theſalonicēſes epiſtola ſic ait: dominus āt dirigat corda uoſtra ī caritatē dei & inpaciētiā chriſti quid: uis ī epiſtola intelligere? quē domīū appellari? omniū ne dominū deū patrē? an ſp̄m ſāctum? Nam chriſtū ſubiunxit: Spūs. n. ſi patrē pręſtitueris deus ē ſi ſpiritum ip̄m p̄fatus fueris dominus ē: Qd̓ ſi dominus ergo etdeus ſcriptū eſt .n. ego ſum dominus deus tuus: Sed quære et inuenies ubiqꝫ ſcriptum æqualis eſſe oꝑationis ſp̄um ſanctū nec a patris et filii gloria ſeiunctū. Ar.Quid igit̉ nuſꝗͣ ſcriptura dicit ſpūm cū patre et filio uenerari? Ath. ſacrę ſcripturę oīa aꝑte diſerunt: qd̓ āt nūcagimus: Sancte uirtutes oēs quę in cęlis ſunt ſp̄mſanctum ut hęſaias ait cū patre et filio ſine fine uenerātur. Ar. cum patre et filioip̄m ſanctū uenerari ſcriptū eſt nuſꝗͣ: Ath. falleris cū domini gloriā & ſanctarumuirtutū exercitus hęſaias uidit. Quid eas ait in diuinis canticis dicere clamantes:non ne ſanctus ſanctus ſanctus. Q d̓ ꝙ hunc numerum nec ſupra repetendo celebrant nec infra p̄tereuno minuuntur laudem quia prorſus nominē fas eſt prętertrinitatem hoc honore dignari & himnū nefas ē quemꝗͣ minuere ꝓpter ſanctam& beatā trinitatis diuinitatē: quę per ſe eſt ī unitate ſufficiēs: Quid deīde moyſespopulū docuit ter uerticē & genua flectentē adorare nō ne ꝑꝑ trinitatis adorationem: quę ī una diuinitate cōſiſtit: Sed elias etiā deo plenus īflatione tertia induęfiliū excitauit nihil aliud oſtendens niſi poſſe neminē æterna uita dignari ꝗ nonprius ꝑ uenerandā fidē aīo cōceꝑit uiuificā parem honore eandemqꝫ ſubſtātia trinitatem. quę uelut ignis peccata ꝑeuntia ꝑdentiaqꝫ aīam cuncta cōſumit: & aīamip̄ius cōpotē æterna uita uiuificat. Iā uero & paulū chriſto plenū nō potuiſſe aliter ad tertiū uſqꝫ cęlū aſcendere niſi indelebilē & conſubſtātialē trinitatis fidē pectoribus ſuis poſſideret. hoc deus effecit oſtēder̄ uolēs neminē poſſe cęlorū regnūīgredi qui nō ea fide ſit quę ī paulo penitus habitabat Quid āt & lauacrū quodpeccatorū remiſſionē prębet & uiuificū & ſanffificū? ſine quo regnū cęlorum nemo uidebit? Non ne ī beata nominatione fidelibus datur? Sed ad hęc omnia ioannes ēt dicit & tres unū ſunt. Ar. Vere beati ſūt oēs qui hanc fidē habēt. & eā uſqꝫad mortem cūfitentur et uitā proinde exigūt atqꝫ ea dignū eſt. Nunc .n. ego reuixi reſurgens a mortuis: Mortuus .n. error mortē affert poſeſſori ſuo: & aīam īducit comitē ſuā ut flagitiis inuoluat̉. hinc ad ea reſurrexi quę in oculis ſūt æternęuitæ ſigna ab homīe nō demonſtrata Dereliqui mortē & filiū eius errorē uēdicaui me ip̄m uiuificæ fidei: hō. n. cū unus ſit unā haberedebet trinitatis æternę conſubſtantialisqꝫ fidē. Qua .n. ex ꝑfida me deus eripuit? Vbi nō una fides fed trescōprobant̉ patris unius ęterni filii alterius creati & ſancti ſpiritus facti Iam ueromanifeſtū ē fidē illic ex multis nec unā quidē eſſe: Quę cū ita ſint gratias ago trinitati ſancte adoro pr̄m filiū & ſpūm ſanctū. ergo dilecte cōgratulemur Ego enīidumēta erroris oīa ꝑ miſericordē deū exutus abieci: Ath. adhuc ēt ueſtē geſtaserroris. cognitā abities & ip̄am cū reiiquis p̄uaricationis oꝑibus: & ūa poterimꝰcōgratulari. Ar. Si mihi aꝑte nō dixeris conſcius mihi ip̄e nō ſū habere quicꝗͣ furioſę illius hęreſeos. Ath. dignitas quę cleri appellatur tibi ab hęreſe demandatanon ne fraudis mēbrū eſſe uidetur: quę extrinſecus ſpēm pietatis oſtendit: intrinſecus aūt plena eſt impietatis ut hō inſtrumentū ſit ſpūs gigantęi contra deū ſacrilegio pugnare ꝑatus: Ar. iam iam tibi conſentio: Non coaleſcit uita mea niſi &hanc certe ſi conſulis ex aīa pepulero manus glorię tyramnidē. Ath. ergo ſi partes erroris cōponūtur uirtuti. uitutis ēt ueritatis partes partibus erroris multominus congruūt: Nā et ueritati mēdatiū et mēdatio ueritas opponitur: horū āt unūFinis.quodqꝫ ex fructu cognoſcitur quēadmodū ueritas dixit.Athanaſii opus contra gentiles feliciter ſinit. Impreſſum Vicentiæ a leonardo baſilenſi cupidiſſime & ſtudioſiſſime. M.cccclxxxii. cal. februarias.