Uſura. ij.ampliꝰ ꝑcepturos de ꝓuētibꝰ poſſeſſionū ꝙͣ ſit pecunia quā dederūt. ⁊ ſola ſpe ꝯͣhit̉ vſura. Si tn̄ qͥsvnā poſſeſſionē dat vt recipiat aliā eqͥualētē: licitꝰē ꝯͣctꝰ. Certe ſalua pace eoꝝ. nā ita hoīes ſꝑare pn̄tlucꝝ ī hoc vltīo ꝯͣctu. ſic̄ ī prīo. ⁊ adeo licitꝰ ē ꝯͣctꝰ pͥmꝰ .ſ. emptōis ⁊ vēditiōis: ſic̄ ⁊ vltimꝰ p̄carij: niſi īfraudē fiat. nā vt̓qꝫ approbat̉ a iur̄. Ip̄imet ēt ſcripſer̄t ꝙ nō hꝫ locū vſura: niſi in mutuo. Iō dic ꝙiſte ꝯͣctꝰ ē licitꝰ. nā rōe incertitudīs excuſat̉. C. e. l.ij. Si tn̄ ponas ꝓ ꝯſtāti ꝙ malā ītentōeꝫ hēant: etꝙ eos r̄mordeat ꝯſcīa: nō excuſo. Purgēt gͦ ꝯſcīaꝫex de p̄ſcrip. c. fi. Sꝫ ego de illis nō ſuꝫ. hec Ho.Nono q̄ro. qͥd ſi qͥs vēdit ius ꝑcipiēdoꝝ reddituū: qd̓ tꝑe ꝯͣctꝰ vꝫ. C. ⁊ qꝛ expectat ſolutiōeꝫ fiēdācertꝭ termīs vult hr̄e. cxx .ſ. ip̄e vēditor. nūqͥd ē licitus. ℟. Alex. lō. ꝙ nō: qꝛ cū ſtatī tradat̉ res q̄ vendit̉ ⁊ emptoris ſtet ꝑiculo. ⁊ ſtatī alteri vendē pōteā. ⁊ qꝛ expectat ſolutōneꝫ fieri vult hr̄e plus ꝓpterdilatōeꝫ tꝑis: vr̄ recte ꝯmitti vſura: vt qͣſi qͥs indirecte mutuet p̄ciū iuſtū rei vendite .ſ. C. vt ex illishēat. xx. vltra ſortē h̓ vſura indirecte vr̄ ꝯmitti: vtetiā in oī re vēdita ad tp̄s. Si eī res in pn̄ti vꝫ .x. ⁊qͥs vendit eā. xij. ꝑꝑ expectandā ſolutōeꝫ vr̄ indirecte mutuare. x. vt recipiat duo vltra ſortem. Ethūc caſum dic̄ decre. in ciuitate. extra eo. ex formaſua nō eſſe vſurariū: nihilominꝰ tn̄ vēditores peccatū nō incurrūt vbi dubiū ſit merces ipſas plusvel minus valere temꝑe ſolutōnis.Decimo q̄ro. an in aliqͦ caſu lliceat vendē ad credentiā. Rn̄. ẜm Ale. de alexā. ꝙ vendē ad credentiaꝫ pōt fieri tripl̓r. Uno mō credētia p̄cij ſoluēditꝑe futuro pōt incide̓ in ꝯͣctu ꝑ gr̄aꝫ .i. liberalitatēvendētis .ſ. qn̄ res vendit̉ ẜm iuſtā eſtimatōneꝫ ꝓtꝑe emptōis ⁊ ꝯmutatōis ip̄iꝰ rei. ⁊ ip̄e vēditor expectat ſolutōeꝫ libere ꝑꝑ gr̄am quā hꝫ ad emptoretalis credētia nullū hꝫ viciū vſure: qꝛ nulla excreſcentia ē ꝓpter credētiā. Scd̓o p̄t incide̓ credentianō ꝓpter gr̄aꝫ vēditoris: ſꝫ ex naͣ ꝯͣctꝰ: qꝛ res nō eſtimat̉ ẜm valorē qͦ valꝫ qn̄ tradit̉: ſꝫ qͦ valitura ē velſꝑatur valere tꝑe ſolutōis. v̓bigr̄a. ſi aliqͣ res vēdatur in aliqͦ tꝑe in qͦ nō hꝫ tantā vtilitatē et neceſſitatē hūana vita: quantū hītura ē in futuro tꝑe. etvēdēs nō eſt eā vēditurꝰ eo tꝑe q̄ minꝰ valꝫ: ſꝫ aliotꝑe qͦ ſperat̉ maioris valoris. hoc caſu vendere adcredētiā ē licitū ex naͣ ꝯͣctꝰ. vt ꝓbat̉ in. c. fi. extra. e.