hęreticus aliquis: Cur raro reſurgit quę natura mortalis eſt: Quod ſi reſurgitcur non ite fameſcit & ſitit & patitur mortalisqꝫ manet? Exterra enim eſt: & qd̓ſuum ipſius eſt natura quomodo eam deſerit: Adhunc hęreticum uſqꝫ adeo litigioſum caro ipſa tunc reſpondere poſſet: Sum equidem ex terra per naturā mortalis Sed poſtea uerbi caro facta ſum: & ipſe paſſiones meas portauit quamquampati non poſſit: Ego autem ab his libera euaſi: Quam in his ſeruire dominus ꝓhibuit qui ab his me liberauit: Quod ſi accuſas quia naturali ſum corruptioneliberata uide ne in ſimiles quia uerbum dei ſeruitutis meę formam accepit: Sicutenim dominus corpore indutus homo homo factus eſt: Ita homines nos auer bodeificati ſumus per ipſius carnem aſumpti & poſthac ę ternę uitę ſumus hęr̄deshęc neceſſario preſcrutati ſumus ut ſi ipſum uiderimus diuinitus facere dicereue aliquid hęc eum quia deus eſt operari cognoſcamus: Sin autem humane Iocuel pati notarimus non ignoremus factum eſſe hominem qui carnem geſtabat &hoc modo ea facit & loquitur: Nos enim qui ſuum cuiuſqꝫ cogōſcimus & utraqꝫ ex uno fieri uidemus & intelligimus: recte credimus: nec unꝗ errabimus: Siꝗsautem dum uerbi opera uidet facta diuinitus corpus negauerit: aut dum propria corporis intuetur uerbi in carne preſentiam non admiſerit: aut ex his quę hominis ſunt humilia de uerbo ſenſeritiis & crucem quaſi caupo Iudaicus uinumtum aqua permiſcens ſcandalum eſſe putabit & predicationem quaſi gentilis ſiulticiam eſſe cenſebit Qualia iam & arianis euenerunt. Impugnatoribus dei: quicum ſaluatoris humana uiderent ipſum creaturam eſſe putarunt. Ergo cum &diuina ipſius opera ſpectarent par erat ut corporis eius generationem abhuerēt& ſe poſthac manichęis connumerarent: ſed diſcant aliquando illi ſero licet. uerbum factum eſſe carnem Nos autem qui metam fidei ſeruamus quę iſti male inteligunt. ea nos rectam ſententiam habere cognoſcamus Nam illud pater filium diliga & omnia dedit in manu eius & illud omnia mihi tradita ſunt a patre meo &illud non poſſum facere ame quicꝗͣ ſed ſicut audio iudico: & quęcunqꝫ ſūt eiuimodi dicta: non oſtendunt filium hęc aliquando non habuiſſe: quomodo enimquę pater habet: ipſe non ſempiterne habuit: qui ſolus per ſubſtantiam uerbumpatris eſt ac ſapientia qui dicit omnia quęcunqꝫ habet pater mea ſunt: & mea patris ſunt. Nam ſi omnia patris filii ſunt: ſemper autem hęc pater habet planumēquia hic filius habet quę ſunt patris qui ſemper in eo eſt: hęc igitur dicebat nonquia ſemper non habuiſſet non habuiſſet: ſed quia ſempiternę ut filius habensea quę habet ex impermutabili ſimilitudine & identitate quam habet deceptus iuxta ſabelium impie ſentiret: exiſtimans ipſum patrem eſſe iccirco dixit & data eſtmihi & accepi & tradita ſunt mihi ut id ſolum oſtenderet: quia non eſt ipſe paterſed patris uerbum & ſempiternus filius qui propter ſimilitudinem patris ſempiterne habet quę ab ipſo habet ſed quia filius eſt: ea quę proprię habet ex patrehabet Quod autem hęc data eſt: tradita ſunt: primo quidem alius eſt ab omnibus quę accepit Deinde cum ipſe filius hęreſi ſit omnium eſt etiam per ſubſtantiam ſempiternus patris Quod autē denuo hęc uidelicet data eſt. & tradita ſūt nōoſtendunt ipſū aliquādo nō habuiſſe id ex ſimili dicto poteſt ēt de ōnibꝰ aīadūti: At .n. ſaluator ip̄e ſici pr̄ uitā hēt ī ſe ip̄o ita & filio dedit uitā hēre ī ſe ip̄o: Nāex eo quod ait dedit ſe patrem non eſſe ſignificat: ſed dicendo ita naturalem filiicum patre proprietatem ac ſimilitudinem oſtendit: Ergo ſi quādo fuit cum pr̄non habuit fuit: uidelicet cum filius non habuit Nā ſicut pater ita & filius habetQuod ſi hoc dicere impium eſt: illud uero pium aſſerere potius qꝛ pater ſemperhabet: quomodo non abſurdum fuerit cum filius dicat ſicut pater habet ita & filius habet dicere iſtos non it a ipſum ſed aliter habere. Verbum igitur fidelius ē& hęc quę cepiſſe dicit ſemper hn̄s habet a patre & pater quidē a nullo ſed filus