Calixrde his qͥ facti ſt̓ bigami v̓e ſiue interp̄tatīe ī minoribus. Secus in maioribꝰ. Et ẜm ge. ibi. ille tex. loquit̉ d̓ bigamis laicis. nō aūt monachis. nam iſtigaudēt priuilegio clericali. Nō ob. tex. lxxxiiij. di.qͥſqͥs: vbi dr̄ bigamū eſſe nudatū oī priuilegio clericali. ⁊ laicā ſolū hr̄e cōmunionē. Et ſic vr̄ ꝙ bigamus nō poſſit eſſe monachus. ℟. Io. an. in regula delictu. in mer. ꝙ erit laicus ꝓfeſſus: qd̓ eſſe pōtc. ex eo. de ęlec. li. vj.Alix nō debet eſſe deere: aut auricaleo: aut cupro: aut plūbo.qꝛ ꝓpter eruginē iſta vomitū ꝓuocantinec d̓ ligno: ꝓpter pͥoros. ne ſubintret ſanguis. necde vitro ꝓpter fragilitatē: nec de lapide: ꝓpter eiusineptitudinē. de ꝯſe. di. j. vaſa. ⁊. c. ⁊ calix. vbi dr̄ ꝙtā calix ꝙͣ patena dn̄t eē de auro: vl̓ argēto: vl̓ ſtanno. Et qꝛ de his tm̄ tribꝰ mētionē facit: oēm aliammateriā ꝓhibē vr̄. lꝫ aſten̄. li. iiij. d̓ mente Rod. dicat ꝙ ſub ſtanno intelligit̉ plūbuꝫ. Et no. ẜm Pe.d̓ pal. ꝙ ſi calix argēteus cōſecratus poſtea deauretur indiget cōſecratiōe. qꝛ ꝯſecratio fit in ſuꝑficieNota tn̄ ꝙ ſi calix deauratꝰ ꝯſecret̉: lꝫ poſtmodūdeꝑdat̉ auꝝ. nō ꝓpter hoc vr̄ denuo cōſecrandus:nec eſt ſil̓e in eo: ſicut in ꝑiete eccleſie qͥ decruſtatꝰindiget recōſecratōe: nā in poſitiōe auri. qd̓ ita ſb̓tiliter ponit̉. nō vr̄ ꝙ ſit ita ꝯſecratio in ſuꝑficie ip̄ius: qͥn remaneat in argēto. Et ita ẜuat ꝯſuetudo.¶ Carcer. vides. accuſatus. ⁊ .jͣ. incarceratus.Aſus fortuitus. quid ſit.Dic ẜm panor. pꝰ glo. in. c. vnico. de co.ꝙ eſt inopinate rei euentus qͥ p̄uideri n̄pōt. Ubi gͦ diligētiſſimus p̄uidiſſet. non eſt caſusfortuitus. Pone exemplū. Domus tua minabat̉ruinā. domus corruit ⁊ interfecit equū tibi cōmodatū. certe nō pōt dici caſus fortuitus. qꝛ diligētiſſimus reꝑaſſet domū: vel ibi nō habitaſſet. Si aūtdomus nō minabatur ruinā: ſed impetu tempeſtatis valide: corruit: nō ē tibi īputādū. Et iſta faciunt ad. q. Nūqͥd furtū cōputet̉ inter caſus fortuitos? Glo. iurꝭ ciuilis reperiūtur contrarie. Sꝫ cōmuniter tenet̉. ꝙ aut ꝑ violētiam fuit tibi res ſubtracta. et eſt caſus fortuitus. Intellige qn̄ non fuiſti in aliqua culpa. puta. qꝛ non tranſibas ꝑ loca ꝑiculoſa. Si autē cōmittit̉ furtuꝫ clandeſtine. Et tūcſi ab ea ꝑſona a qua etiā diligentiſſimus non p̄caniſſet. puta ab vxore: vel filio. ⁊ eſt caſus fortuitusSecus ſi ab ea ꝑſona a qua diligentiſſimus precauiſſet. puta. a vili famulo: vt in. l. q̄ fortuitis. C. d̓pig. act.Otrū ex pacto veniāt caſus fortuiti? Glo. vbi sͣdicit. ꝙ in cōtractu nō tenetur quis ex generali pacto. Sed oꝫ ꝙ caſus fortuiti ſpecialiter numerent̉Sꝫ accurſius in. l. ſed ⁊ ſiqͥs. §. queſitum. ff. ſiquiscau. quem ſequit̉ Io. an. dicit. ꝙ aut nullus caſusfortuitus fuit expreſſus. et nō valet generalis obligatio. neqͥs ſub inuolutione verboꝝ renūciaret etiuri: cui non eſſet in ſpecie renunciaturus. Et hecopi. placet Panor. Si v̓o aliqui caſus fortuiti fuerūt ſpecialiter enumerati. et ſecuta fuit clauſula