ex patre proprium: Ad hęc ſi filius in patre & pater in filio nouit autē pater diē& horam: Clarum eſt quia filius qui in patre eſt. & ſcit quę in patre ſunt nouit &ipſe diem & horam: Quod ſi & imago uera eſt patris filius nouit autem patet diē& horā: Non dubium eſt quin hoꝝ quoqꝫ ſcīam patris) ſimilitudine filius habeathaud mirum eſt. ſi per quem oīa facta ſunt. atqꝫ conſiſtunt uniuerſa nouit ipſequę facta ſunt. & quādo particularis eoꝝ coīſqꝫ finis futurus ſit: Sed quādo hęceſt petulantia: quę arianoꝝ in ſanię conuenit in patrē nos reſponſione uenire cogit Nā cum illi ſempiternū uerbum dei filiū his quę facta ſunt connumerent ſenſim & ipſū patrem creatura minorem dicere meditantur Si enim qui patrē cogōſit non nouit horā & diē uereor ne ut illi maleſani dicerent pluſ fit creaturā īmouero minima creatur ę patrē cognoſcere ꝗͣ patrē: Verū illi hoc mō in ſpiritū ſanctum blaſphemantes. expectent id quod dominus ait ſe nunꝗͣ impietatis huius remiſſionē habituros: Nos uero qui chriſtū amamus ac gerimus uerbū ꝓ ut uerbū eſt. non ignorans dicere ſcimus non noui Nouit .n. ſed hūanitatem oſtendit:quia ꝓprium eſt hominū ignorare. & carnē ignorātem induit inqua cū eſſet humane dicebat non noui: Cū igitur tunc dixiſſet neqꝫ filius nouit & hominū quiper noe tempora fuerunt ignorantiā addidiſſet. ſtatim ſubiunxit. Vigilate igiturquia neqꝫ uos ſcitis qua hora dominus ueſter ueniet: & item qua non putatis hora filius hominis ueniet: Propter uos enim & ego ut uos factus dixi neqꝫ filius. Oportebat enim ſi pro ut eſt deus ignorabat dicere uigilate igitur quia neſcio &qua non puto hora: Nunc uero hoc nō dixit ſed cū dixiſſet nec uos ſcitis & quanon putatis: oſtendit quia hominem eſt. ignorare propter quos habens & ſimilēeoꝝ carnem & factus homo dicebat neqꝫ filius nouit: Neqꝫ .n. carne noui tam & ſiut uerbū nouerī: Exemplum quoqꝫ temporū nōe in pudientiā rurſus arguit impugnatorum chriſti. Nā & illic non dixit non noui: ſed non nouerant donec diluuium uenit homines enim neſciebāt qui uero diluuiū ſuper induxit erat autē ipſe ſaluator ſciebat diē & horā qua chatarractas aperuit ac rupit abyſſos: Et noedixit ingredere tu & filii tui ī ar cā: Nam ſi ignoraſiet haud quaꝗͣ predixiſſet nosAd huc .n. dies ſeptem: Ecce ſuper induco pluuiā ſuper terrā. Quod ſi per ſimilitudinē temporum noe ſignificat ſe diem nouiſſe diluuii Nouerat ergo ſuę quoqꝫpręſentię diem: At in ſimilitudine quā de uirginibus dixit clarius item oſtenditqui nam ſint neſcientes deim & horam cum dicit: Vigilate igitur quia neſcitis diē& horam: Sic igitur cum diſcipuli de fine interrogarent tunc r̄ctę dixit: nec filiuſuidelicet iuxta corpus ut oſtenderet quia ut homo non nouerat: Hominum n.proprium eſt ignorare Verum tamen pro ut uerbum eſt: ipſe eſt qui uenit ipſe iudex ipſe ſponſus nouit quando: & qualis hora uenit: & quādo dicturus eſt exꝑgiſcere dormiens & reſurge ex mortuis & apparebit tibi chriſtus Quemadmodū. n. cum factus ſit homo cum hoībus fameſcit & ſiti & patitur ita cum hoībusuelud hō nouit: ſed diuinę cū in patre ſit ut pote uerbū & ſapīa nouit: Et nihil eſtqͥd̓ neſciat: Sic & de lazaro rurſus interrogat: ut homo cū ueniſſet: ut ip̄m ſuſcitaret & noſſet unde lazari reuocaret aīam. Pluſ aūt erat ſcire ubi aīa eſſet ꝗͣ ubicorpuſ iaceret: Sed hūane interrogat ut diuine ſuſcitet. Sic & dicipulos īterrogatcū in partes cęſarie ueniſſet ꝗͣqͣ ſciret & priuſꝗͣ petrus reſponderet. Nā ſi pater eapetro reuellauit de ꝗbꝰ dn̄us interrogabat: mai eſtū ē ꝑ filiū factā ēe reuelatiōeꝫNemo .n. nouit filiū niſi pr̄ & pr̄m niſi filius: & cuicūqꝫ uoluerit filius reuellareQud̓ ſi ꝑ filiū & pr̄is & filii cognitio reuellat̉ nō dubiū ē quī ip̄e ꝗ īterrogat dn̄ ſcū priꝰ qͣ a pr̄e ſūt: petro reuellaſſet: hūae poſtea īterrogabat: ut & hoc oſtēderetqꝛ̄ hūae īterrogās diuine ſciebat qͥ petrꝰ dicturꝰ ēet Sciebat ergo filꝰ ꝗ pr̄m ſuūcognoſcit: qua cognitiōe nec maius aliquid nec ꝑfectꝰ eſſe poſſet: Et hęc ꝗdē adꝯfutationē eoꝝ ſufficer̄ poterāt Placet aūt ip̄os īterogar̄ ut hoc ēt mō inimici u̓i