Quid de illo qui ꝓpter numerum filiorum data ſibi fuit īmunitas licet poſtea aliqui de numeroillo perierint. Nunqͥd durabit īmunitus. ℟. Io.an. in regula decet. de re. iu. in. vj. in mercu. dic̄ ꝙꝑ multos doc. ſolēnes in facto fuit ꝯſultū. ꝙ durettalis īmunitas.Gratia nō reuocat̉: quando ius eſt alteri queſitum. et ſic intelligitur regula. Mutare. de re. iu.in vj.Utrū ſit pctm̄ mortale? Rn̄.Ola. ęm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cxlviij.ꝙ ſi delectatōni gule inhereat hō tanqͣꝫfini: ꝓpter quem deū ꝯtemnit paratꝰ cōtra precepta dei agere: vt delectatōnes hmōi aſſequatur. ſic eſt pctm̄ mortale. Si v̓o in gula ſit inordinatio ẜm ea q̄ ſunt ad fineꝫ: vtpote. qꝛ nimis cōcupiſcit delectatōes ciboꝝ: ſꝫ ꝓpter hoc nō faceretaliqͥd ꝯtra legem dei: ſic eſt veniale.Que ſunt gule? Rn̄. Greg. ij. li. moraliū ponitquinqꝫ ſpeciēs que notant̉ in hoc ver. Proꝑe. laute. nimis. ardenter. ſtudioſe. de conſe. di. v. Quinqꝫ modis.Quid eſt hereditas.Ereditas. Sar. in ℟ica. de acIqui. her̄. dicit ꝙ hereditas nihil aliud ē.qͣꝫ ſucceſſio in vniuerſum ius: qd̓ defunctus habuit. vt. l. nihil. de ver. ſig. Et iſto mō ſumpta eſt de iure ciuili romanoꝝ tm̄. diſ. j. §. ius quirituꝫ. ⁊ nulliꝰ alteriꝰ gentis. Et hoc apparet: qꝛ deportati qui nō ſunt capaces eoꝝ: q̄ ſunt iuris ciuilis: nō ſunt capaces hereditatꝭ. vt. l. j. C. de hr̄. inſti. Et ex hoc infert̉. ꝙ in foro ꝯſcīe heres nō tenet̉ad debita vltra vires hereditatis: qꝛ in foro cōſcīenō ſumit̉ hereditas iſto mō quo ſumit̉ de iure ciuili. Et ideo n̄ tenet̉ niſi qͣtenꝰ patiunt̉ facultateshereditatis. Et ẜm Bar. in. l. gerit. de acqui. her̄.poſt glo. ibi ſingularē dicit. ꝙ ad adeundā hereditatem ſufficit animꝰ qͣlitercunqꝫ declaratus quodcunqꝫ ſit illud: ſiue factū. ſiue nō factū: ſiue dictumſiue ſcriptū. Et diuidit̉ iſta hereditas in. xij. ꝑtes.que appellant̉. xij. vncie. Et habent iſta nomina.munent⁊c. SrSextaus. id eſt ſexta pars hereditatis .ſ. due vncieQuadrans. id eſt quarta pars .ſ. tres vncie. Triens. id eſt tercia pars .ſ. quatuor vncie. Quincunsid eſt quinqꝫ vncie. Semis. id eſt medietas hereditatis .ſ. ſex vncie. Septons. id eſt ſeptem vncie.Bes. id eſt octo vncie. Dodrans .i. nouem vncie.Dextans .i. deceꝫ vncie. Deuns. i. xj. vncie. As. qd̓ſignat pondus. xij. vnciaꝝ. licꝫ aliqn̄. As: aſis ponatur ꝓ obolo. vn̄ ver. As obolus. pondus. As ēpoſſeſſio tota. hec ꝓbant̉. inſti. de here. inſti.iuethan ino¶ Bona defunctoꝝ ad heredes deuoluunt̉: etiam illoꝝ qui damnati fuerūt. C. de bo. dam. autē.bona. ⁊ ibi pꝫ ꝙ hoc eſt verū quo ad aſcendentes⁊ deſcendentes. Ex latere v̓o vſqꝫ ad terciū gradūIn quatuor tn̄ caſibꝰ filij excludunt̉ ab hereditate pr̄is: quos habes sͣ. Filius.