geCneralis. puta. ⁊ de omnibus alijs. tunc tenet etiaꝫin non expreſſis. optime ad hoc facit tex. in. c. qͥ aqͥagendū de ꝓcu. li. vj. Bar. tn̄ in. d. §. queſitum videtur velle. ꝙ ſub illa clauſula generali veniunt caſus conſimiles exp̄ſſis. non autem maiores. quodſatis placet Panor. quia in odioſis clauſula generalis non comprehendit maiora expreſſis vt ē tex.notabilis in cle. non poteſt. de ꝓcur. Secus de nōodioſis: vt in conſtitutione ꝓcuratoris. in qua expreſſis aliquibꝰ requirentibꝰ ſpāle mandatu: ⁊ ſubiecta clauſula generali veniūt maiores caſus exp̄ſſis. vt notat Inno. in. c. ſedes. de reſcriptis.¶ An aūt renunciatio generalis firmetur iuramēto vel ſaltem iuramentū ſit obligatoriū? Io. an̄. dicit. ꝙ nō. quia renūciatio generalis nō valet ex defectu conſenſus. qꝛ nō vr̄: ꝙ ille conſenſerit de caſibus nō exp̄ſſis. Sic iuramentuꝫ nō obligat vltraconſenſum. facit. c. pe. ⁊. c. quintauallis: de iureiur.⁊ eſt notabile dictū. Et credo ꝙ in foro pnīali: qͥsobligetur ẜm ſuū cōſenſum.Ceſſatio a diuinis. vide. jͣ. interdictū vltimo.Itatio. Citari pōt qͥs ex cā ī pͥmacitatione. per terminum breuem ⁊ pemtoriū. Sed niſi neceſſitas vrgeat: non debet quis moneri vel citari niſi tribus edictis: velvno ꝑemptorio: qd̓ cōtinere debet tātū tp̄s quantum tria edicta: extra de dila. c. j. vbi de hoc in glo.⁊ tale peremptoriuꝫ habet vim trine citationis: vtin. l. tres denūciationes. C. quō et qn̄ iu.¶ Ubicunqꝫ agitur ad penaꝫ incurrendam: ⁊ iura exigunt trinam monitioneꝫ nunqͣꝫ citatio etiaꝫperemptoria habet viꝫ trine citationis ẜm Ioanan. in. c. ex tue. de cle. non re. Ratio quia in penalibus verba debent ſtricte intelligi et proprie. nō ātficte et large. vt in. c. in noſtra. de iniur.¶ Citatus non comparens etiam in primo termino: debet condemnari in expen̄. factis per aduerſarium. nec dꝫ expectari vt ſit ꝯtumax in ſcd̓a ⁊ tercia citatiōe: vt vult Bar. in aut̓. qͥ ſemel. C. quō ⁊quando iudex.¶ Utrum citatio facta die feriata ad diem non feriatam valeat? Rn̄. Panor. in. c. fi. de fer. ẜm opinionem Io. cal. d. car. d. an. et Bar. in. l. j. §. nunciatio. ff. de no. oper. nun. concludit. ꝙ de iur̄ nonvalet talis citatio ꝑ. l. dies feſtos. C. de fer. vbi dicitur ꝙ ſilere debet horrida vox preconis: et Panor. intelligit non ſolū in ferijs introductis ad honorem dei. ſed etiam in alijs introductis in fauorēhominum. etiam idem putat in repentinis: nā imperator mandat eas ſub eadem veneratione obſeruari qua ſolennes. vt in. l. omnes. C. de fer. Et cōcludit Panor. ꝙ nullus actus iſtorū triū pōt fieridie feriata .ſ. preceptum de citando. executio prececepti .ſ. actus citationis. ⁊ proceſſus qui ſit vigorecitationis.¶ Utrum autem valeat citatio facta die non feriata pro die feriata? Rn̄. Panor. vbi sͣ. poſt cal. etSpe. ⁊ Io. an. dicit. ꝙ ſi ponitur. vſqꝫ. poteſt in qͣlibet die. jͣ. feſtum comparere. Secus vbi ſimplicitercitatur: vt ſimpliciter compareat tali die que ē