⁊ hoc ſi al̓s nō fuerat vēditurꝰ. Tercio mō p̄t fiericredētia in ꝯtractu ꝑ accidēs .ſ. ex naͣ tꝑis qn̄ qͥs .ſ.plus vēdit qͣꝫ valeāt res tꝑe vēditōis vel qꝫ valiture ſint ꝓbabil̓r tꝑe ſolutōnis al̓r eas venditurꝰ. ethmōi ꝯtractꝰ ē vicioſus. Dicūt tn̄ quidā ꝙ lꝫ ꝯͣctꝰvicioſus ſit de ſe: tn̄ excuſari p̄t ex ꝑte vēdentꝭ. Siem̄ vēditor rē ſuā nō intēdit vendē cariꝰ ꝓpter tp̄sſꝫ ꝓpter dānū qd̓ vr̄ ſibi īminē ex dilatōe ſolutōnisrecuꝑande: ſeu ꝓpter vexatiōꝫ ſuā redimēdā: quaꝫꝓbabil̓r timet futurā ſibi in repetitōne debiti ſui.vel ꝓpter maliciā ⁊ impotentiaꝫ debitoris excuſat̉ꝯͣctꝰ a vicio: qꝛ eqͥtas eſtimatōis in hmōi ꝯtractibꝰꝑ recōpenſatōeꝫ dāni qd̓ ꝓbabil̓r timet̉: ẜuat̉. ⁊ rectitudo hꝰ intentōis tūc eēt qn̄ vēditor potiꝰ optaret nō vendē talibꝰ qͣꝫ vendē ad credētiā. ⁊ qn̄ libētius daret alijs ꝓ mīori p̄cio: ꝙͣ iſtis ad credētiā ꝓmaiori. Sic gͦ excuſat̉ ꝯtractꝰ ẜm iſtos ꝓpter intereſſe: qꝛ nō fit pͥncipal̓r ꝓpter lucꝝ: ſꝫ ꝓpter damnuꝫvitādū. Adde tn̄ p̄dictꝭ notabile dcm̄ tho. cū de p̄dicto cāu fuiſſet interrogatꝰ. ꝙ vbi mercatores qͥſine magͦ incōmodo ⁊ dāno ex inueterata et malaꝯſuetudīe ciuitatꝭ merces ad ſtatī ſoluēdū vēderenō pn̄t: tūc eo caſu vendē pn̄t ad tp̄s vt cōiter alijfaciunt: vt ſic iuſtū p̄ciū extorq̄ant. Con. Gir. Ol.Nec ob. qd̓ dr̄ in. l. j. §. ſi heres. ff. ad tre. ⁊ in. l. q̄rebatur. ff. ad legem fal. ꝙ res tantū valet quantumvendi p̄t. qꝛ intelligit̉ ſi ꝑmittit̉ vendi: ⁊ nō obſtētdicte malicie. Hoc tn̄ intellige qͣndo iuſto preciovenderent ſi dicte malicie non eſſent.Undecīo. vtꝝ liceat emere redditꝰ pecuniarioſhr̄ditarie vel ad vitā. ℟. ẜm Ale. lō. ꝙ lꝫ fuerit opinio mgr̄oꝝ ꝙ nō: tn̄ p̄t dici ꝯͣriū .ſ. ꝙ ſit licitū. Contractꝰ ei viciat̉ multis modis. vno mō ex ꝑte rei q̄vēdit̉ vel emit̉. puta. qꝛ res nō eſt vēdibilis: vt lib̓hō. Item ſpūalia. Iteꝫ res aliena. Et hoc mō ẜmopi. eoꝝ viciat̉ iſte ꝯtractꝰ: qꝛ pecuīa nō ē vēdibil̓.