ſibilibus uiſibilia fierent: decis enim bonus eſt immo uero fons bonitatis bonoautem nullius rei foret īuidia: quo circa nulli eſſe inuidens ex nihilo concta creauit per proprium uerbum dominum noſtrum ieſum chriſtum. Et ex omnibusquæ ſuper terrā genus humanum miſeratus eſt. qd̓ cum uidiſſet non eſſe idoneūper proprie generationis rationem durare ſemper. plus aliquid ei gratificans homines creauit non ut cętera animalia ſimpliciter ſed eos ad imaginem ſuam fecitquibus ui tribuit uerbi ſui ut cum uerbi ꝗͣdam quaſi umbra tenerent rationaleſfacti permanere in beatitudine poſſent. & ueram uereqꝫ ſanctorum ī paradiſo uitam exigerent. Sed rurſus qui hominum noſtet arbitrium: qd in utrumqꝫ poterat inclinari gratiam quam eis dederat pręueniens lege firmauit & loco Nam inſuum eos paradiſum introducens legem dedit eis ut ſi gratiam ſeruarēt & boni eſſe perſiſterent uitam in paradiſo iocundam ſine dolore ſine ſolicitudine uiuerentpręterꝗͣ ꝙ cęleſtis etiā beatitudinis promiſſionem habebant. Qd̓ ſi tranſgredrentur et peruertentes ignaui fierent ſe ipſos in morte pro natura ſua corruptionem paſſuros eſſe cognoſcerent nec deinde in paradiſo uicturos: ſed extra eummorientes quod reliquum erat in morte et corruptione manſuros: Hoc et ſcriptura ſignificat dicens ex perſona dei: Ab omni ligno qd̓ eſt in paradiſo comeſtione comedeas autem a ligno cognoſcendi bonum & malum ne comedetis ab eo:Quacunqꝫ autem hora comederitis morte moriemini. hoc autem morte moriemini quid aliud fuerit ꝗͣ non mori ſolum ſed in mortis & corruptione permanere?Miraris fortaſſe. quid ita cum de humanitate uerbi dicere propoſuerimus: nunc de ominum primordio narremus Sed ne hoc quidem eſta narrationis conſideratione alienum: Acceſſe eſt enim qui deſaluatoris adnos apparitione dicimus. de hominum quoqꝫ primordio dicere cognoſcasꝗa cauſa noſtra illi occaſſio deſcēdēdi fuit et trāſgreſſio noſtra uerbi hūitatē exciuit: ut p̄ueniret & ad nos dominus & appareret inter homines. Nos enim incarnatiōis illius cauſa extititimus et ꝑꝑ noſtram ſalutē hūano etiam ī corpore naſci& apparere concupiuit: Sic igitur deus hominem fecit & incorruptū perſiſter̄uoluit: homines uer o ubi contepſerunt & auerterunt adeo cogitationē & ut inſuperioribus dictū eſt conſiderarunt & cogitarunt ſibi ipſi peccatum: cuius anteaminas audiuerant cōdemnati ſunt nec deinde ſicuti facti erant permanſerunt: ſedꝑ eorū conſiderationē corruptibileſ erāt: & mors illi dominans uictoriam obtinebit: Trāſgreſſio nanqꝫ pręcepti in id eos conuerterat qd̓ naturaliter erāt ut quēadmodū facti erāt. cū antea nō eſſent ita nunc cū eſſent corruptionem tēporis cō̓uenienter paterēt̉: Nā ſi naturā hn̄tes ut aliquando non eſſēt uerbi p̄ſētia et hūanitate ad hoc uocati erat ut eſſet: cōſequēs erat dei cogitatiōe priuatos & ad ea cōuerſos quę nō ſūt (Non eſſe. n. phiebet̉ mala eſſe āt ꝑhibēt̉ bona) qn̄ quidē eū ꝙeſt reliquerant deū hoc etiā priuati homīes ne ſēꝑ eſſet ut. uidelicet reſoluti ī morte& corruptiōē manerēt: Eſt .n. hō naturaliter mortalis ut ꝗ ex nihilo factus ſit: ſednaturalē obtudiſſ& corruptionē ꝑꝑ ſimilitudinē quā ad eū hēt ꝗ ē: ſiquidē eā ꝑip̄iꝰ cogitationē ſeruaſet: ac deīceps īcorruptibilis māſiſſ&: quēadmodū ſapīa dicit: Obſeruatio legis ꝯfirmatio ī corruptiōis īcoruptibilis āt factꝰ: reliquū uixiſſettāꝗͣ deꝰ ſic quodā ī loco ſcriptura ſignificat hoc dicēs. Ego dixi dii eſtis et filii altiſſimi oēs uos āt tāꝗͣ hoīes morimii: et tāꝗͣ unꝰ prīcipiū caditis: Deꝰ .n. n̄ ſolū exnihilo nos fecit. ſꝫ ēt uitā nobis tāꝗͣ diuiā dedit gr̄a uerbi: hoīes āt ab his auerſi qͦeterna ſūt et cāſilio diaboli ad ea cōuerſi ꝑticipatiōes uerbi cū id qd̓ naͣliter erāt efugerēt. ſiꝗdē bōi ꝑſtitiſſēt ip̄is nalis corruptio n̄ ap ꝓpīqͣſſet ſic et ſapīa dicit dꝰhominem creauit ad incorruptionem & maginem ęternitatis ſuę: Inuidea autemdiaboli mors introiuit in mundum: hoc autem facto moriebantur homines & co