bat: neqꝫ id ad utilitatem uerbi factum erat ſed ad noſtram denuo ſanctificacionēut unctionis eius participes eſſemus. et de nobis diceretur? neſcitis quia templuꝫdei eſtis: & ſpiritus dei habitat in uobis nos ſumus qui eius ſuceptibiles euaſimꝰ:propterea non ſic aaron uel dauid uel omnes alij: ut et ipſe unctus eſt oleo: ſed alio modo pre omnibus participibus eius unctus eſt oleo exultationis uidelicet ꝙipſe ſpiritum eſſe interpretans per prophetam dicit ſpiritus domini in me cuiuscauſa unxit me. quemadmodum apoſtolus dixit quia unxit eum deus ſpirituſācto: Quando igitur hęc quoqꝫ de ip̄o dicta ſunt? niſi cum in carne natus baptizar̄tur in iordane. & ad eum ſpiritus deſcendiſſet: Et tamen dominus ipſe diſcipulisdicit ſpiricum ex me accipietis & ego ipſum mittam: & accipite ſpiritū ſanctum:et qui alijs prębet ut uerbum et ſplendor patris: nunc tamen ſanctificari dicitur.Poſtꝗͣ homo factus eſt et corpus eius eſt quod ſanctificatur: Exillo igitur et nosunctionem hanc & ſignum capere cępimus. cum ioannes dicat et uos unctioneꝫhabetis a ſancto: Apoſtolus autem. et uos ſignati eſtis ſpiritu ſancto repromiſſionis. hęc igitur propter nos et pro nobis dicitur: Quæ igitur ex hoc quoqꝫ dignitatis acceſſio premiumqꝫ uirtutis: uel omnino dominicæ actionis oſtenditur.Nam ſi deus fieret qui deus non eſſet ſi ad regnum promoueretur qui non imperaret: oratio ueſtra umbrę cuiuſdam perſuaſionem haberet: Si uero deus eſt et r̄gni eius ſedes æterna eſt: ubi creſcere potuit deus? uel quid inſolio patris ſedentideficiebat. Quod ſi ut ip̄e dominus dixit ipſius eſt ſpiritus: et ab eo ipſe accipit eumqꝫ ip̄e mittit. non ne uerbum eſt & ſapientia quę ſpiritu ungitur. cuius ip̄e dator eſt? Caro autem quę in ip̄o & ab ipſo ungitur aſſumpta eſt ab eo: ut ſāctificatio quę in domino ſicut in homine fiebat in omnibus hominibus ab ipſo fieret:Non enim a ſe ipſo inquit ſpiritus loquitur: ſed uerbum eſt. quod eum merentibus tribuit: nam et hoc priori dicto ſimile. Vt enim ſcripſit apoſtolus qui cum informa dei eſſet non rapinam arbitratus eſt eſſe ęqualem deo. ſed ſe ipſum exinamuit forma ſerui accipiens ſic dauid dominum canit ęternum deum et r̄gem miſſum autem ut noſtrum mortale corpus aſſumeret. hoc enim ab eo ſignificat̉ dūcait myra et gutta et caſſia a ueſtimentis tuis & ī nicōdemo & inariis oſtēditur: Ille uenit unguentum ferens myrę & aloes libras centum: hæ aromata prępauerātin ſepulturam corporis domini: Quę igitur acceſſio rurſus immortali fuit mortale aſſumenti? uel quę dignitas ęterno temporaneum induenti: Quod uero premium deo maius qui ęternus eſt & rex & inſinū patris? An non uidetis hoc quoqꝫ propter uos et pro nobis factum et ſcriptum eſſe? ut factus homo domīus nosqui mortales ac temporaneos fuimus immortales r̄dderet & ī ęternum cęli r̄gnūintroduceret? Nunquid non erebeſcitis aduerſus diuina eloquia mentiri? Et enīquia hūc dominus noſter ieſus chriſtus uenit nos a peccato liberati meliores facti ſumus. ipſe uero idem eſt & non quia homo fit UIterum enim idem dicendumeſt) ideo mutatur ſed ut ſcriptum eſt uerbi dei manet in ęternum: Quippe qui ſicut anteꝗͣ homo fieret cum uerbum ſit ſpiritum tanꝗͣ proprium ſanctis dōabat:Ita & homo factus homnes ſpiritu ſanctificat: & diſcipulis dicit accipite ſpiritūſanctum: & moyſi quidem dedit: et alijs ſeptuagīta et per ipſum pr̄i dauid ſupplicabat dicens ſpiritum ſanctum tuum ne auferas ame: At uero factus homo dicebat. mittam uobis ꝑaclitum ſpiritum ueritatis et miſit: neqꝫ enim mentitur uerbum dei: Igitur dominus ieſus chriſtus heri & hodie idem et in ſecula immutabilis p̄manēs: & idē ē ꝗ dat et accipit dat ꝗdē ut uerbū dei: accipit āt ut hō: nō ergouerbū ꝓ ut uerbū ē meliꝰ fit. hēat .n. oīa et ſēꝑ habet. ſed hoīes ſūt ꝗ prīcipiū hn̄tī ip̄o et ꝑ ip̄m accipiēdi Nā cū ipſe nūc ut hō dicat̉ ūgi: nos ſumꝰ ꝗ ī ipſo ungiumur: Siꝗdē cū et baptizetur ipſe ſūus nos ꝗ ī ipſo baptizamur: Sed d̓ his omnibꝰſaluator planū magis efficit patri dicēs. et ego gloriā ꝗͣ ddiſti mihi ddi eis: ut unū