Et rurſus omnia nihil tradita ſūt. a patre meo & nemo cognoſcit patrem niſi filius et cui uoluerit filius reuellare Et item omne quod dedit mihi pater ad me ueniet: Deinde concludunt: ſi eſſet ut dicitis per naturam filius nō īdiguiſſet his ut pote filius uel quomodo poteſt uirtus patris eſſe naturalis et uera qui intempor̄ paſſionis dicit: nunc anima mea turbata eſt: et quid dicam pater ſalua me ex hora ſſta ſed propter hoc ueni ī horam iſtam pater glorifica filium: uenit igitur nox d̓cęlo & glorificaui & iterum glorificabo: Simile item dicebat pater ſi poſſibile eſttranſeat calix iſte. & hęc cum diceret ieſus turbatus ē ſpiritu & teſtificatus eſt &dixit amen amē dico uobis unus ex uobis tradet me Et ſuꝑ hoc dicunt maleſaniſi uirtus eſſet non timeret? ſed potius uirtutem alijs preberet. Dicunt preterea ſinatura eſſet ſapientia partis uera & propria: quomodo ſcriptum eſſet. leſus aūtprofitiebat ſapientia & ętate & gratia apud deum & homines ueniens in partes teſarię philippi interrogabat ex dicipulis quem dicerent ſe homines: In bethaniāuero cum ueniſſet interrogat. ubi lazarus iaceat. Dicebat & hęc diſcipulis quotpanes habetis: Quomodo igitur inquiunt ſapientia hic qui in ſapientia perficit& ignorat̉ quę ab alijs diſcere querit: Sed & hoc ab ipſis dicitur: Quomodo poteſt uerbum proprium patris eſſe: ſine quo nec pater eſſet per quem omnia fecitut nos ſentitis qui dicat in cruce: Deus meus deus meus ut quid me dereliquiſti:& ante hęc oret glorifica nomen tuum & glori fica me pater gloria quam habuanteꝗͣ mundus eſſet apud te indeſertis orabat & diſcipulos orare admonebat nein intrarent in tentationem & ſpiritus aiebat prumptus eſt: caro aut infirma Etde die & hora nemo nouit: neqꝫ angeli neqꝫ filius deinde ſuper hęc rurſus inquiuunt miſeri ſi proſententia ueſtra ſempiterne cum deo eſſet non ignoraret de dieſed cognoſceret ut pote uerbum: non deſtitueretur: ut qui unitus eſſet necgloriam uidelicet accipere quam haberet in patre necꝗͣqꝫ prorſus oraret quis nulus indigeret quippe qui uerbum eſſet: ſed quia creatura eſt & ex his unus: quęfacta ſunt iccirco hęc dciebat: & orabat quę non habebat. Creaturarum enim eſtproprium indigere & orare q̄ non habent hęc quidem impii loquentes depremūtSed ipſos quando talia cogitant audacius quoqꝫ dicere oportuit: Quid prorſusuerbum caro factum eſt: & item quomodo deus homo fieri potuit? uel quomoincorpor̄ꝰ geſtare corpus: uel & iudaice magis ſecundū caiphan quid tandē chriſtus homo ſe ipſum deum facit: hęc enī & his ſimilia intuentes iudęi murmurabant quę nunc legentes ariani mente capti infideles ſunt: & in blaſphemias prerumpunt: Si quis igitur horum inuicem & illorum uerba comparet in eandemutroſqꝫ perfidiam deſcendere & ipſorum parem impietatis audaciam communēqꝫ aduerſus uos pugnā eſſe omnino reꝑiet: Iudęi namqꝫ dicebant: quomodo cūſit homo poteſt deus eſſe. Ariani uero ſi deus uerus eſſet ex deo quomodo fieripoterat homo: & iudęi ſcandeliza bantur & irridebat dicentes iſte ſi filius dei eſſet crucem non ſuſtinet: Ariani palam ab eis ſtantes dicunt nobis quomodo uerbum dicere audetis ſubſtantię patris proprium eſſe cum corpus eiuſmodi habeat: ut pati poſſit: Ad hęc iudęi querebant occidere dominum quia deum dicebatpatrem ſuum eſſe & ſe illi ęqualem faciebat dum opera faceret quę pater facit: ariani didicerunt: & ipſi dicere: nec ęqualis eſt deo: nec deus proprius & naturaliseſt uerbi pater: ſed qui talia ſentiunt eos occiderunt querunt. Poſtremo iudęi dicebant non ne hic eſt filius loſeph: cuius nos patrem nouimus & matrem? Quomodo igitur dicit anteꝗͣ abraam fieret ego ſū & de cęlo? Pari modo ariani ſubſequuntur. & ipſi dicentes: Quomo poteſt uerbum eſſe uel deus? qui dormiebatut homo & flebat & interrogabat utriqꝫ exhumanis: quę ſaluator porpter carnēpatiebat̉ ꝗͣ habebat uerbi ſempiternitatem diuinitatemqꝫ negant: Cum hęc igitiudaica ſit iniquitas: & iudaica exproditore iuda uel ſe palam caiphę & heredis