dicat: hic eſt filius meus dilectus alterum non eſſe preter ipſum ſignificat. Nō neigitur & in hoc manichęis admirabiles iſti conueniunt: Nam & illi bonum deumnomine tenus tantum modo appellant & opus eius neqꝫ uiſibile neqꝫ īuiſibile on̄dere poſſunt: uerum autem & qui uere eſt deus factorem cęli & terrę & omniuminuiſibilium negantes omnino ſunt uaniloqui: hec mihi ſentire uidētur & iſti maleſani: Quippe qui ueri & unius uere in patre uerbi opera uident: & hunc quidēnegant: aliuduero ſibi ipſi cōminifcentes uerbum nec ex operibus nec ex audituoſtendere poſſunt. niſi forte deum arbitrantur compoſitum uelud hominemeloquatur & uariet. uerba priora & rurſū ita cogitet ſophiſmata fingens: hęc ipſi cum dicunt. in contradictionem exciderunt: Nam ſe habet uerba ſuper incidentia hunc hominen putant. ſe ex ipſo ꝑlata deinde euauiſcunt: maioris ſunt impietatis: Nam perfecta ex eo qui eſt reſoluunt in nihilum Si enim ipſum omnino generare arbitrantrur: melius eſt & pium magis dicere unius eſte uerbi genitoremdeum qui eſt plenitudo diuinatis eius inquo theſauri totius cognitionis recunditi ſunt: & hunc eſſe & tū ſuo ipſius patre ſimul eſſe per quem & omnia facta ſūtNec deum putare patrem multorum qui nuſquam appareant: quo fit ut eum fingant compoſitum hominem quaſi paſſibilem qui natura ſimplex eſt: Pręterea cūapoſtolꝰ dicerat Chriſtꝰ dei uirtus et dei ſapīa Iſti multas uirtutes & eū his hūc& unum conumerant: & quod peius eſt. & cum loquſtę comꝑant alijſqꝫ mutisanimalibus quæ ad punicionem per ipſum mittuntur. Deinde cum dominus dicat nemo cognoſcit patrem niſi filius. & rurſus nemo patrem uidit niſi qui a patre eſt quomodo non ſunt iſti uere impugnatores dei qui dicūt nec uideri perfecte neqꝫ cognoſci a filio patrem: Nam ſi dominus dicit quemadmodum cognoſcitme pater. Ita & ego cognoſco patrem: ſed non ex patre cognoſcit pater filiū: qd̓nugari non deſinunt ꝙ ex patre & non plene cognoſcit filius patrem: ad hęc ſiprincipium eſſendi filius habet a patre principiumqꝫ habent eſſendi oīa. Quid cuius primum fuerit dicant ipſi: ſed nec habent quid dicant: nec uerbi tale principium oſtendere poſſunt iniqui Nam patris uerus eſt & ſempiternus eius genitus &in principio erat uerbum & uerbum erat apud deum. & deus erat uerbum: ꝙ autem dicunt ipſi neſcire filium ſuam ipſius ſubſtantiam ſuperuacaneum ē reſpōdere. niſi tantum damnare illos inſanię: ſi ſe ipſum non nouit filius qui oībus patris & ſui ipſius cognitionem prębet? & eos repręhendit quiſe ipſos nō agnoſcūtſed ſcriptum eſt in quiunt: Dominus creauit me ab initio uiarum ſuarum: ſtulti& monte capti: Seruus etiam in ſcripturis dictus eſt. ut ācillę filius et agnus et ouis: & ꝙ fatigatus eſt & ſitiuit & pulſatus eſt. & paſſus ſed res occaſionem hēt& cauſam facilem: In promdtu ſūt hęc item ex ſcripturis ſignificata: quoniā homo & filius hominis factus eſt ſerui formam aſſumens: quę fuit humana caro:Verbum enim in quit caro factum eſt: Quod ſi homo factus eſt: nullos oportetſuper eiuſmodi uocibus ſcandalizari fieri plaſmari fatigari pati mori ex mortuus ſuſcitari: Ac ueluti cum uerbum ſit & ſapīa patris omnia quæ ſunt patris hētſempiternum īimutabilē per omnia & in omnibus ſimilem non prius & poſterius: ſed una eſſe cum patre Et formam diuinitatis: ipſum eſſe & opificem & haudꝗͣꝗͣ creari: quippe qui patris per ſubſtantiam ſimilis creabilis eſſe non poteſt ſedcreator ut ipſe dixit: pater meus ad perfectionem operatur: & ego operor. pariratione cum homo factus ſit & carnem geſtauerit: necceſſario creari dicitur &fieri & omnia quę carnis ſunt propria. quamquam iſti quaſi caupones iudaiciuinum aqua permiſceant: ſubmittentes uerbum & diuinitatem eiusᵉ. quem cogitationibus ſubiciunt rerum quę factę ſunt. Iccirco enim conuenienter &iuſte patres grauiter tulerunt & impiſſimam hęreſim hanc anathęma fecerunt: Eam iſti ut quę fabili reprehendi poteſt: & undiqꝫ in