa a ſe ipſo nouit quęcunqꝫ ab hoīe aguntur cum ab ipſouꝫ. ſp̄u ad oīa moueatur homo quę facit. ar. a ſe ipſo ſp̄s hominis ſcit quę in eoſunt. ath. ſp̄ui hominis dediſti a le ipſo oīa ſcire ſpui uero dei. nec ita quidē ſciamhabere concedes? ad hęc autē dic mihi altitudines dei quid intelligis. ar. oportetqui quidē ueritati ſit amicus primū fateri oīa quęcunqꝫ dei ſunt ſp̄m a ſe ipſo cognoſcere dein̄ alititudines dei dicere infinitū & iminenſum id eſſe & ita eſſe deūquę ego ꝓfiteor: ath. Si hęc igitur profiteris infinitū & iminenſū & id eſſe & itaeſſe deū huncine dices a creata natura percipi? Quod ſi ita habet ꝓ tua iam ſentētia non eſt imperceptibilis a quacunꝗę enim creata natura deus percipiaturimperceptibilis dici non poteſt. ar. da mihi ſacris ſcripturis teſtimoniumſicuti de filio dediſti ſpiritū ſanctū deo conſubſtantialem eſſe. ath. Scriptū eſt inlege dei: non ſumes nomen dei tui in uanū & de ſp̄u ſcriprum inuenimus a ſaluatorę. Dicit .n. ad filios belzebul qui contra eū īſoleſcere uolebant. Omne regnūin ſe ipſū diuiſum deſolabitur: & omnis ciuitas uel domus diuiſa in ſe ipſā cadit:Et ſi ſatanas ſatanā eicit & in ſe ipſum inſurrexit & diuiſus eſt quomō ſtabit regnū eius? uel quomō poteſt aliquis ſpolia fortis diripere: niſi prius domum ingiſus fortē ligauerit & tunc domū eius diripit. Et ſi ego in belzebul eicio dęmoniafilii ueſtri in quo eiciuntur: Si aūt ego in ſpu dei eicio dęmonia & paulopoſt ꝓpterea dico uobis ꝗa omne peccatū & blaſphemia remittetur hoībus ſp̄s aūt blaſphemia non remittetur & quicunqꝫ dixerit uerbū infilium hominis remittetur eiqui aūt dixerit in ſp̄m ſanctū non remittetur ei nec in hoc ſeculo nec in futuro:Vides quia deo pare honore ſpiritū & hic & in futuro cognoſcimus Vt .n. ꝗ blaſphemat in patrem non purgabitur quin ſit eterni reus ſupplicii ita qui & in ſp̄mſanctū blaſphemauerit ſempiterno peccato reddetur obnoxius cū peccati labesnon remittitur. Nā ſi ſeruus eſſet ſp̄s non qui in eū delinquit perinde ſempiternoſupplicio puniretur atqꝫ ille qui blaſphemat. in dei magnitudinem increatā: ſedquē hic ſpiritū dei filius dei dixit. hunc ex dicipulis chriſti quidā cum d̓ chriſtoageret digitū dei nominauit. Reminiſci uelis eadē uia filiū inueſtigatū eſſe & īuenies ſempiternam ſp̄s ſancti uirtutē ideo patri conſubſtantialē quia digitus dicit̉Ob hoc. uꝫ. magi inexpugnabilē ſp̄s ſancti uirtutē in ęgipto contemplati clamabāt dicentes hic digitus dei eſt. nihil aliud ꝑ digiti dei uocē ꝗͣ ip̄s ſācti uirtutē fatebātur quā hēt deo pr̄i ꝯſubſtātialē ꝗͣ ex aduerſo faſē. intueri neminē. Et nequiſcauilari uellet nō recte a magis dictū eſſe: apoſtoli īmo uero in ip̄is dn̄s q̄ ad ſe dicta erāt tanꝗͣ recte dicta ꝯfirmauit Nā & ipſe ait Si ego indigito dei eicio dęmoniaar. ip̄s ubi naͣ ſcribit̉ deus. ath. ubiqꝫ diuinę ſcripturę teſtatur ꝗa deus ē ſp̄s ſanctus nec ſeꝑatus a dei & pr̄is & filii eiꝰ unigeniti gloria Dīc .n. petrus ī actibꝰ ad ananiā: Nō ne manēſ tibi manebat & uēditū ī tua poteſtate erat qd̓ ꝙ poſuiſti ī corde tuo rē iſtā: Plentiri te ſp̄ui ſācto: nō mētitus es hoībꝰ ſed deo. uides ut ī ſuꝑioribꝰ quē ſp̄m ſāctū. dixerat ī poſterioribꝰ deū dixit Qui ēt beatꝰ paulꝰ ī ſecūda ad