ſibi ipſa compoſuit mala: in quibus mouetur: demens quę nihil cum faciat: aliquid ſe facere exiſtimat: Siquidem inania fingit: nec ipſa qualis facta fuerat: taliset perſtitit: ſed qualem ſe contaminauit: talis quoqꝫ uidetur: Facta enim fuerat: utdeum intueretur: et ab eo illuſtraretur: ipſa uero corruptibilia pro deo quęſiuitet tenebras: ſicuti ſpiritus quodam loco per ſcripturam inquit: Deus hominemfecit rectum: ipſi uero quęſiuerem cogitationes multas inuentio igitur: et excogitatio peccati hominibus ab initio ſic nata eſt atqꝫ formata. Quomodo autemad idolorum quoque inſaniam deuenerint: dicere iam neceſſarium eſt: ut cognoſcas idolorum inuentionem: non a bono fuiſſe: uerum a malo. Quod aūt principiū malū: habet nulla ī re bonū eſſe iudicaretur cum omni ex parte malum ſit:Auina uero hominum: nequaꝗ peccati cogitatione contenta: ſe ipſam pedetentim cępit indeteriora deducere. cum enim uoluptatum uarietates didiciſſet: ac rerum diuinarum obliuione de tenta corporis delectaretur affectibus: pręſentia ſoIum intuens et gloriam eorum nihil pręterea putauit eſſe amplius: ꝗͣ quę uiderētur ſed bona eſſe temporanea ſolum atqꝫ corporea. Auerſa igitur et oblita ſe adymaginem eſſe boni dei: iam non uidet ſua ipſius uirtute uerbum dei: per quodfacta eſt: Sed alienata a ſemet ipſa falſa conſiderat: atqꝫ componit. nam corporalium cupiditatum implicationibus: id quod in ipſa eſt: ſpeculum inuoluens: quoſolo patris ymaginem intueri poterat: iam non uidet: quę animā intelliger̄ decetſed paſſim uagatur: et ea ſola uidet: quę ſenſui obiiciuntur: hīc iam omni carneacupiditate repleta: et eiuſmodi opinionibus perturbata: hunc deinde: qui menteexciderat deum corporeis denuo rebus: ac ſenſibilibus ſingit: et his quę uident̉dei appellationem imponit: ea ſolum magnifaciēs quę ipſa amat: et quaſi iocūdaintuetur. Pręcipue igitur idolatrię cauſa peccatum: Homnes enim ſibi ut uanūpeccatum concipere: ſic et uanos deos fingere didicerūt: ueluti ſi quid in profundum abditus non iam lucem: nec quę in luce uidentur aſpiceret: ꝙ oculi ipſius ad imma inclinarent ſuperqꝫ cum aquę infuſio procumberet. Quę uero īproſundo ſunt tantumō ſentiens nihil pręterea aliud eſſe ꝗͣ quę obuerſarentur.et uera eadem ac propria eſſe putaret. Sic et primi hominum uecordes in carniscupiditate: et cogitatione demerſi: atqꝫ etiam diuinę obliti contemplationis: et glorię: nubila mente: ſed amentia potius uſi: ea quę uidentur deos conſtituerēt: creaturam pro creatore glorificantes: et opera potius ꝗͣ dominum deum eorum auctorem et opificem deificantes: Sic autem in prępoſito exemplo: qui in profundūabditi ſunt ꝗͣto magis deſcendunt: tanto etiam obſcuriora et profundiora incurrunt. ſic et homīum generi euenit. Neqꝫ enim ſimplicem habuere idolatriam: necunde cęperunt: ibi et ꝑſtiterunt: Sed quanto diutius in primis uer fati ſunt: tātoinamores ſibi inuenere ſuperſticiones: Et cum priorum ſacietatem non caper̄nt:aliis denuo impelebantur malis: qui turpiſſimis rebus augeſcerent: et impietatēſuam in maius extenderent. Hoc etiam diuina ſcriptur a teſtatur dicens: Cum uenerit ipſius ī profundum malorum contemnit: Nuper enim reſiluerat mens hominum adeo: et cogitationibus homines ac opinibus deſcendentes: Cęlo primūet ſoli ac lunę et artis diuinum honorem attribueret illos non ſolum deos eſſe uerum et alia conſequi putantes: quę ſecundum ipſos auctores eſſent: Deinde cumobtenebratis conſiderationibus dilaberentur ętherem et aera et quę in aere ſuntdeos appellarunt. Procedentes uero in malis elementa etiam et primordia conſtitutionis corporum calidam frigidam aridam humidamqꝫ ſubſtantiam deos cōcelebrarunt: et quemadmodum proſtrati omnino per terram uolūtantur terreſtium ritu coclearum ſic et impiiſſimi homines poſtꝗͣ ceciderunt: ac deciderunt a ꝯtemplatione diuina continuo et homines et hominum formas quoſdam dum uiuerent alios poſt mortem diis anumerarunt. Ad hęc autem peiore conſilio et ra