dei & fide ueluti palmites abſciſi a rebus diuinis eiciuntur: Itaqꝫ diſcipulos hoctatur ut ſobrii ſint & impigri cum dicit pater meus agricula eſt. quaſi diceret ſcire uos uelim ſi quem pater meus excoluerit hic fructum meum reddet: cum fructum alienum in ueris palmitibus uitis pullulare non ſinat: Si quidem ob̓ ambulans in uinea hoc eſt in penetrabilibus animæ quicꝗd corruptum eſt & inſanuꝫamputat ne laſciuiens qualem non cupit agricola fructum producat. Hīc nobisad id quod quęritur incipiendum eſt. huius quoqꝫ rei narrationē exponere: Cūuitis ante himē robuſto germine ac palmite relicta hiemis impetus fortiter exceperit: hiems uero gielidiſſimo ictu ſui frigoris inuecta frondes eius aliquas extinguere cęperit quę ſenſim labefactæ cacumma linquiunt deſuper interram fluentes uitis deinde ualido palmite manet hiemis ꝓcellæ reſiſtens quę nudi frigorispertinacia nonnullos palmites Iędit: Vicis tamen reliquis palmitibus integris hiemem repugnando exigit donec hibernum laborem effugerit: Sed ubi uer nactaqui nouus annus eſt requieſcere uidetur: repente agricola inſtans adhibita falceprimo quidem palmites omnes accurate ſpeculatus incipit quenqꝫ frigor̄ leſumexcidere ſed & integros ſubinde a tertio quarto ue oculo p̄cidere. Vitis igit̉ populata ferro ſubhinis ſtetit in cœlum ſuſpiciens nec non in lacrimas triduum rereſoluta Cum uero diuina prouidentia uoti compos lacrimare deſierit repēte numeroſam palmitum turbam effundens eadem qualis et ante fuerat īmo uero glorioſior apparet: his pręmonſtratis erunt iā tibi planiſſima quę de uera uite dicūt̉Dominus igitur ramoſæ & opacę uitis inſtar ꝑꝑ diſcipulorum & ſtipantis turbæmultitudinem quę ad eum auxili gr̄a confluebat: Erat. nͤ. multitudo īcomꝑabilis quę in eū credebat cui p̄deſiderio īſatiabiliter inherebā ꝯeo tanꝗͣ palmites cōiuncti quidā ſpiritualis cōmodi gr̄a quia nihil aliud cū eo eſſe uolebat niſi ut eūconſeq̄rentur: Non nulli remedia ualitudinis aſſequi ſperabant̉ Alii qd̓ chriſtūuenire audiuerant conuenientes nouum ſpectaculum uidere cupiebant̉ deū īcorpore cum hominibus uerſantem Et erant paſſim omnia gaudio plena domino p̄ſente qui quacunqꝫ iret tanꝗͣ uitis abnudans (turba .n. illū in munera proſequebatur: cū ſe uni omnes inſinuarent) deſiderio conſpiciebatur. Cum uero in cōſenſum turbæ ꝓſequentis eum flatus hiberni de montibus ſpirare cępiſſent. a inuida ſtanti uite cui iam inherebant langueſcentes ueluti frondes cecidere nō pauci alij metu pontificum ne abſqꝫ ſynagoga fierent chriſtum uitam ſuam negabātquēadmodū & nunc eadem hęc fieri uidmus. Vt .n. illi ita et noſtri hypocritę homines eorum malunt qui eccleſiam perſequuntur ꝗͣ dei opinionem eligere Nōnulli cum diuina et ſpiritualia domini uerba male ſentirent retrouerſi crimen &uitium benefactori aſcripſerunt dicentes quis illum audire poteſt? quod etiam ętate noſtra non nulli dicunt qui cum ueritate ambulare nolunt. Tribulationes enim & tentationes fidem ſequuntur: quis enim inquit p̄ceptorum domini ac fiditraditionem obſeruare poteſt? Quī etiam iudæ incredulitatem hiemis uehemētiaredarguit: quemadmodum & nunc mundi amicicia detenti cum aliquando diſcipuli eſſent & amici & comites chriſti cętus aduerſus chriſtum nefarios concitant& hi quidem quibus theſauri cuſtodia commiſſa eſt non ꝙ eorum molliciem dominus ignoraret ſed ut eos dum res domini adminiſtrant promptiores redderetpro domino fortiter facere ꝗͣ amiciciæ mundi occaſione contra regem ſuum militare: hi de generes & ſteriles. quaſi palmites ab agricola exciſi eterni ignis eſcaefficiuntur: Sed cum uis hiemis uerę uiti plurrimum inſtaret dico āt ieſu chriſtohunc ſcribę et phariſęi nūc quidem lapidare nolebāt: ſed ueriti ne a turbis occidrent̉: ꝗ dominū amabāt a ꝓpoſito deſtiterūt. Nūc uero ꝯp̄hender̄ conabant̉ cumſe ieſus teneri ꝓhiber̄t quo ad tēpus uē iret ac dies ab ip̄o dn̄o āte ſecula p̄ſtitutꝰ