non ſunt fingere: & in fabilis mentiri ut audientes delectent: Cuius rei gratia dediis quęqꝫ talia finxiſſe iactabunt. Sed hęc omnium maxime ratio debilis eſſe oſtendetur ex his quę ipſi de illis ſentiunt atqꝫ proponunt̉. Nā ſi res apud poetasficte: falſeqꝫ funt: falſa erit & ipſa iouis: & ſaturni: & Iunonis: & martis: & aliorūnuncupatio: Fortaſſe enim id quod ipſi aiunt ficta ſunt. & nomina. nec eſt omninō iuppiter neqꝫ ſaturnus neqꝫ iuno: neqꝫ mars Sed eos quaſi ſint comminiſcūt̉poetæ: ut audientes capiant: quod ſi poetę falſa componunt: cur eos quaſi ueroſadorēt? uel (id enim rurſus fortaſſe dicent) nomina quidem non ſingūt: facinora: tantum aduerſus eos mentiuntur. Sed hoc ad illorum. excuſationem nihilōinus infirmum eſt. Si enim facinora mentiti ſunt. prorſus eorum mentiti & nomna: quorum facinora eſſe dixerunt. uel ſi de nominibuſ ueridici ſunt: de facinoribus quoqꝫ neceſſario ueridici: Pręterea qui deos iſtos eſſe dicunt: nouerunt ꝓbe: quid deum agere deceat: nec diis unquam hominum cogitatione? annecteretſicuti neqꝫ ignis officium quiſqꝫ aquę attribueret: alter enim urit: altera ē contrario ſubſtantiam frigidam haberet. Si ergo facta de his conueniunt: dii ſunt: qea fecerunt: Sin hominibus: & hominibus non bonis ut adulteria: & quę prędicta ſunt facinora: homines: & non dii ſunt: qui ea fecer̄. Res enī ſubſtantiis cōgruere oportet: ut qui fecit ex eo: quod factum eſt probari: & quod factum eſt ex ſubſtantia cognoſci poſſit. Vt igitur ſi quis de aqua diſputaret: & igne: cum eorumeffectus enuntiaret: aquam urere: ignem refrigerare: non diceret: nec ſi quis deſole: ac terra di ſereret terram diceret illuſtrare: Solem uero herbis: ad fructibusſeri: quod qui diceret: omnem inſaniam excederet: ita nec ſcriptores apud illos:& maxime omnium excellentiſſimus poeta: ſiquidem nouiſſent iouem cum reliquis deos eſſe: talia iſtis facinora aſeripiſſent: quę ipſos non deos eſſe coarguuntSed homines potius: & homines haud quanquam honeſtos: aut ſi contra eos mētiti ſunt tanquam poetę: tūqꝫ etiam mentiris: Curnon in uirtute metiuntur heroum: pro fort itudine ignauiam: pro ignauia fortitudinem fingunt. oportebat enim ſicut in ioue: atqꝫ iunone: & ita in achille imbecillitatem mentiri. in therſiteuires admirari: & ulyxis quidem cauillari ſtulticiam: neſtoris confingere inſaniam: Diomedis: & hectoris mollitiem Hecube uero facta fortia comminiſci. In omnibus enim poetas: ut ipſi dicunt fingere oportet: atqꝫ mentiri: Nunc uero in hominibus ueritatem ſeruarunt: In his quos deos uocant: mentiri non timuerunt:Et illud fortaſſe dixerit aliquis. ī his ꝗ ad illorum flagitia pertinent facinoribusmentiuntur: in laudibus uero cum patrem deorum: & ſupremum & olympium& in cęlo regnantem dixerint iouem: non cōminiſcuntur. ſed ueridici ſunt. Hancrationem quiuis: non ego ſolum contra eos eſte argueret: Rurſus enim ex his: cmodo demoſtrata ſunt: ueritas aduerſus eos ſtare apparebit: Si quidem facta homines ipſos eſſe confirmant: Pręconia uero hominum naturam excedunt. Horum autem ſibi inuicem utrunqꝫ repugnat: Nam nec eorum: qui cęlum habent:proprium eſt talia facere: nec eos qui talia faciunt deos arbitrari quiſquam poteſt: Quid igitur intelligendum relinquitur? niſi falſa quidem: & aſſentatoria eſſepręconia? Vere autem contra eos loqui facinora? Et hoc aliquis ex cōſuetudineuerum eſſe cognoſſet. nemo enim quos laudat: eorum mores uituperat. Sed potius quorum facinora turpia ſunt: eos ꝑꝑea ꝙ hinc uituperabiles ſunt laudibusextollit: ut earum magītudine captis auditoribus illorum iniquitatem occultetQuemadmodum igitur ſiquis non nullos ſibi laudare propoſuerit: nec proptereorum turpitudinem ex moribus: & uirtute animi laudandi occaſionem inuenierit: aliter tamen extollit eos ipſis ſupra quam ſint attribuēs. Sic & pre clari apudillos poetæ turpibus eorum: quos deos uocant: facinoribus offenſi nomen ip̄is