Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
CCLXv
Einzelbild herunterladen
 

Uſura. ij.acquirēs ab eo in ceſſat coactio. non excuſat̉ a vicio vſure. Dictū eſt em̄ etiā volūtarie pͥmo emēsvel acquirēs peccat. Dīctū eſt etiā coacte mutuans tenet̉ nil reciꝑe: ſi abſqꝫ dāno ſuo vel intereſſe mutuare potuit. Con. d. An. in. d. c. in ciuitate.et. d. Cato. in tractactu iuramentoruꝫ. notabiliterdiſtinguēs. aut ſcd̓s emit a pͥmo exn̄te vſurario.vtputa. mutuauerat de ſorte reddēda ad ſuū bn̄placitū: vel ad tp̄s. ſic etiā ſcd̓s cenſet̉ vſurarius:qꝛ qualis eſt vēditor: talis ē emptor. Si v̓o pͥmus erat vſurariꝰ. vt .ſ. qꝛ mutuauit ſorte reddēda: vel reddēda ad voluntatē cōitatis recipiebatiſtos ꝓuētus ꝓpter ſuū intereſſe. tūc ſcd̓s emptor erit vſurariꝰ. qꝛ ceſſionariꝰ hꝫ ſil̓es actiōes cedēte. l. j.. ij. C. de ac. ob. Patet etiā ex p̄miſſisabuſiua eſt locutio vulgariū. cōiter hmōi trāſlatio mutuū vocat̉. Non em̄ hoc eſt verū niſi in cōitate ſcd̓o dicta. In pͥma aūt vere venditiōisemptōis eſt ꝯͣctus. Nam in mutuis remanet iusrepetēdi ſupra dantē creditorē. ꝑiculū aūt remanet ſupra recipientē debitorē. qd̓ eſt in ꝓpoſitoīmo ecōuerſo vtꝫ. qꝛ poſtꝙͣ dedi cōitati. C.. x. annuatim: poſſum mea. C. repetere. īmo ſto in ꝑiculo ꝑdendi ſortē ꝓuentū: vel ad magnā diminutionē veniēdi. ſicut aliqn̄ ianue et alijs locis. C.deſcendūt ad. l.. x. ad. v. Et qꝛ emere locū nihil aliud eſt qͣꝫ emere pagas ꝑpetuas. ex p̄miſſis ſolnituralia. Nunqͥd emptio pagarū ſit vſurarius contractus. Cum em̄ ideꝫ iudiciū debeat eſſe de ꝑtibꝰqd̓ de toto. ſi emere locū a pͥmo hn̄te ip̄m ē vſura. vt on̄ſum eſt: non videt̉ quare emere pagasvnius anni p̄cio qd̓ de eis inuenit̉ ſit vſura. necvideo doc. p̄dicti qui diffuſe tractāt iſtā materiāde emptōe locoꝝ faciant dr̄iam inter emere ꝓuentum pauci tꝑis ꝑpetui. dūmō in fraudē vſure nihil fiat. Sic ergo ꝯcludo iſtaꝫ materiā: ſuppoſitop̄dicta ꝓut cōiter tenēt doc. eccleſia tolerat cōisvſus approbat. emptō locoꝝ a ꝑſona priuata hn̄teilla in cōi iure hereditario: vel aliter acqͥſita non ſitvſurarius ꝯͣctus ex forma ꝯtractus. ꝯcludendū videt̉ emptio pagarū ex ipſis locis ꝓuenientiūeſt vſuraria. qm̄ arbor bona fructꝰ bonos facit ⁊cͣ.Cum igit̉ paga nihil aliud videat̉ eſſe qͣꝫ quidā fructus huiꝰ arboris ciuilis. locus dr̄. videt̉ rōniſonū ſi emptio arboris ſit vſuraria. nec etiamemptio fructus eius qui paga dr̄. In hoc etiā ꝯtractu eſt mutuū. cum ꝑiculū remaneat ſupra dantem recipiēs danti in nullo remaneat obligatuscuius cōtrariū eſt in mutuo. Et quāto hmōi pagediſtant a maturitate: tanto vilius emunt̉. ſicut defructibꝰ vinee. Non ob. qd̓ dr̄ a tenentibꝰ ꝯtrariaꝫopinionē .