⁊ intantū viciat̉ ꝙ declinat a ꝯͣctu emptōis ⁊ ſortitur ꝯͣctū mutui exqͦ nō lꝫ ſꝑare lucꝝ. Sꝫ tn̄ rn̄derip̄t ad hoc ꝙ in rebꝰ nr̄is tria ſt̓ bona. Prīo mobilia. Scd̓o īmobilia. Tercio ius in vtriſqꝫ. Et ſic̄ diſtinguit̉ mobile ⁊ īmobile. ⁊ ius ī vtriſqꝫ. Ita ip̄mius vendi p̄t. ſic̄ mobilia ⁊ īmobilia. Nō g vendit̉ipſa pecunia: ſꝫ ius ꝑcipiendi redditꝰ pecuniariosꝙuis aūt pecuīa nō vendat̉: tn̄ trāſit cū iur̄ vēdito. videmꝰ .n. ꝙ aliqͥd ē qd̓ emi nō p̄t vel vendi: ettn̄ trāſit cū aliqͦ alio qd̓ emit̉ vel vendit̉ de iure: ſic̄ius pr̄onatꝰ qd̓ ē ānexū ſpūali ⁊ tn̄ trāſit cū vēditione ville vel fundi q̄ vēdi pn̄t de iure. Ita in ꝓpoſito vendit̉ ius: qͦ vendito trāſit pecuīa. Ius em̄ ꝑcipiendi talē quantitatē pecuīe ſuꝑ bonis ſuis veditis qͦlibet anno: ſiue hr̄ditarie ſiue ad vitā emētis:non eſt pecuīa: ſꝫ diſtinguit̉ vnuꝫ ab alio. veꝝ ē tn̄ꝙ alia rōne non p̄t vēdi pecuīa qͣꝫ ius pr̄onatꝰ. pecunia .n. nō p̄t vēdi: qꝛ ē mediū in vēditōe: ius ātpr̄onatꝰ vēdi nō p̄t: qꝛ ſpūali ānexū ē. Scd̓o p̄t eēviciū ī ꝯtractu ex ꝑte p̄cij. ⁊ tale viciuꝫ excludit̉ abiſto ꝯͣctu qn̄ ꝓportionat̉ p̄ciū cū eo qd̓ vendit̉. Regularit̓ eī ꝯtractꝰ ēptōis ⁊ vēditiōis illicitꝰ ē cū ī eonō ſeruat̉ eqͥtas iurꝭ naͣlis. cū āt talis eqͥtas ſeruat̉.ita ꝙ nō ē notabilis exceſſus p̄cij ſuꝑ re vēdita nececonuerſo: ꝯtractꝰ eſt licitꝰ. Non gͦ negat̉ qͥn talisꝯtractꝰ poſſit viciari ex ꝑte p̄cij: ſꝫ tn̄ ſic̄ p̄t viciari:ita p̄t iuſtificari. Tercio p̄t occurre viciū ī ꝯtractuex ꝑte pacti appoſiti. Hoc āt ē qn̄ appoſitio pactirepugnat rei ſuꝑ qͣ trāſigit̉. ita ꝙ ip̄a res nō patit̉apponi pactū: vt ī ſymonia. Alio mō qn̄ pactū repugͣt ꝯtractui. puta. quādo ꝯtractꝰ ē gratuitꝰ. ⁊ tale viciū facit vſurā. Uſura ei eſt ex hoc ꝙ aliqͥd exigit̉ ex pacto rōne rei mutuate. tale āt viciū nō ē inꝯtractu p̄dicto: cū ibi nō mutuū: ſꝫ vera vēditō ſitQuarto poteſt eſſe viciū in ꝯtractu ex ꝑte ꝯtrahētis .ſ. cum qͥs fingit ſe emere qd̓ in pignꝰ recipit. tc̄nō excuſat̉ a vicio vſure niſi computet fructus inſortem. arg. extra de pig. illo vos. et hoc mō poſſetaliquis dicere ꝙ h̓ eſt viciū: qꝛ tantūdem eſt ſic cōtrahere ſicut mutuare. C. pro. x. quolibꝫ anno. itaꝙ ſic cōtrahens mutuat indirecte. et emptionem
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten