Ath. nunquid potentia apud deū mundus ab æterno fuit. an nō? Ar. ita eſt. Ath.ergo ſicuti mundū uoluntate fabricauit deus ita et filiū pro ſententia tua genuitAr. non ſicuti mūdū: meminiſti .n. eorū quę ante conceſſa ſunt: Sed ante ſęculadico uoluntate habuiſſe filiū breue āt generationis filii concedo interuallū ut genitus ſit. Ath. Deo pulchrū ne ē. ut pater ſit an turpe? Ar abſit ut turpitudo ānoctatur deo: ſe omnino pulchrum ē ip̄m eſſe patrē. Ath. ergo deus pro uerbis tuis adeterioribus ad meliora ꝓceſſit Nā ſi ꝯ pater nō eſſet poſtea factus ē pater ergo aminoribus ad maiora conuertitur. Sin aūt dixeris ip̄m anteꝗͣ pater eſſet meliorēfuiſſe ergo a melioribus ad peiora pręuenit. Qd̓ ſi ita eſt quomō īmutabilē dicemus diuinitatē perſe ꝑfectā nec ad meliora ꝓgredi nec rurſū a melioribus ī peiora deſiner̄: Corruptibiliū .n. ꝓpriū ē nūc a melioribꝰ ad deteriora nūc ab īferioribus ad p̄ſtantiora mutari. Ar. ictū oculi dare nō ius quo filius priuſqꝫ gigneret̉nō fuerit. Ath. nō do quoū non eſt. Ar. quamobrē? Ath. quia ſcriptū eſt non eritinte deus recens: breue aūt ſi dedero tp̄us in quo aliquando non fuerit recēs eritqui a me concedetur: Quod abſit ut ita ſentiat. chriſtianus hō ea cōcedēs quę diuinis ſcripturis cootraria ſūt. Ar. Quę nam contrarietas ſi dixerimus ictū oculipriuſꝗͣ gigneretur fuiſſe: non ne genitū intelligamus. Ath. ualde mihi quidē hocuidetur aduerſari diuinarū rerū cultui: quę ubiꝙ teſtantur filiū dei ſemꝑ fuiſſe:nec unꝗͣ tempus ullū ubi non fuerit: An non tibi uidetur ſi hoc dixerimus cōtraria ſentire ſcripturis diuinitus infuſis? Ar. da mihi teſtimonia. Arh. audi ioannēqui dicit imprincipio erat uerbū & uerbū erat apud deū. & deus erat uerbū. hocerat imprincipio apud deum. Quis ſanctoꝝ prophetarum & apoſtolorum taliatecum dixit? Dic mihi an & mente concipi poteſt tempus aliquando fuiſſe īquouerbū non fuerit? Quod ſi ita cogitaretur tempus quandoqꝫ fuiſſet ꝯ deus pateruerbo caruiſſet. Ar. filiū igitur dicis ꝓnunciabile uerbū: ath. nequaꝗͣ: uerbū. n.ſubſtantiale dico et non uerbū quod diſoluitur: nec. uꝫ. quod ex patre ꝓceſſerit& in patre denuo reſolutū fuerit iuxta ſabelliū: ſed ineffabiliter genitū dico filiūcum patre conſiſtere. Nam uti animā ſine uerbo cogitare nō licet: ita nec deū patrem ſine filio credere. Sic. n. pater principio caret ita & filius uerbū: & deus deifilius. Ar. quomodo principio caret filius? qui ſe ignorare dicit conſumatiōis diem? Ath. Dic homo mihi quod interrogo architectus ſumpto calamo mēſuras ponit. Cęnacula deinde ſuꝑiora et inferiora deſcribit gemina dico & tergemina tecta: Si primū tranſegerit tectū cognoſcit quia in ſermo occupari debet: Vbi ueroſecundum tectum condiderit ædificii conſumationē haud ꝓcul eſſe intelligit: ſꝫcum in eo erit ut tertiū tectum attollat ꝓ ut habitacula duo uel tria fuerint ꝓculdubio finem operis adeſſe cognoſcit: Hęccine ita ſunt an non? Ar. Conſentio itaeſſe. ath. Ergo filius dei qui omnia ex nihilo fecit: qui hoc aptauit elementum ꝗmundum ꝓuidet et ędificat uſqꝫ ad perfectionem ſicut et ip̄e dn̄s ait pater meusuſqꝫ ad perfectionem operatur & ego operor: hic non cognoſcit quando finituropus quod ip̄e fabricat? Quin ēt fac inquam ꝑiculum. Age de perfectione mē ſi-interroga ex imperito homine qui menſem triginta dierum ignorat nunꝗd tibi dquo quęſieris reſpondebit ꝙ ſi ꝑito quęſtionē propoſueris ꝯtinuo tibi dicet mēſis illius ſi quintus decimus agetur dies dimidium eſſe: ſi uigeſimus octauus finēinſtare. pari ratione de luna nec non & de anno ſi doctū uirū interroges ſcīa quātenet exꝑtus quia undecimo ꝑfecto mēſe duodecimus incepit annū dicet non ꝓculeſſe quin ꝑficiatur. Ar. Eſt ita ut dicis. Ath. Si ergo architectus ſcit quando ꝑficitur ędificium & uir doctus ex numero quando finitur menſis & ex peritia orbi cularis curſus quando luna completur tum ēt quando decreſcens finitur quodeinde tempore plenus conficitur annus quonam mō nos dominum iſeum quimundum fecit: et eum conſumaturus eſt: diem ignorar̄ dixerimus? Si .n. ignor ar̄tm 2