igitur ſpūs auus eſt pater. hęc dicūt miſeri ſattagētes: & profunda dei ſcruptaricupiētes q̇ nemo nouit niſi ſpūs dei: qui blaſfematur abipſis Oportebat igitur iānō iſtis reſpondere. ſed eos iuſta mandatū apoſtolicū poſt admonitionē prędictorū tanꝗͣ hęreticos repudiare: aut ex his digna interrogationibꝰ eoꝝ q̄rere: & r̄ſponſū ut ipſi anobis: ita nos ab ip̄is repoſcere. Dicāt igitur non quid pater ex patre: et an alius cū ip̄o genitus ut ex uno fr̄es ſint: & quod nomē eis: & quis eorūquoqꝫ pater: & auus: & illoꝝ ꝓgenitores: ſed nō eſſe dicēt: qūo igitur pater ip̄enon genitus ex patre? Reſpondeāt uel quo filiū habere potuit: ꝗ prior ip̄e genitnon eſt: ꝗͣ filius Noui ꝙ ipſa ſit interrogatio: Sed quid tanta illudunt: ip̄os illuofas eſt: ut uel ex hac īterrogatione abſurda: & īpia: ſuā poſint ſentire demēciā-Neqꝫ. .n. iſta ſūt) Abſit nec dediuinitate iſta hoc mō īterrogare decet: nō eſt .n. uthomo deus: ut humana etiā de ip̄o īterrogare quiſꝗͣ audeat. Tacer̄ igit̉ ut mō dixi: & iſtos non admittere oportuit. ſed ne ip̄is taciturnitas nr̄a īpudencię occaſionē īgeneret. ſic accipiant: ſicut nō liz. patris dicere patrē: ita nō licet filii dicer̄ fratrē: neqꝫ .n. deuzi alius ut ſcriptū eſt an̄ patrē genitꝰ ē: & filius nō eſt alius. Vnigenitus ē. n. & iō ſolus: & unus pr̄. uniuſqꝫ fili pater eſt: & in una diuinitate paterq& filius ſemꝑ fuit & eſt. hominū ſiquis pater dr̄: filius natꝰ eſt alterius. & ſi filiusdicit̉ pater alteriꝰ nominatur. Abraam. n. cū filius eſſet thara: pr̄ fuit Iſaac: & iſaac cū filius eſſet abraę pater fuit iacob: & hunc modū natura hominū tenet partes .n. ſūt alij aliorū: & quicūqꝫ naſcit̉ partē patris habet: ut & ipſe alteriꝰ fiat pater. Indiuinitate uero nō ita ē: nō. n. ut hō deꝰ: nec diuiſibilē naturā hēt: iccirconec filiū generat diuiſibilē: ut & ip̄e alterius pater fiat: qn̄ nec expatre diuiſibilinec pars patris eſt. ſccircho nec generat ſicut ip̄e generat̉: totus totius eſt ymago& ſplēdor: & indiuinitate pr̄ proprie pater eſt: & filius proprię filiꝰ. & ihis paterſēꝑ extitit pater: & filiꝰ ſēꝑ filius: & quēadmodū pater nūꝗͣ filius eſſet: ſic filiusnūꝗͣ pater: et ſicut pater nūꝗͣ ſolus deſinet eſſe pater. Ita filiꝰ nūꝗͣ deſinet ſolus ēefilius. Ita et ſpūs ſāctus ſēꝑ e: fuit: et erit utriuſqꝫ cōiūctio. igit̉ pater deꝰ eſt. filius etſpūs ſāctus: et nō tres dii. ſꝫ unus deꝰ ſolus omnipotēs. Inſania igitur fuerituel cogitare tātūmō ac dicere ī filio fratrē īpatre aui nomē Nā nec ſpūs ſāctus inſcripturis nomīatꝰ eſt filius ne frater putet̉: nec filius filii: ne pater auus īteligeitur: Sed filius patris filiꝰ et ſpūs patris: filii ſpūs dictus ē: et ita ſāctę trinitatis ūadiuinitas et fides ē: qd̓ ex hoc igit īſania ē creaturā ip̄m dicere. Nā ſi creatura eētcū trinitate nō ſtatueret̉. Tota .n. unus ē deꝰ. Et cognoſcere ſufficit qꝛ ſpūs creatura nō ē: nec his qꝫ facta ſūt cōnumerat̉. Neqꝫ. n. trinitati alienus ī ſęrit̉: q̄ īdiuiſibilis ē: et ſibi ip̄i ſimilis. hęc īꝗͣ fidelibꝰ ſufficiūt. hucuſqꝫ hominū cognicio ꝓgidit̉ hactenus alijs cherubi uellat. Qui ſupra hęc q̄rit: ſcruptariqꝫ uult non auditdicētē: noli ſapere ſuꝑ flua: ne obſtupeſcas: nāq̄ fide tradita ſūt: ī ſapīa hūana nōſūt: Sed auribꝰ fidei ꝑcipiēda ſūt. Quis .n. ſermo digne īterp̄tari poterit: qͥ naturācreatā excędūt: uel ꝗ auris ītelligere poterit: quę hominibꝰ nec audire nec fari licetꝭ De his .n. qͥ paulus audiuit ita dixit deip̄o aūt deo. Inſcruptabiles ſūt inquituię eius. Et. n. quis nouit mētē dn̄i: uel quis cōſciliarius eius fuit. Abraam igiturnec curioſus fuit: nec īterrogauit loquētē. ſed credidit: et īputauit ip̄i ad iuſticiāſic moyſes fidelis ſeruus uocatus ē Qui uero cū ario ſēciūt qūo ī malignā eorumaīam ītrabit ſapīa: quādo ſāctā trinitate minime īdiuiſibilē credūt nec ꝑꝑea uer-tatē deprauabūt: cū ea q̄ ip̄i ītelligere nō poſſūt: fieri nō poſſe dixerit. Rem. n. admittūt abſurdiſſimā: ꝗꝛ cū ītelligere nō poſſūt qūo trinitas ſācta īdiuiſibilis ſit.Vnū cū creatura eſſe uolūt ariani filiū: Tropici ſpūm quē et ip̄i cū creaturis ānumerat. Atꝗ debebāt aūt oīo nō intelligētes tacere: neqꝫ .n. ī creaturis conſtituereilli filiū. hi ſpiritū aut id qd̓ ſcriptū eſt ītelligere: et cū patre filium connectere: etafilio ſpūm non diuidere: ut ſācte trinitatis ī diuiſibilitate naturę: uere unitas ꝑ