gregorii nazanzeni: ambroſii: hieronymi auguſtini atqꝫ gregorſi: & huiuſmodioīum: qui de ſacris litteris bn̄meriti extiterūt. Hęc ſunt quę nr̄is angoribus ſolamedentur & ſanant. aduerſa non curant. iocunditatē parant: fęlicitatem atqꝫ beatitudinem pollicent̉. Ad hęc igitur incūbe humaniſſime. B. peto ate precario: &preſertim huius nr̄i athanaſii operis copia: ꝑficito omiſſis oībus aliſſ: ut ꝗͣprimūhr̄i poſſit: ne illuſtrata fidei ueritas: quam ſūmus ille opifex hōibus dedit: īcuriatua longius in oculto iacere uideatur. Da hoc muneris tuo petro Ep̄o Chatharēſi: da uicentinis oībus: & cęteris: qui te uirtute tua diligūt: & obſeruant. Hoc expecto hoc cupio hoc uolo: qui ſi me audieris: habebis me profecto in omnibꝰ ſēꝑiocundum & ęque charū. uale litteratorum decus: Quarto nōas decembres. M.cccclxxxi. in palatio Ep̄ali uicentino.¶ Barnabas Celſanus: Petro bruto epiſcopo Catharenſi. 5. P. D.Teruditiſſimus quiſque noſtri ſæculi chriſtiano munere fungeret̉: Petre brute Epiſcope Thatarenſis: nō tam bene dicendi: qͣ etiā benęuiuēdi rationes iniri ſtuderetur. Hinc efficeretur: ut iam florentibus bonarum artium ſtudiis: non deeſſent nobis optimi: & eloquentiſſimi uiri:qui de rebus diuinis pulcherrime: & ornatiſſime ſcriberent. Nā uis ingenii: & copia dicendi: ut ait fabius: quemadmodū iuncta natura: ſic etiā officio cōpulata eſſere deberent. Sed ꝑ deum īmortalem: quotus quiſqꝫ eſt eloquentiæ ſtudioſus: ꝗnon mallit humana ornate dicendo laudare: ꝗͣ uel recte ſcribendo: uel bn̄ ageendo diuina complecti? An deſunt fortaſſe nobis: quæ de deo dici poſſint? de beatiſſima uirgine? de myſteriis diuinis? de uniuerſa chriſtiana religione? Quæ tā multiplex eſt: tam diues: tam copioſa: ut optimo cuiqꝫ ingenio uberrimā dicendi materiā prebere queat. Qua ex re plerique ad optimā frugem peruenirent: ac ſapientiam cū uera religione cōiungerent: cuiꝰ officiū eſt: docer̄: ut cōculcatis terreſtribus: & abiectis erroribus ad æterna cęleſtis theſauri premia dirigamur. Quid. n.ad agnitionē dei cōducibilius? quid ad uerā beatitudinē cōſequendam aptius? ꝗdhomini chriſtiano magis neceſſariū? ꝗͣ diuinaꝝ rerū cōtemplatio? Nam cū humana deſpicimus: cognoſcentes ſuꝑa atqꝫ cæleſtia: hęc noſtra: ut exigua: & mortalitati ſubiecta cōtemnimus. Atqui ego ſatis mirari nequeo quid ita cupidi cęterisbonis artibus incūbamus: atqꝫ cuiuſque placitæ diſciplinę ꝯſectemur magiſtros:diuinaꝝ uero rerū libros negligētius euoluamꝰ. & quod mōſtro ſimile eſſe uidetur: nos homines nati ad diuinaꝝ reꝝ cōtemplatione: a ſacris litteris aborreamꝰ:atqꝫ in fabellis: & deliramētis magna tēporis partē conteramus. Hinc fit: ut bonaeruditoꝝ ꝑs potiꝰ īter gētiles: ꝗͣ īter chriſtiāos cēſeri mereāt̉. Sed ex oī doctiſſīoꝝnr̄i tēporis nūero: pace alioꝝ dixerī: duos ego noui uiros ī oī gēer̄ doctrīęemientiſſimos: eoſdē ēt uita ꝓbatiſſios: ac chriſtiāę r̄ligiōis aſſertores cōſtātiſſimos. Tedico petr̄ brute Ep̄e Cath. oī uirtute & doctrīa p̄ſtātē. alter extitit Omnibōus leōicēus Pręcęptor meus ſuauiſſius. Omnibōus iꝗ noſtri ſęculi dcꝰ: Ciuitatis ueronr̄ ę fama & gloria. litteraꝝ tam græcaꝝ: ꝗͣ latinaꝝ columen. bonorum moꝝ ſpecimen. ueræ ꝓbitatis exemplū: ut alter ſuę ętatis Socrates merito dici potuerit. Religione uero tanta: atqꝫ modeſtia fuit: ut nihil ei defuerit: qd̓ in optimo: & ſanctiſſimo uiro requirendū uideatur. Nemini unqͣ detraxit Omnibōus neqꝫ loquēdo:neqꝫ ſcribendo: ꝗͣuis ab ęmulis ſępius fuerit laceſſitus. Tanta deniqꝫ uixit integritate: ut αμαρτιτοσ dici potuerit. Quātū uero litteris græcis ualuerit (Naꝫ de latinis teſtes ſūt perpolitę eius orationes: & libri ornatiſſime conſcripti) uel ex hocintelligi pōt: qd̓ tu ī uenetiis apud Biſſarioneꝫ Cardinālē nicenū græce orationēhabuiſſet: tanta facūdia ꝑorauit: ut græcos oēs eloquētia: doctiſſimi uiri iudicio