alius quaſi filius adoptatus per templū corporis ipſius domini noſtri ieſu chriſtiſicut ait diuinus apoſtolus. Non .n. accepimus ſpiritū ſeruitutis iterū in timor̄ ſꝫaccepimus ſpūm adoptionis inquo clamamus abba pater. Plane ad apoſtolos dixit filioli mei adhuc modicū uobiſcū ſum & uado ad eū qui me miſit Ad iudeo.autem in parabolis ita dixit hō quidam cū duos filios haberet accedens ſeniori dixit. uade operare in uineam mea hic reſpondens ait ego domine & nō abiit. Deinde accedēs alteri dixit. Vade operare in uineā meam hic ait non uolo poſtea ueropenitentia ductus abiit Interrogat aūt dominus quis feci uoluntetem patris eiusReſpondentes iudęi dixerunt ultimus filius. Conuenienter uero pater uniuerſorum deus eſt uinea ſemitę iuſtitię in quibus ſenior ē filiū operari iubebat hic paruo interuallo p̄c ęptū poſthabuit & p̄ceptorē contempſit:: Eſt aut iudæorū popuſus qui propter incredulitatē contemptor factus eſt adoptionis: Filius āt iuniorpatris populus eſt ex gentibus: qui ꝑ mitia uocationis incredulitate rebellis idolatria detentus deīde pęnitentia ductus & fidelis paterni pręcępti obſeruator apparuit. Ex obedientia uero carus & hęres tanꝗͣ filius patris declaratus eſt. homnihonore et gratia dignus a patre habitus. Pręterꝗͣ ꝙ diei illius & horę conſumationis dico: ſigna tantūmō cœpit ne ſi ignorare prope finē adeſſe dies illa repēteimꝑatum offenderet. Ar. conſentio recte hoc dictū eſſe de die. Illud aūt filium pr̄iunitum eſſe ſubſtantia non recte habere dico. Ath. Quoniam ſtudiū ē tibi nō puum recta uituperandi quęqꝫ inter pios recte conueniūt: Redde igit̉ rationē: quidē ſubſtantia: Ar. omne quicꝗd ē. in ſubiecto id ſubſtātia ē. Ath. recte dixiſti: ſedquando in preſentiaꝝ de deo ſermonē habemus: dic mihi quid ē. ſubſtātia dei neforte a uulgo putemur de pecuniis uerba facere. Ar. quicꝗd deus ē. id ſubſtantiadei ē. Ath. recte dixiſti: audi ergo. Ar. dic quid uelis. Ath. noſci quia deus ſub ſpeciæ infirmitatis noſtre ſubmiſſus per ſcripturas diuinitus infuſas nos ſæpe alloꝗtur humanius at cęleſtia & diuina myſteria ex his quæ pro habitu & eſſentia nōſtra dicta fuerint humana natura intelligere poſſit: Ar. ita ē quidem. Ath. Nō neigitur deus cū adfilium ſuum per prophetā dicit ex utero ante luciferum genuite filii de paterna ſubſtātia generationem ſignificat? Vterū ergo pater habet. ath.pręueniens dicebam tibi ſcripturas ſanctas multotiens ꝑꝑ imbecillitatem noſtrāſub humana ſpecie diuinitatē enunciare non quia deus talis ſit: ſed ut nos corporeis exemplis res diuinas pie intelligamus. Nulla igitur ob aliā rem uterum nominat. Quod ſi ita non ē dic tu quonam mō dictum hoc intelligi debeat. Ar. ſcriptura dicit ex ꝑſona patris: Eructauit cor meum uerbū bonū. Eructauit ergo uerbūfiliū dixit. Ath. bn̄ hoc ut alia oīa ſcriptura dixit: tu uero dictū accipiens male ꝑuertiſti: Ar. dic tu nobis dictū quando ego ut ip̄e uis male ꝑuerti. Ath. Deus ē neſpiritus qui pati nō pōt an nō? Ar. ita quidē. Ath. cum igitur ſcriptura dicit ex utero genitum ēe filiū īgenuitatē filii ex diuina ſubſtātia exiſtere ſignificat: nec uero genus humanū qd̓ ē imbecile chriſti generationē arbitretur humanā dixit cormeū eructauit uerbū bonū. Si quis item conatus auderet ꝓnunciabile uerbumdicere filium reminiſcetur ex utero & a praua ſtatim cogitatione deſiſtet circūſcripſit ergo ſcriptura ſenſū omnem humanum ne inſania hęretica teneretur aduerſus ſempiternam. & īcomp̄henſibilē filii dei generationē. Si .n. ex utero ē quomodo ex corde ꝓceſſit? ſi uero a corde ē quomodo ex utero ꝓdiit? Ar. Quid igitdicere ac intelligere debemus? Ath. Nihil aliud his his documentis ꝑcipimus ꝗͣfilium ex ſubſtantia dei & patris genitū eſſe: Ar. Si conſubſtantialis erat patri filius quid non hoc diſcipulis ſuis preſēs aſſeruit? Ath. ꝗs locus ubi nō conſtet patrifiliū conſubſtantialē eſſe: ar. Si hoc oſtendere potes unū ex his. quę obſcura ſūt.ath. non ex obſcuris eruer̄ conamur ſed ex dilucidis rebus ueritatem oſtendereuolumus: memiſti dixiſſe quicꝗd deus ē hoc ſubſtantia ē: Nunquid hoc filius ēmꝫ