in epiſtola dicit gratia domini noſtri ieſu chriſti cum omnibus uobis Aut enimmentiri dicant apoſtolum uel nec ſapientiam eſſe filium dicere audeant: aut ſi ſapientia eſt ut ſolomon dicit & paulus ſcribit: chriſtus dei uirtus & dei ſapīa: profectum non admittit: homines enim qui creaturæ ſunt: uirtute intendi quodamodo ac proficere poſſunt. Enoch igitur hoc mō tranſlatus eſt. & moyies creſcēdoꝑficiebatur iſaac quoqꝫ ꝓficiendo factus eſt magnus: Et apoſtolus quottidie ſe inanteriora extentū eſſe dicebat. habebat enim quiſqꝫ ubi proficeret cū gradum anteriorem proſpiceret. Dei uero filius qui ſolus eſt: quonam extendi poterat? Nāomnia in ipſum ſpectantia proficiunt: ip̄e uero qui ſolus eſt in ſolo patre eſt: necab eo protenditur: ſed in ipſo ſemper manet hominū igitur eſt. proficere: Sed filius dei quia proficere non poteſt: cum ſit in patre ꝓfectus ſe ip̄m pro nobis humiliauit: ut in ipſius humilitate nos magis creſcere poſſimus: incrementum uero noſtrum nihil aliud eſt ꝗͣ aſenſibilibus deficere et in ip̄o uerbo eſſe quando & ipſiushumilitas nihil aliud eſt ꝗͣ carnem noſtram acciꝑe: Non igitur uerbum ꝓ ut uerbum eſt proficiebat qui profectus eſt. ex perfecto patre qui nullius indiget: ſed alios ad ꝓficiendum inducit: humane uero dictum eſt. & hoc loco proficere quiaprofectus hoīum eſt. Nam & euangeliſta hoc mō accurata cum obſeruatione loquens ꝓfectui coniunxit ętatem: ut rhū aūt & deus non meſuratur ętate. Sed corporum ſunt ętates: Corporis ergo, ꝓfectus eſt ip̄o enim creſcente creſcebat in eoſpecimen diuinitatis apud eos qui uidebant et quanto magis diuinitas reuellabitur. tanto magis gr̄a creſcebat hominis apud omnes homines: infans enim geſtaſtabatur puer factus in templo remanſit et ſacerdotes de lege interrogauit: & corpore ſenſum adoleſcente cum uerbū in eo clareſceret. confitetur primo petrus dinde omnes quia uere dei filius eſt iſte tametſi iudęi & ueteres & iuuenes oculosclaudunt: ut uideant: quia in ſapientia ꝓficere non eſt ſapientiā ꝓficere: ſꝫ humanitatem potius in ea proficere: & ieſus proficiebat. in ſapientia et gratia: Et ſi uerum ꝑſuaſibiliter dicere oportet. ipſe inſe ꝓficiebat: Sapientia enim domū ſibi ædificauerat. & in ſe domum proficere faciebat: At quis profectus dicitur. deificatio & gratia: quæ ante dixi ſapīa impartitur hominibus peccato in ip̄is & corruptione deleta ꝑ ſimilitudinem et cognationem carnis uerbi: Cum enim hoc modocorpus ętate adoleſceret coaleſcebat in eo diuinitatis ſpecimen et conſtabat apudomnes templum dei eſſe & deum incorpore: tametſi contendant quia ieſus uocatus eſt. caro factus et ad ipſum referant. profitiebat. Audiant ne hoc quidem ſpūali derogare luci (hęc enim eſt filius) ſed rurſus oſtendere quia uerbū homo factum eſt. et ueram carnem geſtauit: Et quemadmodum dicimus carne paſſum ēeet carne deinceps reliqua ſic etiam non abſurde diceretur carne proficere: Namneqꝫ profectus qualem diximus abſqꝫ uerbo fiebat in ipſo enim caro erat quę ꝓficiebat: et ipſius caro dic itur. Et hoc rurſus erat ut hominū profectus coniūctouerbo ſtabilis permaneret nec uerbi igitur profectus erat nec caro ſapīa ſed ſapiētię corpus caro facta eſt. Quaꝑꝑ ut antediximus nō ſapientia pro ut ē ſapientiaip̄a perſe proficiebat quę naturam humanā ſenſim tranſcendebat. ac deificabatur et inſtrumētū ad opera diuinitatis efficiebātur: et ſplendorem omnibus: aꝑiebat. Et propterea non dixit uerbū proficiebat: ſed ieſus: quo nomine natus dominus uocatus eſt. ut hoc modo humanę naturę profectus ſit ſicut in ſuperioribꝰdictum ut igitur proficiente carne dicitur ip̄e proficere pro ea quę cum corporeeſt proprietate: Ita etiā quę ſub mortis tempus dicūt perturbatum eſſe fleuiſſe eodem ſenſu accipienda ſunt: huc enim et illuc circumeuntes et ex his hęreſin quaſi dēuo ꝯſtituētes dicūt ecce fleuit et dixit nūc aīa mea turbata ē. et orauit ut calixtrāſir̄t. Quomō igit̉ ſi hęc dixit dꝰ ē et uerbū pr̄is? ita ſcriptū eſt. ꝗa fleuit īpugnatores dei et dixit turbatus ſum: Et in cruce dixit eloi lunas abacthani. quod ē dꝰ