ſ. talis emptor videt̉ emere pecuniamqd̓ argumentū fit etiā ab illis qui tenent emptionēlocorū eſſe vſurariā. Ad qd̓ rn̄det̉ ẜm Pe. aymerici ordinis p̄di. mgr̄m. F. de empoli. ille emitlocū emit directe pecuniaꝫ. ſed emit ius qd̓ aliꝰhabebat ſupra cōitateꝫ de tali pecunia ꝑcipienda.Ius aūt iura licite em̄i pn̄t: vt dictum eſt. Emptio em̄ non pōt oꝑari ad rem. oꝑat̉ ad ius in reC. de ꝯtrahen. emp. l. res. Idē dicūt mgr̄ Egi.pall̓.. d. Guil. vaſcho. mgr̄ Guido or. carmelitarum. oēs doct. pariſiēſes. vbi loquūt̉ de emptionereddituū pecunialiū ad certū tp̄s cuiuſmōi eſt paga ẜm rei veritatē. Paga em̄ nihil aliud eſt qͣꝫ quidam redditus pecunialis. certo p̄cio ſemel ſolutoemptus. vn̄ qui emit talē redditu ad certuꝫ tp̄s. vteſt vnius anni vel pluriū: dr̄ emere pagas. Quametiā ſnīam ſequit̉ Bar. in. l. cōtēferro. §. qui maximos. ff. de publi. vbi dicit emens vectigal nonemit ꝓprie pecuniā vectigalē. ſed emit cōmoditatētalē pecuniā ꝑcipiendi. Con. Butri. vbi. qui loquens de locis veneciarū ſic dicit. Ille qui habꝫ inpecunia. M. emit ex eis tot loca cōis. qui poſteadit alteri ius ſuū emolumentū omnē qd̓ ꝑcipit acōi. Querit̉ an iſte cōtractus ſit licitus? Et dicitſic. qꝛ recipit redditū in pecunia iam conſtitutum.vbi aduertendū dicit iam conſtitutuꝫ: qꝛ ſi noneſſet conſtitutus in aliqua re: vel aliquo iure vēditionis: poſſet magis dici contractus mutui qͣꝫ emptionis. ſicut accidit publicis vſurarijs. in qͦs nulla res: nec alicuius rei ius a mutuantibꝰ tranſfert̉:ſed remanet in ꝓpria ꝑſona ſub aliquo pignore obligatus. Idem tenet Io. de li. et. d. La. Ideꝫ lap.de caſtel. De hoc videsͣ. Uſura .j. Nec etiā verumvidet̉ ẜm aliqͦs. etiā ſi emerēt lucri ſic emendo peccēt. qꝛ in contractu emptōis eſt reprobata ſpes lucri. extra de emp. ven. totū. lꝫ in hoc ꝯͣctu ſit oīmoda certitudo. Primo. qꝛ vēditortenet̉ emptori de euictione. ſicut in alijs ꝯtractibꝰ.Nam ſi cōitas nihil daret emptori: nihil ad venditorē: cuiꝰ loco ſuo ꝑiculo ſubintrauit emptor. Qn̄ꝫetiā incurrit. damnū emptor ꝓpter deteriorationemonete an̄ tp̄s ſolutōis pagarū. Qn̄qꝫ etiā ciuitasgrauata guerris nihil rn̄det creditoribꝰ: aut in ꝓlixius tp̄s ſolutōis differt. ex dilatōe ſequit̉ dānuꝫemptori. Tn̄ ꝯſulendū eſt dn̄o Lauretio. lꝫ inemptōe locorū ex forma ꝯtractus cadat vſura: eſt tn̄ alicui ſuggerendū. qui aliter facere viuere p̄t. omiſſis alijs exercicijs: reipublice fortaſſismagis vtilibꝰ. ſe totaliter ad talia lucra ꝯuertat. itaetiā nec ad lucra ex emptione pagarū ꝓueniuntp̄ſertim ſi ſunt diuites. qui ob aliquā vite neceſſitatē: vel filias ſuas maritādas hmōi. ſed ſolumad faſtū: vt diuitibꝰ ditiores fiāt. p̄ſertim a talibꝰemendo pauꝑibꝰ. quibꝰ ẜm deū charitatē de ſuodare deberēt. qui queſiti vel rogati. ſꝫ vltrorentes a quibꝰ emāt lucrādi cupiditate. qꝛ tunc ſinon vt vſurarij. tamē vt auari. vt turpis lucri ſectatores eſſent arguendi.Terciodecimo q̄ro. Pone eſt ꝯſuetudo rectores vendant de pecunia ciuitatis alicui ſe ſuisheredibꝰ. dando. v. flor̄. vel. x. annuatim ꝓuētuſiue lucro. quā pecuniā cōuertit ciuitas in vtilitatēſuā. Eſt ne vſura? Rn̄. ẜm Io. de lig. cum pecunia ſit mēſura aliarū rerū. ff. de fideiuſ. l. ſi ita. talisꝯtractus erit licitꝰ. peccātqꝫ rectores. tn̄ ſingulares niſi ꝯſequant̉ burſale cōmodū. Poſſet tn̄ẜm defendi talis ꝯͣctus vbi ciuitas ꝯſtitueretſum. v. vel. x. flor̄. qui ꝯcerneret bona ciuitatis.Quartodecimo quero. Hone. P. exiſtensIanue emit. a. M. Turonenſes in francia. verbigratia. ſi vſqꝫ ad nundinas ſunt tres menſes mi-