¶ Quatuordecim ſunt cauſe quibus pater vl̓ mater. Auus. vel Auia. filios et nepotes exheredarepritpn̄t. Prima eſt: ſi filiꝰ manꝰ iniecerit in patrē. Secunda. ſi grauem iniuriam ei fecerit ⁊ ꝯtumeliam.GulaFo. CXI.Tercia. ſi patreꝫ accuſauit in criminalibus cauſis.p̄terqͣꝫ de crimine leſe maieſtatis: vel de offenſa cōtra cōitatem ſue ciuitatis facta: vl̓ de hereſi. Quarta ſi filius maleficus cū maleficis cōuerſat̉. Quinta. ſi filius machinet̉ vel inſidiet̉ in necem patrisSexta. ſi filius calumnioſe litem mouerit patri. Aqua ſi pater defecerit. oportet eum damna grauiaſuſtinere. Septima. ſi filius rogatus a patre ob debitum in carcere detruſo: vt fideiubeat ꝓ eo. ⁊ nōvult fideiubere. in illo ꝓ quo creditores eius fideiuſſorem recipere volunt. Quod tm̄ in filijs maſculis locum habet. Nam femine impediuntur fideiubere. ff. ad vel̓. l. j. ⁊. ij. Octaua. ſi filius prohibuerit patrem teſtari. Nona. ſi filius ſit ioculator preter voluntatem patris. niſi pater eandeꝫ habueritprofeſſionem. Decima. ſi filia non cōſenſerit patrivolenti eam honeſte maritare. ⁊ dotare ẜm virespatrimonij. Sed potius vult luxuriari. Undecima. ſi filius miſceat̉ cum ſua nouerca aut concubina patris ſui. Ouodecima. ſi parentibus furioſisdebitam curam non impenderit. Et hoc obtinet.non ſolum in filijs. ſed etiam in quibuſcunqꝫ alijsqui poſſunt ab inteſtato ſuccedere: vl̓ etiam qui inſtamento ſunt heredes inſtituti. qꝛ predicti non ſolum poſſunt exheredari. ſed etiam a quocunqꝫ extraneo in ſcriptis admoneri: vt eum ꝓcurare feſtinent. Si aūt poſt huiuſmodi atteſtationem neglexerint. Et extraneus in ſua domo furioſum ſuſceptum. ſumptibus ſuis vſqꝫ in finem vite ſue ꝓcurauerit. eius debet habere ſucceſſionem. euacuatainſtitutione ipſorum. qui curam neglexerunt. Itatn̄: vt cetera teſtamenti capitula. in ſua maneāt firmitate: vt in aut̓. vt cū de ap. co. §. cauſas. vbi etiāglo. dicit. Quid ſi non faciat teſtamentum. nec aliquis extraneus eum ꝓcurauit? Rn̄. ꝙ in hoc caſu: eis deneget̉ hereditas ex ſuo delicto. Et in hocvidet̉ inclinari glo. Tredecima. ſi parentem de carcere educere neglexerit. Intelligo de captiuitate. ſiue fuerit in carcere. ſiue non. Decimaquarta. ſi pater ſit catholicus. et filius hereticus. He oēs cauſe habent̉ in. d. §. cauſas. Sunt tamē tres alie cauſe. ꝓpter quas pater etiam poteſt exheredare filiuꝫ.Prima. ſi non exheredetur malo animo. ſed vt ſeacuratius det virtutibus. vel creditoribus ſatiſfaciat. l. multi. ff. de li. ⁊ po. ⁊ ibi Barto. illam legemſummando dicit ꝙ exheredatio fit quandoqꝫ propter bonum. ⁊ in. l. cum ex filio. de vul. ⁊ pu. dicit.ꝙ dicta lex multi. non eſt correcta. Secunda. ſi filius tempore teſtamēti dixit patri. Nolo quicqͣꝫ detuo. ⁊ exheredet̉. legitīa erit exheredatio ẜm Barto. in. l. ſi quando. C. de inoffi. te. vbi querit. Quidſi pater non inſtituit filium. ideo quia filius dixit.quod nolebat inſtitui. An poſſit filius rumpere teſtamentum? dicit ꝙ aut pater talem filium preterijt: vel exheredauit: nulla cauſa inſerta tunc teſtamentum eſt nullum. nec potuit filius ſua voluntate iſtam ſolennitatem omittere: vt. l. paulus. §. patroni. ff. de bo. lib. Si v̓o fuit exheredatus adiectacauſa. quia voluit exheredari. tūc ſi cauſa eſt vera:putat Barto. ꝙ teſtamentum valeat. Nec ob. d.§. cauſas. quia loquit̉ de exheredatione. que fit eo