Ilſitas. Queritur anfalſa latinitas viciet reſcriptum apoſtolicum? Rn̄. Panor. in. c. ad audientiam.de reſcriptis ꝓ declaratione dicte. q. facit tres regulas. Prima eſt: ꝙ ad hoc ꝙ falſa latinitas viciet reſcriptum pape: dꝫ eſſe manifeſta. Non aūt ſufficitꝙ ſit dubitabilis. Scd̓a regula ꝙ ſi falſa latinitaspōt ſaluari ꝑ figurā. nō viciat̉ reſcriptū. Et de hisfiguris vide glo. in. c. forus. de ver. ſig. Et hoc facitad. q. Dicebat̉ in quodā reſcripto apl̓ico. ꝙ rectores hoſpitalis ⁊ alie ꝑſone que degere contigerit ineodem poſſent ibi ſepeliri. nunquid reſcriptū illudviciet̉ ꝑ illam falſam latinitatem? Nam vbi dicebat q̄ debebat dicere. quas Io. an. conſuluit ꝙ nōviciat̉: qꝛ pōt ſaluari ꝑ ſilenſim. Nam illud verbūque. pōt eſſe neutri generis ⁊ pluralis numeri. ⁊ facere relationem ad verbū. ꝑſone. ⁊ ad verbū. rectores. ⁊ erit caſus accuſatiui. Itē p̄ſuppoſito. ꝙ ſimpliciter ſumat̉ illud verbum. que. vt faciat relationem ad verbū. ꝑſone. tn̄ cuꝫ ſit modicus defectusnō debet viciare reſcriptum. ar. in. c. ex parte. de fi.inſtru. Et ſic elice ſcd̓am regulā. ꝙ ſi falla latinitasſurgit ex modico defectu alicuius lr̄e vel tituli: nōviciat reſcriptum.Quare aūt falſa latinitas viciet reſcriptū? Glo.in. d. c. ad audientiā. dat rōnem dicēs: ꝙ reſcriptūpape: ꝑ multas manus tranſit. ⁊ cum multa maturitate decoquit̉. Et ita nullum vicium cōtinere debet. vn̄ contra iſtam p̄ſumptionē nō eſt admittenda ꝓbatio. Et Dir. li. iiij. tit. iiij. ſequit̉ glo. dicens.Secus eſſe in reſcriptis imꝑatoris ⁊ inferiorū lr̄is.vel actis iudicum. q̄ nō cum tanta deliberatiōe ꝓcedunt. Et in inſtr̄is tabellionū: quorum fides auctoritati tabellionis innitit̉. vide etiā Panor. in. d.c. ex parte. vbi dicit ꝙ nō ſolum defectus lr̄e nō viciat reſcriptum. immo etiā ẜm Inno. defectus dictionis vel or̄onis nō viciat: dumodo dep̄dendat̉intellectus materie. ꝙͣuis aliqui dicant ẜm eum. ꝙſi eſt intolerabilis error in lr̄a: vel dictōe: ſecus. prius tn̄ dictum plus placet Inno. Cum ꝑ bullā tollatur ſuſpicio ⁊ oculi officialiū ſepe fallunt̉: vel poſſet diſtingui ẜm Hoſt. inter reſcripta gratie ⁊ iuſticie. d. Car. idem tenet in reſcriptis gratioſis: dummodo ſenſus nō mutet̉. Qd̓ plus placet Panor.nota. in. c. cū venerabilis. de relig. do. Secus ſi ſenſus mutaret̉: vel induceret̉ equiuocatō. Nam tūcdefectus lr̄e viciaret: vt in. c. inter dilectos. de fi. inſtru. Et ex p̄dictis pn̄t decidi multe qōnes.Quidam impetrauit eccleſiā ſancti Pancracij.In lr̄a v̓o dicebat̉ Paneracij. Ita ꝙ erat mutatalr̄a. c. in. e. An ex hoc viciet̉ reſcriptum? d. Car. vtrefert Panor. vbi sͣ. dicit tenuiſſe ꝙ nō. Sicut em̄defectus lr̄e nō viciat vbi conſtat de ſenſu: vt hic.Ita ⁊ ſi vna lr̄a ponat̉ loco alterius: vt in. q. noſtradūmodo ex alijs appareat papam intellexiſſe de illa eccleſia ſancti Pancracij. Secus ſi inducereturequiuocatio.Alia queſtio. Papa mandat in reſcripto impetrantem debere mitti in corꝑalem: ⁊ fuit omiſſumverbum: poſſeſſionē. d. Car. dicit obtinuiſſe: ꝙ ꝓFalſitaspter hoc non viciat̉ reſcriptum: qꝛ ꝑ alia verba apparebat de intentōe