faciebat pr̄m oꝑari dicebat: pr̄ ī me manēs īquit ip̄e facit oꝑa: credite mihi ꝗt ego īpatre: & pater ī me: aliqui ꝓpter oꝑa eiꝰ credite mihi: ita quicꝗd īuirtute ſpūspaulus oꝑabat̉: chriſti oꝑa eſſe dicebat: Nō .n. audebo quicꝗͣ loꝗ quod nō oꝑat̉ſit chriſtus ꝑme ad obediētiā gētiū ī uerbo & opere ī uirtute ſignoꝝ & ꝓdigiorūī uirtute ſp̄s ſācti. Cū uero ſācte trinitatis conſtitucio & unitas huiꝰ mōi ſit: ꝗs ergo fuerit: ꝗ filiū apr̄: uel filiū aſpū ſācto aūt ab ip̄o patre ſepararet. uel quis adeotemerariꝰ ut trinitatē ſecū ip̄a diſſimilē dicat: & natura diuerſā: ut alteriꝰ apatreſubſtātię filiū: aut alienū afilio ſpūꝫ. Quomō āt iſta ſūt īquiet aliquis denuo īterrogas: ut cū ſpūs īnobis ſit: filius īnobis eſſe dicat̉. & cū filiꝰ ſit inobis pr̄ eſſe dicat: aut cū ita ſit trinitas ī ūo eſſe dicat̉: uel ſignificet̉ trinitas. Diuidāt primū ip̄iaſplēdore lucē: uel aſapiēte ſapīaꝫ: aut dicāt quo iſta ſūt: Quod ſi nō poſſūt: multo maior īſaniēciū temeritas fuerit talia dedeo quęrere. Diuinitas. n. ut ī dictū eſtidemōſtratiōe racionū. ſed īfid & īraciocinaciōe pia uerēdaqꝫ tradit̉. Nā ſi deſalutifera cruce: nō ī ſapīa uerboꝝ ſed īde mōſtratione ſpūs paulꝰ p̄dicabat: & audierat ſecreta īparadixo: hōi uerba: q̄ fari n̄ licet. Quid de ip̄a trinitate ſācta? Verūtn̄ dubitacionē hāc ſanar̄ poteris: fide primū: deīde his q̄ ſupra dicta ſūt ymagīeīꝗͣ & ſplēdor̄: & fōte & fluuio: & hi poſtaſi & figura: Sic .n. ī ꝓpria ymagine filiusē iſpū ſic & pr̄ īfilio. Nā & diuīa ſcriptura cū ībecillitatē īterptādi talia uerbis &ꝯp̄hēdēdi ꝯſolet̉: hęc nobis extra ꝓpoſuit: ut hoc mō ꝓpter temerarioꝝ īcredulitatē. ſīpliciter & tuto dicamꝰ: & cū uenia ītelligamꝰ dem̄ etiā credamꝰ uera ēē ſāctificationē ex pr̄ & filio ī ſpū ſācto factā: ſicut .n. filiꝰ generatio ūigenita eſt ita &ſpūs ꝗ dat̉: Ac mittit̉ afilio unꝰ ē ip̄e n̄ multi: nec ex multis unꝰ ſed ſolus ip̄e ſpiritꝰ. Cū. n. unus ſit filius uiuēs uerbū. Vnā ēe opꝫ ꝑfectā ac plenā ſāctificā illuminabilēqꝫ uitā ip̄iꝰ oꝑationē ac donū: q̄ expatre ꝓceder̄ dicit̉. Quoniam auerboꝗd̓ ex pr̄e ꝯſtat: elucet: mittit̉ dat̉. Quippe filiꝰ apr̄e. ſic .n. īꝗt deus dilexit mūdūut filiū unigenitū ſuū traderet. filiꝰ at ſpūm mittit. Si .n. īquit ego abiero mittamparacletū: & filius patrē glorificat: qui dicit pater ego te glorificaui. ſpūs āt glori ficat filiū. ille. n. me glorificabit īꝗt. & filius q̄ audiui īquit apr̄: hęc & loquorī mūdo. ſpūs uero accipit a filio. Ame .n. īquit accipiet & renōciabit uobis. & filius innomine patris uenit. ſpūs ſāctus īnomīe filii Ait .n. ſpūs ſāctus ꝗͣ mittet pr̄ īnomīe meo. Cū uero talē ordinē et talē nam ſpūs hēat ꝯ filio qualē filiꝰ ꝯ pr̄: ꝗſꝗs .n. eū creaturā dixerit: n̄ ne idē de filio quoqꝫ necceſſario fēſerit? Nā ſi ſpūs filii creatura ē ꝯſequēs ē dicere: et ip̄m patris uerbū creaturā ēe. hęc .n. ſomniātesariāi iudaiſmū caiphę ceciderūt. ſed ꝗr ariana ſētire diſſimulāt de ſpū uero taliadicūt: fugiāt et illiꝰ uerba: nec aduerſus ſpūm ipie faciāt. ut .n. filiꝰ ꝯ īpatre ſit:et īeo pr̄: creatura n̄ ē. ſed ſubſtātię patris ꝓprius. hoc .n. et uos dicer̄ ſimulatis:ita et ſp̄m: ꝯ ip̄e īfilio ſit: et ī eo filius: nephas ē ꝯcreaturis ſtatuer̄: et ip̄m auerbodiuidere: et trinitatē īꝑfectā r̄ddere hactenus ꝙ addictū attinet apoſtolicū: atqꝫ ꝓpheticū: quoꝝ illi ſēteciā ꝑuertētē ſe ip̄os ſeduxerūt. et tropicoꝝ ex īſulſitate bl aphemiā redarguiſſe ſufficiat: nūc āt ipſaꝑ ſe uideamus: quę īdiuinis ſcripturi s: dſpū ſācto dicūt: et tāꝗͣ ꝓbi traperitę diſernāus. a ſpūs ꝓpriū aliquid creaturaꝝhabeat: an dei proprius exiſtat ut uel creaturam ipſum dicamus uel certe acreaturis alienum: et diuinitatis in trinitate ingenita propriuim. Fortaſſe hocmodo conuertentur cum didicerīt ꝗͣtum addiuiis eloquiis uerba diſſēciūt: quęab eoꝝ blaſphemia īuēta ſūt. īprincipio .n. fecit deus cęlū et terrā et oīa q̄ ī eis ſūtſed ſp̄s fāctus ex deo dr̄. Nēo .n. īquit: nouit q̄ hoīs ſūt niſi ſpūs hoīs ꝗ ī eo ē. ſic etqͣ dei ſūt: nemo nouit niſi ſpūs dei. Nos uero n̄ ſpūm mūdi accepimus ſed ſpūmꝗ ex deo ē: quę nā igitur expredictis cognatio ſpū ꝯcreatura fuerit? Nā creaturę n̄ erāt. Deus āt ē: ꝗ ē ex quo et ſpūs qd̓ āt ex deo ē: ex nihilo nō fuerit neqꝫ creatura nec ſecūdū illos. is etiā ex quo ſpūs ē. creatura ēe putetur. Quis āt uel igitur