tatis & impugnatores chriſti magis appareāt. Apoſtolus in ſecunda ad corīthiosepiſtola ſcribens ſcio inquit hominē in chriſto ante annos. xiiii. ſiue in corpore ſiue extra corpus neſcio deus ſcit. Quid igitur dicitis: Sciebat ne apoſtolus quodinuiſione paſſus eſſet ēt ſi diceret. neſcio? aneſciebat Si neſciebat: uidete ne quicadere ſoletis in phrigum ēt iniquitatem cadatis: Qui dicūt neſcire prophetas& alios qui uerbū miniſtrant. nec quę faciant. nec de quibꝰ ānuncient: Sin autēſcit cū dicat neſcio (hēbat enim in ſe chriſtū qui omnia ip̄i reuellabat) quomodonon uere peruerſum eſt et in diſcretū cor eorum chriſti impugnatorū qui apoſtoIū dicnetē neſcio ſcire dicūt: Si enim quia chriſtus in ip̄o erat paulus ſciebat: quidicit neſcio: Quomō nō magis chriſtus ip̄e nouerat: ēt ſi dicat non noui: Apoſtolus igitur reuellante filio ſciebat quid paſſus eſſet: iccirco enim dicit. Scio hominē in chriſto Sed quid hominē ſciebat Sciebat quomō raptus eſſet homo: Eliſſeigitur cum ſpectaret eliam ſciebat ēt quomō aſſumptus eſſet: ſed ꝗͣuis noſcet tn̄cū filii ꝓphetarum putarent in uno montiū a ſpiritu proiectum eſſe ip̄e qui ſciebat quod uiderat primo quidē hominibꝰ ſuadebat. Sed cū illi cogerent obticuit& eum abiiſſe conceſſit: Nunquid igitur: quia tacuit neſciebat? Sciebat quidem:Sed tanꝗͣ neſcions acquieuit ut & illi ꝑſuaſi poſthac nihil de elię aſſumptione cōtenderent: multo igitur magis paulus ipſe qui raptus erat nouerat etiam quomōraptus erat. Nā ēt elias nouerat quomo aſſumptus eſſet: & dixiſſet ſiquis eum interrogaret: Dic tamen paulus neſcio duorum gratia ut arbitror: unius quidemut ip̄e dixit: nequis ip̄m ꝑꝑ magnitudinem reuellationū aliud eſſe putet. ſupra ꝗͣuidet: Alterius uero quia cum ſaluator dixerit non noui decebat. & ipſum dicet̄neſcio ne maior uideretur ſeruus domino diſcipulus pręceptore ſuo: Ergo quipaulo dederat ut ſciret multo magis ip̄e ſciebat: Nam cum & ea dicit: quæ āte diēerunt ouit: ut antedixi quando dies erit & hora: Et tamen cum ſciat dicit nec filius houit: Quid igitur tūc dixit n̄ noui? Ip̄e quidem ut pote dominus nouerat̉. Sꝫid quod perquirentibus coniciendum eſt. noſtræ ut ego quidem arbitror utilitatis cauſa fecit: Et ip̄e ueritatis ſenſū adiectione prębet: utrobiqꝫ uero ſaluator obſeruat quod utile nobis eſt. Nam & quę ānte finem occurent aꝑuit ne cum ea fient. ut ip̄e dixit ꝑturbemur: Sed ex his eorum quę potinus erunt finem expectemus: De die uero & hora noluit diuine dicere noui Sed humane ut ante dixi ꝑprignorantem carnem dixit non noui ne poſt hac ipſum interrogarent. & ita ſiuenon diceret diſcipulos tunc triſtes redderet ſiue diceret rem ipſis et nobis omnibꝰin utilē faceret hoc omnino pro nobis ē eſſe quia pro nobis et uerbum caro factūeſt. pro nobis igitur dixit et illud: nec filius nouit. Et hoc cum diceret mentitusnon eſt. Nam humane dicebat ut homo non noui & illorum interrogationem repreſſit: Itaqꝫ in actibus apoſtolorum ſcriptum eſt: cum ſuꝑſedit angelis aſcēdēsut homo carnem in cœlum referens quam geſtabat diſcipuli hoc ſpectantes dēuointerrogabant. quando finis erit? et quando redibis? Et clarius dixiteis: Non eſtueſtrū noſce tēpora et momēta quę pater poſuit ī poteſtate ſua: Et tūc nō dixitneqꝫ filiꝰ ſicut ātea ut hō. ſꝫ ueſtrū n̄ ē noſcere. iā .n. caro reſurrexerat et mortalitate depoſita deificata erat. Nec ip̄ꝫ poſtea cōueniebat. ut hōinē reſpōder̄ cū rediret ī cęlū: ſꝫ ut deū docere n̄ ē ueſtrū ſcire tp̄ra et momēta quę pr̄ poſſuit ī pōtateſua ſed quę na ē pr̄is poteſtas? an n̄ chriſtꝰ? chriſtꝰ .n. dei uirtus ē et ſapīa: Nouerat ergo filiꝰ ꝗ uerbū ē: hoc. .n. cū diceret ſignificabat ego noui Sed n̄ ē ueſtrū ſcire ꝑꝑ uos .n. cū ī mēte ſederē ur̄e atqꝫ oīum utilitatis gr̄a hūc dixi neqꝫ filiꝰ nouit:Vobis .n. cōducit de angelis deqꝫ filio ſit audir̄ ꝓpter errores ꝗ poſtea futuri ſūtut ſi dęmōes æquę ēt atqꝫ āgeli trāſformati fuerit: et de cōſumatiōe dicere tēptauerint uos ip̄is ut pote neſcientibꝰ minime credatis: Qd̓ ſi antichriſtus ſimulāsdixerit ego ſum chriſtus: & de conſumatione tentauerit & ipſe dicere ut audien