ait hic deus noſter non conſiderabitur alter ad ip̄m inuenit omnem uiā ſcīę & dedit eā iacob filio ip̄ius & iſrael dilecto eius ſuo Poſt hęc in terra uiſus eſt. & cumhominibus cōuerſatus eſt At qn̄ cū hominibꝰ cōuerſatus eſt? niſi quādo cū ip̄isnatus eſt ex muliere. quando infans fuit quādo adoleuit quādo cōmedit & alibidicit ꝓfundū cor prę omnibus et homo eſt et quis cognoſcet. eū: Sic & heſaiasait puer natus eſt. nobis et filius datus eſt nobis: cuius imꝑiū ſuꝑ humerū eius &uocatur nomē eius magni conſilii angelus admirabilis cōſiliarius deus fortis potens prīceps patis pater futuri ſæculi & alibi dicit. Ecce uirgo concipiet et parietfiliū & uocabūt nomē eius emanuel quod eſt interpretatū nobiſcū deus deus igitur eſt qui ex uirgine natus & homo factus eſt et alibi rurſus dicit et uidimus eū& non habebat nec ſpēm nec decorē Nā ip̄m antea uiderat ī diuina et glorioſa eius forma ſuꝑ throno ſedentē celfo atqꝫ ſublimi. Cū .n. cherubim celebrarent dicentes ſanctus ſanctus ſanctus dn̄s deus ſabaoth: & poſtea uidet ip̄m formā ſeruiaccepiſſe & in hominū ſimilitudine factū: ic circo dicit uidimꝰ eū & nō hēbat ſpēꝫnec decorem: Sed ſpēs cius īdecora & deficiens p̄ omnibus filiis hominū hō qui īplaga erat et nouerat portare langorē quia a uerſa eſt facies eius ab eo ſpretus ēet æſtimatus non eſt hic peccata noſtra portat et pro nobis affligitur: Et nos putauimus cū eſſe in dolere et plaga et afflictiōe ip̄e āt ꝑcuſſus ē ꝑꝑ peccata noſtraet alibi de ip̄o dicit ecce deus noſter iudiciū retribuit et retribuet. ip̄e ueniet et ſaluabit nos: tūc aꝑientur oculi cæcoꝝ et aures ſurdoꝝ audiēt: Tunc exultabit. utceruus claudus et diſerta erit lingua multorū. Dicit item et alibi non angelus nōlegatus ſed ipſe dn̄s ſal uauit nos. Dauid et mater inquit ſion dicet homo: et hōnatus eſt in ea et ip̄e fūdauit eā altiſſimus ſic in alio pſalmo dicit et cognoſcantquia nomē tibi dn̄s tu ſolus altiſſimus ſuper omnē terrā: hæc carptim ſcripſi nepoſthac ut apoſtolus ait ſimus ꝑuuli fluctuantes et iactati omni uento doctrinæ īnequitia hominū in aſtutia ad fraudem erroris. ¶ FinisRouidentia dei cariſſimis cū fratribus meis ꝓfectus iter ad ſeruosdei mihi amātiſſimos hēbam. Cū uero ꝓpter corporis imbecillitatēremiſſius cū his quos dixi fratribus incederē uir quidā itineris ſotius me de ſermone dn̄i interrogauit dicētis: qui miſit me pater maior me eſt. et ego ad interrogationē quā ꝓpoſuerat dulciſſime inqͣfrater nunc quidē quęſtione hac ſuꝑſedeas: Vbi uero in domeſtieis deo fauente diuerterimus exꝗſitionē huius ſentētię. firmiſſimā faciemus: Etcū hoc dixiſſem repente cor meū religionis cogitatio quedā inceſſit. loquebar ātmecū ita haud temere beatus paulus timotheo ſcribēs diſcipulo ſuo dicebat te ipſum extra te ad religionē: Vere. .n. diuinus theſaurus ē religio dei ineffabilibus etin ꝯparabilibus bonis plena loquebar in animo mecū Magnifica ē & glorioſa religio et quę ſaluare pōt quicūqꝫ pulchritudini eius appropinquauerit. Succurebat āt mihi et dn̄i mei ieſu chriſti de beata religiōe parabola ꝙ maxima ē illa et ꝑpetuis pilena diuitiis. et raro inter homines inuenitur niſi certe ex multis pauci ſincera mēte pulchritudinē eius uix cōſecuti fuerīt et hi ꝗdē nō ꝓpria uirtute amabilē eius ſpēm adepti ſūt ſꝫ amore ī deum pręditi aſſiduis precibus uſi hāc adeodono acceperūt. et ſempiternā gratiā pectore cōcipiāt ꝗ ſpecioſā huius dignitatē ſpeculātur. Dn̄s inquit ſimile ē regnū cęlorū theſauro abſcondito ī agro quēqui inuenit homo prę gaudio uadit et uendit omnia quę habet et emit agrum illum: Deinde tanꝗͣ ip̄e cordi meo īſiſteret: blande mihi loquebatur et o hō Inquittametſi multa ſint peccata tua religionem dei obnixuis retine. Per hanc enim reiſ