deritatis autem uia ad eum: qui uere eſt deus animum perducet. ad huius cognitionem accuratam quę perceptionem: nulla re alia uthis opus eſt quam nobis ipſis nec ut ipſe deus eſt ſuper omnia: Ita & uia: quę ad eū ducit ꝓcul anobis uelextra nos eſt: ſed in nobis eſt: & a nobis ſtatim inueniri poteſt. ſicut & moyſesdicebat dicens: uerbum fidei intra cor tuum eſt: quod ſaluator ſignificans atꝗconfirmans dicebat regnū dei intra uos eſt. Nam ſi fidem: r̄gnumqꝫ dei habemꝰin nobis: Actutum contemplari: & intelligere poſſumus uniuerſi regem: ſalutaipatris uerbum: Nec ſe gentiles excuſent idolis dediti: nec alius quis ꝗͣ omnino ſeipſum decipiat: quaſi uiam eius modi non habeat: & prepterea ſuę ipſius impietatis occaſionem quęrat: Omnes enim ad eam acceſſimus. Omnes eam habemus.tametſi non omnes eam ire: ſed declinantes pręterire uolunt propter uoluptatesuitę: quę ipſos extriſicus trahunt: Et ſi quis interroget quę nam ea ſit: dico ſuācuiusqꝫ animam & in anima mente eſſe: per quam ſolam deus cogitari & ītellig-poteſt: niſi forte imꝑis ſicuti deum inficiantur: ita & animam ipſos habere negabunt: Conuenienter ſane hoc pręceteris dicerent: Neqꝫ enim eorum eſt: qui mentem habent: deum ipſius factorē: artificemqꝫ negare: Quod igitur anima unu-quisqꝫ hominum habeat: & eam rationalem: hoc quoqꝫ propter rudes necceſſarium eſt paucis oſtendere: quando quidem & hoc in primis non nulli hęreticorūnegant hominem nihiloplus eſſe arbitrantes: ꝗͣ quę uidetur corporis forme ut:hoc oſtenſum fuerit: manifeſtius ipſi per ſe confutacionem idolorum: haber̄ poſint. Primum igitur argumentum eſt nequaquam ꝑuum: rationalem. eſſe hominis animam: ꝙ differt a brutis: hęc enim iccirco irationalia uocare natura conſucuit: quia rationale eſt hominum genus: deinde hoc etiam ad probandū aut mediocriter ualeret. ꝙ ſolus homo ea: quę extra ſe ſunt conſiderat & abſentia cogitat: ac denuo coligit. & ex his quę cogitauit: quod melius eſt iuditio deligit. Bruta uero preſentia ſolum intuentur: & quę in oculis ſunt ad eam tantum modo feruntur: tametſi deinceps nocuerint. homo autem non ad ea. quę uidet impellaiſed quę oculis cernit ratione diiudicat. Sepe igitur cupiditate impulſus rationeabſtinuit. & quę cogitauerat denuo collegit: & quisqꝫ ſentit: ſi ueritatis amicusfuerit: aliā eſſe a corporeis ſenſibus hominum mentem: ob hoc igitur: ꝙ alia eſt:ipſorum ſenſuum iudex efficitur: Et quę illi admittunt: hęc. ipſa dicernit: & reminiſcitur: & oſtendit eis: quod melius eſt: oculorum enim eſt ſolum uidere: aurium audire. oris guſta: narris odores admittere: manuum palpare: At quę uidenda ſunt: & audienda: quęqꝫ palpanda: guſtanda & odoranda: non etiam ſēſuumeſt: ſed animę: atqꝫ inſitę in ea mentis diſcernere: Siquidem poteſt & manus enſēcapere: & os uenenum guſtare. Sed hęc niſi mens diſcreuerit noxia eſſe nō nouitEt hoc ut in ſimilitudine contemplemur: haud diſſimile uidetur lire: quę inſtructa ſit probe: & muſico: qui eam teneat. non imperito. Vt enim in lira nerui ſuūquisqꝫ ſonum habent hic grauen: ille acutum: quidam medium: aliquis argutūalius alium: Eorum autem ſine artifice: nec diſcerni concordia. nec dignoſi conpoſitio poteſt (Tunc enim conciuitas: & ordo rectuſ oſtenditur: cum his qui liram tenet neruoſ pulſauerit: & ſingulos concine tetigerit) Eodem modo cum ſēſus in corpore ſint tanquam lyra compoſiti: Si docta mens ipſis imperauerit: tūcuero diſcernit anima: & nouit quid faciat: & agat: hec ſuum eſt hominum ſolumhęc humanę a nimę ratio: qua dum utitur diſtat a brutis: & ſe aliā. uere demonſtrat: ꝗͣ quod in corpore uidetur. Sępe igitur humi corpore ſtrato: qͣ in cęlis ſūthomo contemplatur: &cogitat. Sępe quieſcente corporei & ſilente ac dormiente mouetur interior homo: & quę extta ſe ſunt intuetur: & peregrinat̉: & regiōesobambulat: & amicis occurrit: & ex his plerunqꝫ diurna ſui ipſius negotia