tes decipiat: nec illi quidem credatis qui a me uocem habetiſ neqꝫ filiuſ nouit: Athęc illud & hominibus confert neſcire quādo finis erit uel dies finis ne ſi noſſēttēporis intermedii contemptores fierent expectantes proximos conſumationi dies: Nam occaſionem caperent: ut ſui curam tunc ſolum habere inciperēt propterea & mortis cuiuſqꝫ finem tacuit ne hac occaſione inflati homines maiorem temporis partem ſe ipſos negligere incipiant: Vtrunqꝫ igitur finem procul a nobisuerbum repoſuit & uniuerſalem & particularem: Siquidem ī uniuerſali particularis continetur & in particulari uniuerſalis aggregatur ut cum ille incertus ſit& ſemper & pectetur proficiamus in anteriora extenti: quę retro ſūt obliti Quisenim ſi finis diem ſciret non intermedium. tempus negligeret: Sed cum neſciatquottidie paratus eſt: lecirco enim ſaluator ſubintulit dicens uigilate igitur quia neſſcitis qua die dominus ueſter uenturus ſit & qua non putatis hora filius hominis ueniet hoc igitur propter utilitatem dixit quę ex ignorantia proficiſciturNam cum hęc dicat uult nos ſemper paratos eſſe nos enim inquit neſcitis. Egouero dominus ſcio quādo ueniam tametſi ariani me non expectent qui ſum uerbum patris. Dominus igitur qui utilitatem noſtram melius ſit ꝗͣ ipſi nos. Cauebat hoc modo diſcipulis: & ipſi cum didiſciſſent. theſalonicenſes correxerunt ꝗin hoc erant erracuri ſed impugnatores chriſti quoniam nec ita quidem refugiūttametſi eos habere ſcientia cor durius pharaone: tamen hoc item interrogare uerbum: In paradiſo deus adam interrogat dicens adam ubi es percunctatur etiamcaim: Vbi abel frater tuus? Quod igitur & de hoc dicitis: Si enim ipſum ignorar̄putatis & ideo interrogare: manichęis iam adhereatis: hęc enim ipſorum eſt audacia: Sin autem manichęi manifeſte dici uertentes uos ipſos dicere cogitis. quiaſciens interrogat quid abſurdum: uel quid inuſiratum uidentes ita cecidiſtis: ſifilius inquo tunc deus interrogabat nūc idem filius carne ueſtitus ex diſcipulisinterrogat ut homo niſi forte manichęi facti interrogationem quę tunc ad adamfacta eſt criminari uolueritis ut & uos tantum in prauis opinionibus audaces ſitis Et enim in omnibus confutati fremitis: rurſus ex eo quod dictum eſt. aluca ꝙquidem recte dictum eſt. Vos autem male intelligitis. Sed quid eſt illud? nam apponere ncceſſe eſt ut & hoc modo mens eorum corrupta oſtendatur: Dicit ergolucas: & ieſus proficiebat ſapientia: & ętate & gratia apud deum & homines: Etdictum quidem eiuſmodi eſt. Quoniam uero & in hoc offendunt neceſſe eſt rurſus eos tanꝗͣ ſadducęos & phariſęos interrogare de quo lucas ait: Eſt ne ita ieſuschriſtus homo ut alij omnes: an deus carnem geſtans? Si enim cōmunis eſt. & ipſe homo ſicut omnes alij ſit etiam ut homo proficiens: qui tamen ſamotei ſenſuseſt. cun quo re quidem & uos ſentitis ſed propter homines nomine ſolum diſſētitis: Sin autem deus eſt carnem geſtans: ſicuti uere eſt & uerbum caro factumeſt: & cum deus ſit interram deſcendit quem profectum habet qui ęquali eſt deo& ubi augeri poteſt filius qui in patre ſemper eſt. Si enim cum ſemper ſit in patiproficit: quid ergo ē ultra patrem? ut pręter ipſum proficiat. Deinde nō inutileeſt eadē dicere: qͥ ſuꝑ accipere & glorificari diximꝰ: ſi hō factus ꝓficiebat clarūeſt qr anteꝗͣ hō fieret imperfectus erat. & caro ip̄m potius ꝑficit ꝗͣ ip̄e carnē: Etrurſꝰ ſi ꝓficit cū uerbū ſit qd̓ pōt maiꝰ euader̄ uerbo & ſapīa & filio & deo & uirtute: hę c. n: uerbū ē. Cuius ſi ꝗs uelut radii ꝑticeps quodā mō ēe pōt: hic oīo ꝑfectus ē inter hoīes & āgelis ęqualis efficit̉: ageli & archāgeli & dn̄ationes & uirtutes oēs & troni uerbi ꝑticipes pr̄is eꝰ iaciē ſeꝑ aſpiciūt quomo igit̉ ꝗ alijs ꝑfectionē p̄bet ip̄e illis īferior ꝓficit? Angeli .n. hūac ēt ip̄iꝰ generationi miniſtrarūtEt ꝙ a luca dicit̉ poſt āgeloꝝ miniſteriū dictū ē Qui pōt igit̉ hoc in hoīnis etiācognitionem uenire quo pacto uel fapientia in ſapientia uel qui alijs dat gratiamin gratia ipſe proficiat? paulus enim cum ſciret. gratiam per ipſum dari ubiqꝫ