ruptio aduerſus. inualeſcebat & hoc ipſo contra uniuerſum genus pluſꝗͣ ꝓ natura ualebat: ꝙ in eos diuinitatis nimas pręcepti tranſgerſſione pręſumſerat nā& homines peccando non ad certos ſecuti ſunt fines ſed paulatim progredientesin iminenſum uſqꝫ propceſſerunt. cum ab initio mittentores malitię fuiſſent. &contra ſe greſſi qui non in uno uitio ſtarent. ſed noua omnia ſuper alijs alia excogitarent peccando inſatiabiles facti ſunt: Siquidem adulteria ubiqꝫ erant & furtauniuerſa terra cędibus atqꝫ rapinis imbuta. lex de corruptione & iniuria ſanctanon erat: mala omnia priuatim et publice apud omnes fiebant. Ciuitas cortra ciuitatem pugnabant & gens contra gentem inſurgebat: Totus terrarum orbisdiſſenſionibus & bellis diuiſſus. Cum omnes pro ſe quiſqꝫ de iniquitate certarent nec ab his uitia contra naturam habiant: ſed ut apoſtolus ait chriſti teſtis& fœmine eorum permutauerant naturalem uſum in eum qui eſt contra naturāſimiliter & mares omittentes naturalem uſum fœmine accenſi erant in cupiditateipſorum ad inuicem: mares in maribus turpitudinem operantes & mercedē ꝗͣ opportebat erroris ſui in ipſis capientes propterea iam magis inualeſcente morte &aduerſum homines corruptione perſtante genus humanum corumpebatur Rationalis uero & ad imaginem factus homo periebat. & ꝙ adeo factum erat opus ꝑdebatur. Et enim mors ut ante dixi lege contra nos poterat. nec facultas erat effugere legem: nam adeo propter tranſgreſſionem lata fuerat & profecto abſurdumſimul: & indecorum facinus erat: abſurdum quidem deum qui dixerat. mentiritut cum legē ipſe tuliſſet morte moriturum hominem ſi pręceptum pręteriretpoſt traſgreſſionem homo non moreretur. ſed uerbum illius ſolueretur: Neqꝫenim ueridicus deus eſſet ſi cum ipſe dixiſſet morituros nos: homo non moreretur: indecorum autem rurſus eos ꝙ rationales facti eſſent uerbiqꝫ participes perire ac per corruptionem ad nihilum de integro redigi: Neqꝫ enim dei bonitate dignum quę ab eo facta ſunt aboleri propter diaboli fraudem quam hominibusſtruxerat. Aloquin etiam omnium maxime indecorum erat dei artem in hominibus euaneſcere uel propter eorum negligentiam uel propter dęmonum fraudēCum igitur rationalia eiuſmodi opera corrumperentur atqꝫ perirenr: quid deūqui bonus facere oportuit? an permittere. ut aduerſus ea corruptio ualeret. &mors ipſa occuparet & quid ea profuiſſet ab mitio fieri pręſtabat enim non factaeſſe quam facta negligi atqꝫ perire imbecilitas enim & non bonitas ex negligentia dei cognoſcitur ſi cum fecerit ſuum permittit opus corrumpi: & id quidē magis ꝗͣ ſi non ab initio feciſſet hominem. Nam ſi non faceret non eſſet qui imbecilitatem argueret cum autem fecerit & cum in eſſe produxerit abſurdiſſimum fuitopera perdi & maxime inconſpectu eius qui fecerat. Non igitur permittendumfuit. ut homines corruptione ferrentur: cum indecorum id eſſet & indignum bonitate dei: Sed quemadmodum hoc neceſſe erat ita e contrario rurſus obiiciturdeo par fuit: ut in lege quam de mortem tulerat uerus eſſe appareret: Abſurdumenim erat propter umilitatem perpetuitatemqꝫ noſtram patrem ueritatis apparre mendacem: Quid igitur de hoc etiam fieri oportuit uel quid deo faciendumfuit: an exigere ab hoīnibus ſuper tranſgreſſione pœnitentiam? hoc enim quiſpiādixerit deo digū fuiſſe ut quēadmodū ex tranſgreſſione uenerāt in corruptionēita ex penitētia redirent ad integritatē: Sed nec penitentia ꝗdē ſeruabat ꝙ deo cōuenebat: Mendax. n. denuo māſiſſet niſi detinerent̉ in morte hoīes: Ad hęc penitētia nō reuocat ab his q̇ naturalia ſūt ſꝫ peccatis tātūmō liberat: Si ergo peccatūſolū eſſ&: nec dn̄ corruptio ſequeretur bn̄ tūc penitentia fuiſſet. Qud̓ ſi trāgreſſione ſemel. occupante hoīes in naturali corruptiōe detinebāt̉: & ea quæ ſecundum imaginem eſt gratia priuati erant. quid aliud fieri oportuit? uel cuius adhanc gratiam & reuocationem uſus fuit niſi dei uerbi qui ab initio cuncta