nit hora & nūc eſt qn̄ ueri adorator̄s adorabūt patrē ī ſpū & ueritate Et. n. patertales quęrit qui ſe adorēt ꝗa ſpūs eſt deꝰ: & equi adorāt eum adorar̄ oportet ī ſpiritu & ueritate Hīc ergo demōſtratum eſt filium ip̄m ueritatē eēe: quēadmoduꝫipſe dixit ego ſum ueritas de quo et ꝓpheta dauid dicēs īplorabat Emitte lucemtuam & ueritatē tuam: Ve rum adoratores adorāt pr̄em filium ī ſpū et ueritate ꝯfitentes īſeperabilis .n. eſt afilio ſpiritus ſicut a patre fuluis ip̄e ueritas teſtat̉ dicēs. Mittam uobis ꝑacleton ſpūm ueritatis qui ex patre procedit quē mondus acciꝑe nō poteſt. qui ſunt negantes eum ex patre ī chriſto eſſe oportet igit̉ ad ueridicoꝝ imitationē ꝯſentire & cōcurere ueritati Quod ſi poſthac etiā nec diſcereuoluerīt nec ītelligere potuerīt at blaſphemare delināt nec trinitatem diuidant.nec auita ip̄i diuidantur nec ſpiritum ſāctū creaturis cōnumerent nec ſicut phar īſæi quondā quæ ſp̄ſſācti ſunt hezebuel attribuebāt: ita & iſti non inferiora audētes irremiſſibilē et nunc & poſtea pœnam cum illis ſuſtineant:Hotius archiep̄s cōſtātinopolis ad fr̄em ſuum taraſium de ſermonibus magni īter ſanctos athanaſii archiep̄i alexādrię in ſermonibus inquit ubiqꝫ locutione clarus eſt: & breuis et ſīplex. acutus tamen: et altus. et argumentationibꝰ oīo uehemēs. et in his tanta īquit ubertas utadmirabilis ſit: Logicis āt methodis nihil tenuiter. nihil iuueniliter: ut pueri: et rudes: ſed philoſophice: ſed magnifice utitur: Scripturaꝝ teſtimoniis: ac demōſtrationibꝰ: ad uīcendum cōmunitus eſt: et in primis ſermo ille: qui de humanitateuerbi dei hītus eſt: et quinqꝫ in arrium libroꝝ uolumiā: quod ē de omni hęreſetrophæum: ſed de ariana potiſſimū. Et ſi quis theologum gregorium: et diuīumbaſiliū diceret ex hoc libro tāꝗͣ fōte quodā hauriētes: or̄onis ſuæ pulchros illosac ꝑlucidos. contra errorē fundere fluuios: non iret: ut arbitror: procul a ſimilitudine: Scripta ſunt āt ab eo īquit: et ī eccleſiaſten cōmentaria: gr̄a tn̄ et ornatuuere excellunt ſermones: contra apolinarium: et epiſtolæ quotquot ſui ipſius exilii exculationem continent:ATANASII ARCHIEPISCOPL ALEXANDRIAENOSTRI INTER SANCTOS PATRIS CONTRA GENTILES.Iuini cultus: et uniuerſoꝝ ueritatis cognitio: non tātum humana doctrina īdiget: quātum ipſe ꝑſe cognoſci poteſt. Quotidie ferme rebusexclamat: et ſole clarius ſe ipſā ꝑ chriſti doctrinā on̄dit: Sed tn̄ cupiētitibi de ea nō nihil: audir̄: age Omachari: ꝓ uiribus noſtris de fid̓ chriſti paucha exponamꝰ: tibi quidē: ꝗ cū eam ex diuinis eloquiis īuenire poſſis: ꝓbetamen ab aliis etiam audire concupiſcis: Sacrę enim: ſpirtualeſqꝫ ſcript̉ æ ipſę ꝑſe ad profeſſionem ueritatis ſufficiunt Sunt autem et multi de his r̄bus ſermonesa beatis doctoribus noſtris compoſiti: Quibus ſiquis inciderit: ſcripturaruminterpretatione quodam modo intelliget. et quam appetit cognitionem conſequipoterit: Nunc uero: quoniam prę manibus doctorum ſcripta nō habemus: neceſſe eſt: quę ab illis didicimus: ea nunciare tibi et ſcribere. dico autem ſaluatorischriſti fidem: ne quis uillem exiſtimet fermonis noſtri doctrinam: nec abſurdum eſſe arbitretur in chriſtum credere: quemadmodum gentiles inſultantet ſoluto riſu nobis illudunt: nihil aliud: ꝗͣ chriſti crucem obiicientes. inquopręcipue tarditatem eorum quiſpiam commiſeratus fuerit: ꝙ crucem calunniātes: uirtutem eius non uident: quę totum terrarum compleuit orbem: nec diuīęcognitionis opera: quę per eam patefacta ſunt omnibus: neqꝫ enim ſi & ipſi di uinitatem eius diligenter. conſiderarent: ſapientiam tantam Iudificarent: ſed potiꝰ