daniel uidit centies centū milia & milięs milia ip̄m adorabāt? Quomodo aūt ſinūc ut ipſi uolunt melior euaſit gloriā ſuam quę ante mūdū et ſupra mūdū eſtfilius ip̄e cōmemorans dicebat glorifica me pater glori a quā apud te habui anteqͣ hic mundus eſſet. Quod ſi nunc ut ipſi ſentiūt exaltatus eſt: quomō āte hac cælos inclinauit atqꝫ deſcendit & rurſus dedit altiſſimus uocē ſua: Ergo ſi āteꝗͣ mūdus fieret gloriā filius habuit: & dominus gloriæ altiſſimus fuit & ex cęlo deſcendit & ſemper adoratus eſt nō igitur cū deſcendiſſet melior factus eſt: ſed ipſe n̄potius meliora fecit quę deteriora fuerāt: Et ſi deſcendit ut meliora faceret: anigitur premiū habebat ut filius diceretur & deus? Quin & nos patri adoptauit& homines deificauit ip̄e cū hō factus eſt: Non ergo homo cū eſſet poſtea factus ēdeus ſed deus cū eſſet poſtea factus eſt homo ut nos potius deificar̄t: Si. n. cumfactus eſt homo tūc filius & deus dictus ē ante uero ꝗͣ hō fieret populos ātiquosdeus filios dicebat & deū pharaonis moyſem ponebat. Et de multis ſcriptura dicit deꝰ ſtetit in reducttione deoꝝ planū eſt hūc poſt eos dictū eſſe deū: Quomōigitur omnia ꝑ ip̄m et ip̄e ante oīa? uel quomō primogenitus uniuerſę creaturæ:cū eos īueniat ꝗ ante ſe filii uocati ſunt. & dei? Quomō aūt primi participes partē ip̄ius uerbi ceꝑunt? Hęc opinio uera non eſt. Iudaizantiū ꝑuerſa eſt inuētio.Quonā mō ulli omnino deū patrē cognoſcere poſſent? neqꝫ .n. adoptatio fieret ſine uero filio cū ip̄e dicat nemo cognoſcit pr̄em niſi filiꝰ & cui filius reuellaueritQuomō āt ſine nerbo & ante uerbū deificatio fieret: ſi deos dixit illos ad quosuerbū dei factū eſſet pręſertī cū ipſe ad iudęos horū fratres loqueret̉: Quod ſiomnes quicūqꝫ filii ac dei uocati ſūt ſiue interra ſiue in cęlis ꝑ uerbū adoptati dificatiqꝫ ſūt ip̄m uerbū filius eſt. & conſtat quia ꝑ ip̄m omnes. & ipſe ante omnesimmo uero filius ipſe uerus & ſolus eſt. ex uero deo deus uerus. qui hęc non pręmiū uirtutis accepit: nec ab his alienus ſed hęc ꝑ ſubſtātiā naturaliter habet: Eſtenī ſubſtātię pr̄is generatio: ut dubitn nō ſit qui ꝑ ſimilitudinē īmutabilis pr̄isīmutabili ſit & uerbū: hactenꝰ igit̉ de filio cogitātes irrationabilibꝰ eoꝝ opinionibꝰ quēadmodū deꝰ ipſe dedit occurrimꝰ. Bonū ē āt deīceps diuīa quoqꝫ eloꝗaſubiūgere ut hoc ēt magis ſimul filii īmutabilitas & paterna ip̄iꝰ natura nō uariabilis ſimul ēt illoꝝ malitia demōſtret̉ Apoſtolus igit̉ ſcribēs philippēſibꝰ ait hocſētite ī uobis qd̓ & in chriſto ieſu qui cū in forma dei eēt nō rapina arbitratꝰ ē ēeæqualē deo: ſed ſe ip̄m exinamuit formā ſerui accipiēs ī ſimilitudīe hominū factꝰ& habitu īuētuſ ut hō hūiliauit ſe ip̄m factus obediēs uſqꝫ ad mortē: mortē autēcrucis ꝑꝑ quod & deꝰ ip̄m exaltauit: & dōauit ei nomē qd̓ ē ſuꝑ omne nomē: ut īnoīe ieſu omne genū flectat̉ cęleſtiū terr eſtiū & infernoꝝ & omnis līgua cōficeatur ꝙ dn̄s ieſus chriſtꝰ īgloria dei pr̄is ē: Quid hoc lucidius fuerit & clariꝰ. Nonenī ex deteriore factus ē melior: ſed potius cū deꝰ eſſet: ſerui formā accepit. & inaccipiēdo melior factus nō ē ſed ſe ip̄m hūiliauit: Vbi ergo ī his premiū uiriutis?aut quę acceſſio ē in hūiliatiōe: quę ue pręſtātia. Sin. n. deuꝰ cū eēt factus ē hō &ex alto deſcēdēs ex altari dicit̉ ubi exaltat̉ cū deus ſit? cū hoc itē manifeſtum ſit.Quoniā deus altiſſius ē oportere & uerbū eius neceſſario altiſſimū ēe. Vbi ergoāplius exaltari potuit ꝗ ī patre ē: & pr̄i ꝑ omnia ſimilis: Nulla igit̉ acceſſiōe īdigetnec ē ut ariani arbitrāt̉: Nā ſi ut exalteret uerbū deſcēdit et hoc ita ſcriptū ē: quæoīo neceſſitas fuit ut ſe ip̄m hūiliaret? ut hoc ip̄m ꝗd hēbat acciꝑet: Quam uerogratia is accepit qui gr̄aꝝ dator eſt? uel quomō nomē accepit ut adoraret̉ qui ſēper ī ip̄iꝰ noīe adorat & iō antequā hō fieret īuocāt ſācti: deus ī noīe tui ſaluū mefac. & iterum alij in curribus alij in equis nos in nomi ne dei noſtri magnificabmur. Et apatriarchis adorabatur. De angelis uero ſcriptum eſt adorent cum omīnes angeli dei. Quod ſi ut canit dauid in ſeptuageſſimo primo pſa mō ante ſolempermanet nomem eius & ante lunę generationem generationum quomodo ig-