ꝯtributiōis et reliqua uides ꝗa hęc uox ūus cōuniter d̓ patre et filio prędicat̉ ettu ſimpliciter de patre capiebas: Ar. Recte de hoc mōuiſti uniuerſum apoſtoli ꝓceſſū: Sed ego prędictū ame domini eloquiū fide dignus arbitror: qͣ apoſtoli dictum: dicit enim dominus non poſſe a ſe ip̄o facere ꝗcꝗͣ niſi patrem facere uideritath. Quid fecit in principio deus. Ar. cęlum et terrā et mare. & omnia quę in eisſunt quemadmodum ſcriptū eſt. Ath. nūquid igitur poteſt a te demōſtrari quosprimū cęlos. terrā mare: et que in eis ſunt deus fecerit. Quos deinde conſpicatusfilius patri ſimiliter effinxerit. Ar. nefas eſſe arbitror dicere primū adeo fabricatum eſſe mundū alterum a filio cum ſecūdus oſtendi nō poſſit. Conſtat .n. apudomnes unū eſſe mundū qui uidetur. ath. ergo filius a ſe ip̄o fabricat uniuerſum.Ar. dic obſecro mihi quomodo aſe ip̄o? non eſt qui hoc dixerit. Ath. Sapiens conſilium ſuū ubi inuenit̉. Ar in ſapiētia ſua. Ath. chriſtus aūt iuxta beatū paulū. eſtnec ne di uirtꝰ et ſapīa? Ar. nimiꝝ chriſtꝰ dei uirtꝰ & ſapīa. ath. ſpīa igit̉ nūquid aliunde ſapit? Ar. Minime. ath ergo a ſe ipſa omnia facit ſapiētia. Ar. Ita eſt inquit.ergo pater nihil fabricauit. Ath. audi nec temere profer: quę nec dicere. nec audire fas eſt. quaſi nemo hęc conuertere poſſit: Verū tn̄ mihi de quo interrogo reſponde. quiſꝗͣ potis eſt quomodo id operatur qd̓ poteſt? Ar. in uirtute ſua facitquod̓ cunqꝫ facit. ath. Conuenit aūt chriſtū dei uirtutem eſſe. Ar. conuenit. Ath.ergo cū chriſtus dei uirtus ſit quæcunqꝫ uirtus ideſt chriſtus fabricat ea pater fabricat. Ar. Quomodo quęcūqꝫ fabricat chriſtus ea fabricat deus? Ath. uirtus nūꝗd ab eo ſeperatur qui potis eſt? Ar. minime quis. n. unꝗͣ in palęſtra uidit athletā ſcorſum certare ip̄m. ſeor ſū uirtutē eius? Na ſi hoc eſſet ad utrūqꝫ uidelicet palma referretur: atqꝫ corona. Ath. recte dicis ſi hoc igitur in homīe exiſtimas neqꝫuirtutem ſeꝑatim facere quicꝗͣ nec itē corpus ſeorſū operari aliquid ergo chriſtus qui paterna uirtus eſt. inſeparabiliter quæcunqꝫ pater facit ea ipſe facit. Ar.Sit ita ſane inſeparabiliter omnia filiū fabricare cū patre nō ideo tamē poteſt ęqͣlis eſſe do quemadmodū & tu ſaluatorē audiſti dicētem qui me miſit pater maioreſt me. Ath. interrogabo. te tu uero mihi reſponde. Saluator nūꝗd ꝯtraria ſibi ipſe locutus eſt. ar. nequaꝗͣ ubiqꝫ .n. ſibi ip̄e conſtat dei filius. Ath. quomodo igit̉alio loco dōinus dicit Ego et pater unū ſumus. Ar. tu ſabellius es. ath. cur ſabellius ſum? Ar. quia dixiſti pater & filius unū ē. Ath. aduerſū me falſa ne dixeris n̄enim ita duo pater & filius unū ē. ſed dominus inquit ego et pater unū ſumus.Ar. hęc ſabellii hęreſis ē. Ath. ergo dominus qui dixit ego et pater unū ſumꝰ ſabellius fuit. Nō ne ieſū chriſtiani oēs dei filiū nouimus? Iu uero ſabellium eundēet magiſtrum dicis. Ar. abſit ut hoc ſentiam nam de concordia ſaluator dicebatego et pater unum ſumus. Ath. Cur talia dixit domius? quid prę ſe ferr̄ uolebat?concordiani ne pro ſententia tua? an diuinitate pro recta ratione. Nam ſi concordiam ut ſentis. ergo ne teſtes aduerſus patrem aſtruebat? ne forte emanciperetura patre (ſi quidem id ita eſt) tanꝗͣ ingratus nec ſtans fęderi paternę concordiæ:Si uero et hoc ita eſt filius ut tu quidem uis patrē accuſat. Cognoſce igitur quonam tua te ſententia deducat. Ar. Quid tandem nos dicere uis? An ꝙ pater et filius unum eſt? Ath. dominus ieſus non dixit ego et pater unum ſum: ſed ſumus etdualitatem plenam oſtendit quia dixit unum ſumus: ſed unum dicens ſignificauit id quod eſt ſubſtantię: Tu uero parum aduertens abſurditatem incurriſti.Ar. Non ne dominus dixit ꝗi me miſit pater maior me eſt? Ath. nō ne ſaluator dixit ego et pater unum ſumus? et rurſus qui me uidet uidet et patrem: ſed tamenet apoſtolus æqualitatem filii quam cum ſuo ipſe patre habet plane oſtendit dicers qui cum informa dei eſſet. non rapinam arbitratus eſt eſſe ęqualem deo: ſedſe ipſum exinaniuit: Vides ꝙ ęqualis ē patri ſuo filius et non minor. Ar. multamihi quidem ut nunc ē uidet diſcordia ſcripturaꝝ. ath. Abſit ut homo ſcripturis