Etrus brutus art. doct. Epūs Catharen̄: Barnabę celſano. §. P. D. nonme fugit te errata corriger̄ mi barnaba: ſi qua ſūt excribētiū uitio imꝑitorū: diuini oꝑis aduerſꝰ gētiles athanaſii ſcriptoris doctiſſimi: quodiāpridē magna lucubratione & induſtria ex gręco in latinū traduxitomnibus uir quidem ex omni parte bonus: atqꝫ dicēdi peritus. quod laboris mihi crede: religioni nr̄ę & fidei multum conferet: Eritqꝫ legentibus & curioſis utile: ac periocundū. Ego. n. qui librum qn̄qꝫ lectitaui mihi non parū emolumētiexcepi Quat̄ tibi gratias ago et hēo: quod tuo labor̄ ſtudio atqꝫ opera legi poſſituperge igitur ut cępiſti: & te hac ſuſcepta prouintia mortalibus gratum redde:quippe qui mores tuos ingenium atqꝫ doctrinā & in primis litterati omnes & approbant & amplectuntur. Non .n. uereor qui de uirtute benemeriti omnes qͣprimum te uirum doctiſſimum Codicem perlegiſſe acceperint: eum ſibi peculiare p̄omnibus habituri ſint. delectabitur profecto ſtudioſiſſimus lr̄aꝝ ꝗ de fide catholica bene ſentit: modo ex hoc dialogo: modo ex illo. Ineſt .n. tanta uerboꝝ concinitas: tantaqꝫ dicendi copia cū grauitate conuincta: ut diuinum opus quidem: & inarce poni dignū: qͣi Minerua illa phidię merito dici & affirmari poſſit. Mirabatequidem uir doctiſſime: cum non ignorarem priſcorum nr̄orum per multos codices & poetarum & oratorum tua emendatione caſtigatos miſſum faceres hoctantum opus: quod non tantum fugatis nebulis irradiante ſole mundus ubiqꝫlucet atqꝫ diſcernitur: quantum huiuſmodi ſcriptis & diſceptationibus pro ueritate tuenda explendeſcit chriſtianus ſenſus: & intellectus humanus. nutritur ueritas: auget̉ fides: ratioqꝫ ſeruatur: nec non ſingulari quodam & admirabili documento ritus nr̄os & inſtitutiones contra hæreticos cęleſte hoc opus & neceſſarium firmauit & ſtabiliuit. Quæ res non latuit omnibonum doctorem tuum: cuius beneolentibus floribus atqꝫ doctrina te mirum inmodū perornaſti: & adeoperornaſti: ut te omnes: qui uirtute pręditi ſunt uirum bonum doctum atqꝫ peritum iudicent: dicāt: & affirment. Nouit ipſe hominū mētes ꝗͣplurimoꝝ ſępi curioſa quadam cupiditate diuina ꝑconctari: & dubitare aliquando quod certum ē:que res quantum mali hoīnibus interdum afferr̄ poſſit corde uoluntas: & memoria repetens athanaſii lr̄is grecis ſcriptum in latinum edere animum induxit.nec potuit uir optimus ipſe addere quod optabat: minuere quod uolebat mortecorreptus: non ſane ut ſcriptoris ſnīam perturbaret: ſed ut quod gręce dulce: latine dulcius perſonaret. non ne permiſſit hoc deus? uoluit quidem atqꝫ decr̄uit:quando te alterumO)mnibonū iure & merito hęc nr̄a ętas habeat & cōtemplet̉.traduxit ipſe: tu uero corrigis: caſtigas: atqꝫ emendas utriqꝫ debet non parū humana hęc mortalitas. & cui plus? alijs relinquamns iudicium. attamen exitus acta probat (ut ille ait) & finis non pugna coronar. Neqꝫ te rogo. B̓. expectes ut aliquoꝝ adhortatiōe & aūcte ad hoc perficiendū munus incitatus uidearis: qn̄quidem incęptum hoc a re perfectum iri tua uirtute bonitate conſtantia & integritate boni iudicent oēs. Fefellit unꝗͣ neminem probiſſimorum hoīuꝫ optima de te qpinio: quod impn̄tiaꝝ ſi decepti fortaſſe uiderentur: eo grauius ferrent: quo facilius fidelius ue hoc ate uiro doctiſſimo fieri poſſe arbitrabant̉. Non hęc ſcribout prudentię tuę diffidam: uel quid tibi agendum ſit te fugere dubitem: ſed meęternus incitat amor: cogitqꝫ fides. Lego & ipſe oratores tuos qn̄qꝫ: lego & pōetas animi cauſa: cū e cōmuni ſtudio nr̄o iuris pontificii & ſacraꝝ litteraꝝ lectiōealiquātulum me ſubtraho: quorū doctrina (ut orationis ſuauitatē omittam: &carminum dulci modulatione curentium) tantā prę ſe feret dignitatē: & rationēbene uiuendi: Vt non niſi: quę ingenio atqꝫ cognitione digna ſūt in ipſis inueniri poſſint. Sed tn̄ nihil cōmodiꝰ ęgritudinibus humanis: nihil animis nr̄is conducibilius: ꝗ ſctiptis ſāctoꝝ pr̄um incūbere: Ioannis chryſoſtomi: baſilii: athanaſii.