maneret. hęc cū didiciſſent: p̄ſumere non debebant: nec ambigentes interogareqūo i ſta eſſent: ne ſi is etiam ꝗ interrogatur reſpondere heſitaret prauas ſibi opiniones excogitarent: Creaturis quidem omnibus: ſed precipue nobis hominibuſde rebus archanis digne loqui non licet. Temerarium eſt item eos qui loqui nonpoſſunt noua ſuper his uerba ex cogitare q̄ in ſcripturis nō ſunt. Quin ēt furioſus ē ille conatus: & interogantis & reſpōdere oīo cogitatis. Nulla .n. creaturaꝝq̄ ſic īterogaret ſanā mētē habere putaretur: aut iſti reſpōdeāt ꝗ oīa facile dicūtqūo cōſtitutū ſit cęlum qua ue ex materia: & quę huius cōpoſitio uel qūo ſol &ſtelle omēs. ſed quid mirū eoꝝ amēciā ex ſuperioribus arguere: quādo nec qūolignoꝝ inſtic natura. & cōpoſiciones aquaꝝ: qūo ēt aīalium formas conſtituciocognoſcatur aſſererent. Quando & ſalamon pre omnibus ſapientior uel ſapientie ꝑticeps. Cū hoīes de his nō poſſe rationē inuenire per ſpirere dicebat: Et utioꝫuniuerſum ſęculū dedit in corde ipſoꝝ nō īueniat homo facturā: ꝗͣ fecit deus abinitio uſqꝫ ad finē: nō ꝗd igitur hęc qꝛ dicere non poſſūt: nec eſſe quidē affirmabunt. Certe qui corruptā mentē gerūt. Quo circa ad aliquid eos merito diceretO ſtulti & oīuꝫ audaces. quid non potius de ſancta trinitate curioſi eius deſiſtitis& hoc ſolū ꝙ eſt creditis: cū in ea re magiſtrū hēatis apoſtolū dicentē creder̄ opꝫprimū deo ꝙ eſt: & exquirentibus eum mercedē retribuet: Non .n. dixit qūo eſt:ſed ſolū ꝙ eſt. Quod ſi nec ita quiddē ꝯfunduntur dicant qūo eſt pater: ut ita diſcant qūo eſt filius. Sed abſurdū eſſe dicent de pr̄e ſic interogare. Cū igitur huiꝰmodi conatus ſuperfluus ſit & uanus plenusqꝫ furoris. nemo poſt hac talia interoget: & ea ſolū diſcat: q̄ in ſcripturis ſunt. Nā q̄ in ip̄is de hac re poſita ſunt extra per ſe ſatis ſuꝑqꝫ ſunt: fons igitur & lux dicitur pater. Me in quit de relīq̄rūtfontem aque uiuentis: & iterum baruch: Quid eſt iſrael ꝙ in terra inimicorumes: de reliquiſti fontem ſapientię: & ſecundum ioannem deus noſter lux eſt ſed& filius reſpectu fontis quaſi fluuius dicitur: fluuius. n. dei repletus eſt aquis. reſpectu uero lucis ſplendor: ꝯ paulus dicat: qui cū ſit ſpendor glorię & figura uelymago ſubſtātię eius Cū igitur pater ſit lux: filius ſplendor eius. idem .n. ſepę d̓his p̄ſertim dicere nō eſt uerendum uidere quoqꝫ licet in filio ſpiritum in quo ilIuſtramur: ut det inquit nobis ſpiritum ſapientię & reuellationis in cognitoſ ipſius oculos cordis illuminatos. Cū aūt ſpu illuminemur chriſtus eſt ꝗ in ip̄o nosilluminat. Erat. n. inquit lux uera qͦ illuminat omnē hominē ueniente in hūc mūdum. & item cū pater fons: filius fluuius dicitur bibere dicimur ſp̄m. ſcriptū eſt.n. qꝛ nos omnes uno ſp̄u in ebriati ſumus. Qui uero ſp̄uebriamur chriſtum bibimus. Bibebant. n. de ſpirituali ſequente petra: petra aūt erat chriſtus. & rurſuscū chriſtus uerus ſit ſit filius nos ꝗ ſp̄m accipimus adoptamini Nō .n. inquit accepiſtis ſpiritum ſeruitutis iterum in timor̄. ſed accepiſtis ſp̄m adoptionis. Cū uero adoptemur ſpu in chriſto uidelicet. filii dei appellamur: quot quot .n. receperunt eum: dedit eis poteſtatē filios dei fieri. Deinde cū pater ſolus: ut paulus ait:ſapiens ſit de ī ſapientia filius eſt: chriſtus. n. dei uirtus: & dei ſapīa cū uero filiꝰſapīa ſit: nos ꝗ ſapīæ ſp̄m accepimus filium habemus: & ī eo ſapītes efficimini Sic.n. & ſcriptum eſt Centeſſimo & quadrageſſimo quinto pſalmo. & ſoluit nictosdn̄s. & illuminat cecos: & cū ſp̄s nobis datur: deus ī nobis eſt. Nā ſaluator ait. Accipite ſp̄m ſāctum. ſic .n. iohannes ſcripſit: Si diligimus īinuicē deus ī uobis ma&In hoc cognoſſcimusqꝫ ī ip̄o manemus & ip̄e ī nobis. eſt et filius ī nobis: cum dicat ip̄e filius ueniemus ego et pr̄: et manſionē apud eum faciemus. p̄terea cumfilius uita ſit Ego .n. īquit ſum uita: uiuificari dicimur ī ſp̄u Nā ꝗ chriſtum īquit a mortuis ſuſcitauit uiuificabit mortalia corpora ur̄a ꝑ ſp̄m ſuū ꝗ habitatī uobis. Cū aūt uiuificemur ī ſp̄u chriſtus ī nobis uiuere dicit Cū chriſto .n. īꝗt crucifixus ſum: uiuo iā nō ego: uiuit ī me chriſtus. ad hęc ſic filius oꝑa quę