pręſtitiſſe dictus ſit. eloquentięqꝫ palmā quā ſola gręcia poſſidebat: eum ita adlatinos tranſtuliſſe: ut nihil: aut parū egregię laudis apud gręcos relictū eſſe: dicere non dubitauerit. quēadmodū de Marco ēt Iullio traddūt apolloniū dixiſſe.Sed: ut præterita & quę ſub oculis nō ſūt: miſſa faciamus: ꝯferamus gręcum athanaſiū cū latino: lectitemus utrūqꝫ: tum facile unicuiqꝫ erit uidere: ſi utranqꝫ līguācalluerit: ꝗͣtū ille gręcaꝝ litterarū cognitionis habuerit. in quo tanta dignitas: tāta ueritas ſeruat̉: tanta uerborum: & ſententiarū concinitas: ut qd̓ eſt in interp̄te mirum: ubiqꝫ ꝑſpiciat̉ ęquabilitas or̄onis: & grauitas. Nō ita copioſa eſt: ut luxuriet oratio: neqꝫ ita ſuauis: ut laſciuiat: nec adeo compta: ut affectata cōpoſitione fucuta eſſe uideat̉. Quibus uirtutibus atqꝫ cūtextu orationis nihilo ip̄ius athanaſii archetypo inferior apparet: ex quo ītelligi poteſt: quantū uel in ſcriptionelatina: uel eruditione gręca ualuerit. Quāobrem nemo uel aptius: uel fideliꝰ: ueletiam elegantius ꝗͣ Omnibonus: poterat traducere diuinū athanaſii opus contragentilles: quippe ꝗ & chriſtianiſſimus eſſet: & ī utraqꝫ lingua p̄ſtātiſſimus: ut crediderim deū optimū max. hunc delegiſſe hominē: ꝗ ad īſtitutiōē nr̄am hūc libꝝpoſteris legendum: atqꝫ ediſcendū interpretaretur. Qd̓ aūt me humaniſſime jſul tā ſuaui epiſtola demulces: tantumqꝫ tribuis: facis ꝗdē amice. ſed uereor ne ioabſte potius ex propenſa quadam erga me beuiuolentia dici pleriſqꝫ uideatur: q̄quod tāto tāti uiri p̄conio dignus exiſtā. Nā qd̓ tātopere me hortaris: petis: īmoiubes: ut ꝑgam hoc ip̄m Athanaſii opus emendare: id ego feci ακρίβεςέρωσ &celerius q ip̄e putabam: ſiue ſuauitate orrationis pellectu: ꝙ iocundiſſimi p̄ceptoris mei uiua uox adhuc auribus meis ꝑſonare uideretur: ſiue ꝙ n̄ ignorabātibi iocunda futura foret nr̄a hęc qualiſcunqꝫ eſſet emendatio. Iam nos tuę morem geſſimus uolūtati: lā tibi ſatiſfecimus: At tu: (nā cum tua uenia dicam) ꝗddormitas? quo ueterno langueſcis? An obliuioni tradidiſti id qd̓ iampridem mihirecipiſti? te editurū ꝓpediē cōtra iudęos opꝰ ꝓphetica ueritate ꝯſcriptū? Quid igitur in editionē ceſſas? An expectandū tibi ē: ut īueterata exuti peruicatia: ultro adfidē conuertant̉? Auerſi ſunt penitus: mihi credera uera religiōe. id ip̄e ſatis didiciſti optime Pæſul: cū eos ꝓximis diebus & ante hac ſępius ī frequētiſſio doctiſſiorū cętu grauiſſis diſputationibꝰ īceſſiſti: liberius ēt mōuiſti: Vellēt uates ſuos audire rectū ſalutis ſuę tramitē oſtēdētes. Nō eſſe āplius meſſiā expectādū. ſic .n. ieſū chriſtū hūani generis redēptorē appellāt. ueniſſe iā qui mittēdus erat. Quodtū multis rōnibus. tum per ſuas illas heb domadas: tū uero ꝑ Oſee grauiſſimuꝫoraculū facile declarabas. Sedebūt inquit filii iſrael ſīne rege: ſie principe: ſine ſacrificio: ſine altari: ſine ſacerdote: Hæc & alia ꝑ multa: quę memoriter enarrabaschriſtianiſſime Pręſul ꝓ officio tuo argute ſimul: & copioſe di ſerebas. Et ne gensimpia tibi nimiā ī diſputādo obiiceret ſubtilitatem: ī redarguēdo uehemētiā: in diſſerēdo artifitiū (nam iis oībꝰ ꝗͣtū ualeas teſtes ſūt optīi & doctiſſimi uiri: ꝗ hiſcediſputatiōibꝰ īterfuerūt) hebraica uolumīa cū latinis cōferebas: uerba uerbis:ſēſa ſēſibus: non ſine ꝑitiſſio hebraicę linguę interp̄te cōponebas. At illi modocalūniabāt̉: īterdū pręuaricabāt̉. n̄ nūꝗͣ tergiuerſabāt̉. Qd̓ dꝰ ip̄e ꝑ Heſaiā futurū prędixit. Audite inquit audiētes: & nolite ītelligere. Videte uiſionē. & nolite cognoſcere excęca cor populi huius: & aures eiꝰ agraua. Tu tn̄. Optime Pręſul a ꝑſequēdo iſtos uerpos nō deſiſtes: ut ſi fieri poſſit aliqn̄ ītelligāt: nō corpore ſedmete circūcidi oportere: ſi uolūt ueræ beatitudinis fieri cōſortes. Age igit̉ ſolueroſtratā nauē: ꝑmitte uela uētis: atqꝫ ī iudeoꝝ claſſem ferare: quoꝝ ſubmerſasobrue pupes: aut age diuerſos: & diſiice corpora pōto. ut iudęus apella ſe tādēomni pelle inſtar fabuloſi illius marſye exutū intelligat. uale pręſidiū meum: &iudeoꝝ ſcopule. uicentię quinto cal. ianuarias. M.cccclxxxi.¶ Finis.