pape. qꝛ ſubmittebat. ⁊ defendas inductum. Idem dic ſi ꝑ poſitionē vnius lr̄eloco alterius induceret̉ falſa latinitas. Sicut accidit in facto. Dicebat̉ em̄ in quadā indulgētia. ꝑpetuis tꝑibus duraturis. debebat em̄ dicere duraturas. Et ſic. a. fuit mutata in. i. Refert em̄ ſe cōſuluiſſe ꝓ hoc nō viciari: tum qꝛ hodie curia nō admittit exceptionē falſe latinitatis: tum per p̄dicta. qꝛ ſicut defectus lr̄e non viciat. Ita ⁊ ſi vna lr̄a ponat̉loco alterius.¶ Pone ꝙ raſura ſit facta in loco ſuſpecto. nunqͥdviciabit totum inſtr̄m. An ſolum illā ꝑtem. cui coheret: Oldra. tenet ꝙ non viciet totum. Secus indicto teſtium. nam illud viciat̉ totum rōne partisfalſe. qꝛ teſtis ex hoc reddit̉ ꝑiurus. Et intellige qn̄inſtr̄m habet plura capl̓a ſeꝑata. Uide ad p̄dictac. ex lr̄is. extra de fi. inſtru. vbi habet̉ ꝙ reſcriptumapl̓icum ꝓpter raſuram in loco nō ſulpecto nō cenſetur vicioſum: nec tn̄ pars pōt corrigere. ſeu abradere ſi dep̄hendit errorem. immo careret oīno comodo reſcripti. ⁊ vide glo. ſingularē in. d. c. cum venerabilis. ⁊ ibi Panor. ꝙ raſura reddit ſuſpectuminſtr̄m ſi eſt facta in loco ſuſpecto. etiā ſi videat̉ depoſita eadē manu: qꝛ reperiunt̉ multi ſciētes adulterare ſcripturas aliorū. Ideo ſume hanc cautelā.ꝙ vbicunqꝫ notarius errauit ita vt oporteat aliqͥdradere ⁊ iterum reponere: vel facere aliquā lr̄am inmargine. debet notarius ad euitandā ſuſpitioneꝫin fine inſtr̄i cōtinuando ſe facere mentionē qualiter ipſe raſit tale verbum: vel ꝙ fecit talem lineamin margine. hoc etiā voluit Arch. §. is ita. xxxv. q.j. videt̉ etiam ꝓbari in. l. in fraudem. ff. de te. mili.et ibi hoc tenet Bar. Et ita habet hodie ſtilus notariorum qn̄ raſura eſt in loco ſuſpecto: tn̄ non eſtneceſſaria. ſi ex p̄cedentibus vel ſubſequentibꝰ p̄telici veritas eorum q̄ cancelata ſunt: vt ibi notabiliter dicit glo. Item nota glo. in. c. licet. de cri. fal. ꝙſi lr̄e eſſent clauſe raſura non noceret. Et nota ẜmHoſti. ꝙ in curia eſt canon late ſnīe in quemcunqꝫ alium ab officialibꝰ ſuꝑ hoc in curia deputatis.qui reſcripto bullato: vel notato mutat vnā figurāin aliā: ſiue lr̄am: vel etiā dimidiā abraſerit deleuerit cancelauerit vel mutauerit. ſine illorū: ad qͦs ſpectat: data licētia. Et dicit ꝙ ſepe publicat̉ in curia:vt nō poſſit quis p̄tendere ignorātiam. Poſſet tn̄impetrans ſine aliqua penia totam lr̄am lacerare:ac etiam bullam. Nam licitum eſt cuilibet iuri ſuorenunciare. Et ex hoc habes ꝙ ſimplex notariusqui lr̄as apoſtolicas ſcripſit. nō poteſt illas corrigere ſine licentia officialis ad hoc deputati. Et videRi. in. iiij. di. xviij. vbi querit. vtrū inueniēs lr̄ampape cuius efficacia iam expirauit: vt qꝛ fuit dataad tp̄s qd̓ iam tranſijt. ⁊ ludo nō intentōne vtēdiet aliquam lr̄am in ea male formataꝫ reformat: velpunctum facit: vel ꝑ quēcunqꝫ alium modū aliqͥdin ea immutat: ſit excōicatus?: ⁊ concludit ꝙ ſic. qꝛqͣꝫuis illa lr̄a nō immutata ſit inutilis. tn̄ ꝑ raſurāſic mutari poſſet vt vtilis appareret. Uerbi gratiaSi ibi erat ſcriptum. Poſt triennium minime valiturus. Et pro triennio poneret̉ quinquennium: