fingens facit mutuū. Nōt aūt dici ꝙ argumentuꝫnō cogit: qꝛ in tali ꝯͣctu nō eſt mutuū directū vel indirectu. vbi em̄ eſt mutuū. mutuatꝰ obligat̉ mutuanti in p̄cio. In tali aūt ꝯͣctu p̄ciū trāſit. ⁊ius ꝑcipiendoꝝ reddituū ſtat ꝑiculo ⁊ lucro ipſiꝰ emptorisPoſſet tn̄ in hmōi ꝯͣctu incidere viciū ex ꝑte ꝯͣhentis ꝓpter cupiditatē eiꝰ. ſꝫ hoc nō accidit ex ipſa naͣꝯͣctus. Idē tꝫ Inno. Ho. ⁊ Io. an. in. c. in ciuitateextra eo. Alij etiā ẜm ꝙ refert idē Ale. ꝓbāt hūc ꝯͣctū eē licitū. qꝛ licite poſſet qͥs emere p̄diū ꝓ. C. ⁊ p̄diū emptū poſſet qͥs hereditarie dare alicui ꝓ ſe etſuis heredibꝰ. hoc pacto ꝙ recipiēs p̄diū obligaret̉ꝑ ſe ⁊ ſuis heredibꝰ dare qͦlibet anno ſol̓. C. dantip̄diū. ⁊ ſic mediāte emptōe ⁊ venditōne p̄dij. talishꝫ ꝓ. C. lib̓. C. ſolidos qͦlibet anno. Nihil aūt differt in dei ꝯſpectu vtrū hēat hoc mediate vel īmediate. ꝯͣctus gͦ vr̄ licitus. fateor tn̄ ꝙ nō eſt ita honeſtus ⁊ decēs ꝯͣctus ſicut qͦ emunt̉ redditꝰ p̄diales.Duodecimo. q̄ro de. q. quotidiana ⁊ dubia. maxime in ciuitate Ianue. venecijs. ⁊ florentie q̄ tꝑeneceſſitatis ꝯpellunt ciues ſubuenire cōi. ⁊ cōe poſtea ſtatuit eis lucꝝ. vicꝫ. v. ꝓ. C. ⁊ qn̄ꝫ minꝰ. ⁊ nōpn̄t ciues id capitale repetere. ſꝫ bn̄ pn̄t vendere illud alteri. Nunqͥd hoc caſu ꝯmittat̉ vſura? Rn̄.Panor. in. c. in ciuitate. extra eo. ẜm cōiter modernos doc. ꝙ nō. Nā ciuitas hꝫ redditꝰ: ⁊ vr̄ ꝯſtituere annuū reddituꝫ ex redditibꝰ ſuis. Itē hic nō eſtmutuū. qꝛ eius ciues ꝯpellunt̉ ſubuenire cōitati. ⁊nō pn̄t repetere qn̄ volūt. lꝫ cōe poſſit ſe exonerareab illo debito. ſoluēdo capitale. Itē cōe libere cōſtituit hoc lucꝝ. facit. c. et ſi qōnes. de ſy. hec PanorEt nota ſingulariter dicta Panor. naꝫ loquit̉ de illis ciuitatibꝰ q̄ hn̄t redditus. Pro qͦ notandū ꝙ q̄dam eſt cōitas libera et hn̄s ꝓpriū. qꝛ vicꝫ hꝫ aliqͦsredditus vel ꝓuētus. ſic rn̄dentes cōitati ꝙ nulliſinguli ꝑſone. ⁊ lꝫ illos ſibi vindicare. ſiue tales prouentus oriant̉ ex certis p̄dijs vel terris tali cōitatiſubditis. ſiue ꝓueniāt ex certis vectigalibꝰ ſeu gabellis ab ipſa cōitate legitīe inſtitutis. vt in p̄fatiscōitatibꝰ. q̄ dn̄m ſaltē de facto nō recognoſcūt. niſifortaſſe quē ſibipſis ſub certis regulis ⁊ legibꝰ faciunt. Et ſuppoſito ꝙ tales ꝓuētus legitime ad talēcōitatem ꝑtineāt pōt legitime ipſa cōitas retēto ſibi dn̄io directo ipſoꝝ p̄dioꝝ ſeu gabellarū trāſferre in aliū vel in alios ꝓuentus ex ipſis ꝓueniētes.Et hoc vel titulo donatōis: vel venditōis: vel permutatōis. ⁊ ſic tales in qͦs fiet trāſlatio nō acqͥrūtius ſuꝑ ipſis p̄dijs vl̓ gabellis directe. ſꝫ ſolū ſuperfructibꝰ exinde ꝑ gubernatorē ⁊ curā cōitatꝭ habētem ꝓueniētibꝰ. Et hinc habuerūt originē locationis. qꝛ vicꝫ ip̄m cōe annuatim de ſuis redditibusmille indiget: ad pn̄s. x. milibꝰ. Et qꝛ hoc non pn̄thr̄e niſi in .x. annis. exponit venalia. M. annalia ꝓx. milibꝰ pn̄tibꝰ. reſeruato ſibi ꝙ poſſint hec. x. milia reſtituere ad libitū emptoribꝰ. quo facto redibitius ip̄m p̄cipiēdi mille ad ip̄m cōe. Et qꝛ non inuenit fortaſſe qui ſolus hec. x. milia exburſet ipſi cōi.vnus ſoluit: vel emit ꝓuentꝰ ꝓporcionatos ad. C.et hic dr̄ hr̄e vnū locū: vel ius ꝑcipiēdi vnaꝫ ꝑtē ſictaxatā ꝑ p̄ſidentes de ſuis ꝓuentibꝰ. Alius ſoluit¶ C. ⁊ hic dr̄ hr̄e duo loca. et ſic ꝯn̄ter. Et qꝛ qd̓ qͥſ-Fo. CCLX.Uſura. ij.qꝫ iuris habet in aliqͦ. illud rite in alterū tranſferrepōt: vt in regula nemo. de re. iur. li. vj. nulli dubiūeſſe dꝫ qͥn ſi cōitas hꝫ ius ſuꝑ tales ꝓuentꝰ. illud inaliū trāſferre poſſit tranſlatōe vēditōis totalis velꝑticularis. Iura em̄ vendi pn̄t ⁊ emi. ff. de her. velac. ven. ꝑ totū. Emūt gͦ tales a cōitate. nō ius directū ſuꝑ ipſa ꝓprietate gabellaꝝ. qꝛ hͦ ius vt dictū ēretinet ſibi. ſꝫ ius ꝑcipiēdi tātū vel tātū ſiue talē comoditatē: ſeu ꝑceptōꝫ cōmoditatꝭ. Et bn̄ qͥdē taleius vtile: ſiue vſus facti ſimplicis pōt ſeꝑari a dn̄ioet ꝓprietate: vt pꝫ in cle. exiui. §. ꝓinde. de ver. ſig.Quedā v̓o eſt coitas q̄ alteri ſeruiēs. nullū hꝫ propriū: qꝛ oīa q̄ cōia eſſe pn̄t: vel territoriū vel p̄dia vl̓gabelle ſibi vendicat ⁊ appropriat dn̄s talis cōitatꝭqd̓ ꝯtingit cōitatibꝰ ſubditis regibꝰ vel tyrānis. etcū talis cōitas nihil hēat. nihil vendere p̄t. ⁊ ꝑ ꝯn̄sin tali cōitate loca cōis eſſe nō pn̄t: qꝛ ius inſtituendi illa nō hꝫ. qꝛ nō hꝫ aliqͥd ꝓpriū vt ſupponit̉. nechꝫ ius inſtituēdi de nouo gabellas vel pedagia. qꝛtale ius penes ſolū pͥncipē reſidet. Igr̄ ſi hec cōitasindigeat pecunijs ⁊ offerat ſe daturaꝫ. x. ꝓ. C. ſibiſuccurrētibꝰ. nō p̄t hic ſubeſſe ꝯͣctus emptiōis velvenditiōis. ſꝫ mutui: cū vt ſupponit̉ nō hēat quidvendat. ⁊ iō oēs ſic dādo tali cōitati. C. vt annuatīrecipiāt. x. aut plus vel minus: cenſendi eſſent vſurarij. qꝛ ex ſuo mutuo reciperēt aliquid vltra ſorteꝫEt hanc diſtinctōeꝫ ſequit̉. d. Lau. de ridol. ſuꝑ. c.ꝯſuluit. extra eo. vbi d̓ monte florētie tractās dicitꝙ lꝫ emere fructus a cōitate vbi in bonis cōitatisꝯſtituant̉. vbi aūt fieret relatio ſolū ad ꝑſonā cōitatis nō liceret. Ex quibꝰ inferunt non nulli ꝙ minꝰapte hec. q. a quibuſdā ſoluit̉ ꝑ diſtinctionē voluntarij ⁊ coactōis. dicendo ꝙ illa loca ſunt licita. q̄ cogente cōitate inſtituta ſunt. Alia aūt illicita. qꝛ cōitas habens aliqd̓ venale exponit ſine coac̓tōne. ciuis eius volūtarie emēs qd̓ ip̄a volūtarie vēdit nōpeccat plus qͣꝫ ſi emeret ſil̓ia iura a ꝑſona ꝑticulariſicut de ꝓuentibꝰ ſuis vendere pōt emere volentiqd̓ licite fieri p̄t. iuxta regulā iuris p̄miſſaꝫ. ⁊ iuxtanota. ꝑ Inno. ⁊ Io. an. ⁊. d. An. in. d. c. in ciuitate.et Io. cal. extra eo. c. fi. ⁊ Pe. de an. in tractatu ſuode imp̄ſtitis veneciarū. quibꝰ ꝯcordāt plures ſummiſte. vt Ray. Io. piſ. Con. etiam plures theo. vtEgi. nor. ordinis p̄di. Guil. vaſcho. ordinis minorum. mgr̄. F. de empoli. ordinis minorum. et Ni.de auſ. Non ſic autē eſſet in cōitate q̄ nihil venalēhabet. qꝛ ſi voluntarie quis illi mutuat: nihil indevltra ſortem ꝑcipere debet. Si aūt coacte ꝯcederet̉tunc aut hoc facere potuit abſqꝫ ſuo graui incomodo ⁊ intereſſe ⁊ forte nullo: qꝛ fortaſſis illā pecuniātenuiſſet in capſa. ⁊ tunc nō excuſat̉ ab vſura rōnecoactionis. qꝛ ſic habet locū p̄ceptū illud. Mutuūdate ⁊cͣ. in cōitate. ſicut in ꝑſona ꝑticulari. Si autēhoc fecit cū ſuo graui ⁊ notabili incomodo: tūc poſſet abſqꝫ pctō ab ipſa cōitate ꝑciꝑe: p̄ſertim vltro ſeofferēte tm̄ plus vltra ſortē. quantū rite eſtimari p̄teius incōmodū ⁊ intereſſe. qꝛ nullus tenet̉ cuꝫ ſuodāno ſocio ſubuenire. xxiij. q. v. ſi nō lꝫ. Ex p̄dictisetiā ptꝫ ꝙ non aꝑte ſoluit̉ hec qō ꝑ diſtinctionē primarij. ⁊ ſcd̓arij. dicēdo ꝙ primus iuſte acquiſiuit:qꝛ metus ſiue coactio eū excuſauit a pctō. Sꝫ ſcd̓s