Uſura. j.ꝯiecture p̄dicte. Aliqͦ etiā addūt. ⁊ qͣrtū ſignū .ſ. qn̄aliqͥd ſoluit̉ vltra receptā ſummā. puta. fuit vendita res ꝓ. C. flor. ⁊ ponit̉ in pactuꝫ ꝙ ſi venditioreſcindat̉ ſoluant̉. C. xx.Sꝫ qͥd ſi fiat pactū de retrouēdendo infra. x. annos. ita tn̄ ꝙ īfra qͥnquēniū inſtr̄m reuēditōis neqͣꝙͣ face̓ teneat̉? Rn̄. Ho. ⁊ Io. an̄. ī. d. c. ad nr̄aꝫ.ī nouella: ꝙ eoip̄o fraus detegit̉. Quidā tn̄ dicūtꝙ ſi tal̓ ēptor hoc pactū apponēt nō ī fraudē vſuraꝝ: ſꝫ vt ſe indēneꝫ ẜuaret: n̄ eēt illicitū. puta. emitagꝝ vel vineā. vtsͣ. ⁊ intēdit illā impīguare ⁊ eamoptīe paſtīare et multas expēſas vtiles face̓ quā ſireſtitueret infra breue tp̄s multū grauaret̉: iō apponit tp̄s infra qd̓ nō teneat̉ illā vineā reſtituere.certe hoc nō eēt illicituꝫ ēt in foro ꝯſcīe: in qͦ credit̉ꝯfitenti: nec in tali foro neceſſariū ē p̄ſumere fraudes p̄dictas: ſꝫ ipſe de ſe loquat̉.Quid āt de illo qͥ vendit p̄diū alicui certo p̄ciode pn̄ti ſoluto. puta medietate. alia v̓o mediate ſoluenda hinc ad duos ānos cuꝫ hoc tn̄ pacto. ꝙ qͣꝫdiu emptor nō ſoluerit p̄ciū alteriꝰ medietatꝭ: teneat̄ dare ipſi venditori ſingl̓o āno fructꝰ qͥ cōiter ꝓueniūt ex medietate dicte poſſeſſiōis. puta. reddebat de fictu. x. ſaccos frumenti. ꝓ medietate teneatur dare. v. ſaccos. an ſit licitū? Dd̓m ꝙ ſi vēditornō intēdit totā reꝫ tradē: ſꝫ dn̄ium ſibi ⁊ ꝑiculū reſeruare illiꝰ medietatꝭ de qͣ nō hūit ſolutōeꝫ: donecp̄ciū ſibi fuerit datū: tūc p̄t aliqͥd gr̄a fructuū ꝑcipere. Et hoc qn̄ a pͥncipio an̄ traditōeꝫ deduceret̉in pactū: vt ꝓ fictu aliqͥd ſoluat̉: donec p̄ciū ſit ſolutū. ⁊ ſit cū tali pacto tradit̉. hoc .n. vr̄ tenē̓ Bal.in. l. curabit. C. d̓ ac. emp .ſ. ꝙ talis vēditor p̄t aliqͥd ꝑciꝑe ꝓ fictu: donec p̄ciū ſit ſibi ſolutū. hoc vr̄ꝓbari ī. l. ī initio. C. de pac. int̓ empt̉. ⁊ ven. Et ſicdꝫ intelligi. d. l. curabit. Si āt tradēdo intēdit dn̄ium trāſferre total̓r ī emptorē: tūc ſi aliqͥd exigit ꝓfructibꝰ vel vltra ſortē: ē vſurariꝰ. qꝛ ibi eſt vera rōmutui. qꝛ emptor hoc caſu nihil alid̓ dꝫ hr̄e niſi medietatē p̄cij: ⁊ iō qꝛ ꝓ illo expectat aliqͥd vltra ſortēillicituꝫ ē vel ēt ſi in prīo caſu vellet plus qͣꝫ veriſil̓eeſſet fructꝰ rei valē ꝓ ꝑte nō ſoluta: illicitū eſt. Provenditore tn̄ face̓t ſi ī ꝯuētōne facta fuiſſet mentiode affictu. Nā eo ipſo vr̄ venditorē retinuiſſe dn̄ium dicte medietatis apd̓ ſe. Fictꝰ .n. nō dat̉ niſi d̓re illa: cuiꝰ dn̄iuꝫ ē apd̓ r̄cipientē fictū: ⁊ hoc nota.Hāc etiā. q. forat Archi. f. in ſum. de tota poſſeſſion: ſic q̄rendo. Sꝫ qͥd cū vendo poſſeſſionē meā:cū nō des mihi pecuniā eꝰ tecū facio pactū. ꝙ quovſqꝫ mihi tradas p̄ciū recipiā interī fructꝰ eiꝰ. Pe.de an. ⁊ Bal. dicūt ꝯͣctū eſſe licitū: qꝛ cuꝫ poſſeſſiofructificet nō vr̄ iuſtū vt emptor hēat vtilitatem ⁊fructū rei empte ⁊ venditor nō hēat vtilitatē p̄cij:vt poſſit pecuīa vti. Ita tn̄ lꝫ ꝙ qͣntuꝫ emptor ſoluit de p̄cio in futuꝝ: tantū vēditor minꝰ recipiat ꝓrata. Sꝫ theologi nō approbāt dictū ꝯͣctū: qꝛ rōnedilatōis de ſoluēdo p̄cio vr̄ hr̄i fructꝰ. qd̓ ad vſurāꝑtinet. Item poſſeſſio ſubſtat ꝑiculo emptorꝭ ⁊ deſe eſt fructificabilis. nō āt pecuīa ſubſtat ꝑicl̓o: necde ſe fructificat. iō ꝯſulendū eſt abſtinē ab hmōi.hec Archi .ſ. tn̄ ſi vēditor retinet in ſe dn̄iuꝫ ⁊ periculū dicte totiꝰ poſſeſſionis vel ꝑtis ꝓ rata pecuīenō ſolute: tūc vr̄ caſus licitꝰ: vt volunt p̄dicti doc.Et ſic ceſſant motina facta ꝑ theologos. Addit ētdictꝰ Archi .f. ꝙ bn̄ p̄t fieri pactū. ꝙ ſi infra certuꝫterminū nō ſoluit emptor p̄ciū: extūc fructꝰ ꝑcipiatvenditor qͦuſqꝫ p̄ciū recipiat: ſi hoc nō fiat ī fraudem vſuraꝝ: ſꝫ in penā. Et hoc tenet gl. in. c. ꝯqueſtus. extra. e. cuꝫ h̓ nō accipiat̉ aliqͥd ſic̄ vſura: ſꝫ ſic̄intereſſe. Eadē rōne ſi p̄dictū p̄diu in pignꝰ daret̉mihi: poſſuꝫ inde ꝑciꝑe fructꝰ ēt ſi trāſcēdātꝭ quātitatē intereſſe. Nā lꝫ talis res a venditore nō poſſitpeti: tn̄ fructꝰ eiꝰ ꝑciꝑe pōt poſtqͣꝫ ꝯͣ voluntatē ſuāres vendita detinet̉.Quid āt d̓ eo qͥ emit equū: vel bladū aut fructꝰagri iā ſemīati mīori p̄cio ꝙͣ ꝓbabil̓r valeat: vel qͣꝫalter tūc eēt empturꝰ ſeu habiturꝰ: ꝓ eo ꝙ ſoluit p̄ciū priuſꝙͣ recipiat rē emptā? ℟. S. Ber. ꝙ ꝯmittit vſurā: qꝛ emptor ꝑ qͣndā rōeꝫ mutui tradit p̄cium vēditori an̄ rei empte receptōneꝫ. Cōſtat .n. ꝙex naͣ emptōis ⁊ vēditōis ſeu ꝯmutatōis: nō tenetur p̄ciū rei empte tradē an̄qͣꝫ rem emptā recipiat.Nā om̄s ꝯmutatōes ſibinuicē ꝑiter ⁊ ad paria obligant̉. qꝛ gͦ ꝓpter mutui rōneꝫ ibi intercidentē qͣſiꝓp̄cio mutui accipit: ſeu retinet aliquā ꝑtem debiti precij rei empte: idcirco int̓cidit hoc caſu vſura.Monal. āt ⁊ v̓ v̓. dicūt ꝙ emēs fructꝰ ꝓuenturoshoc āno de agro ſemīato: ex for̄a ꝯͣctꝰ nō eſt vſura:p̄t tn̄ fieri ī fraudē vſuraꝝ. vt ſi veriſil̓e ſit ꝙ fructꝰcolligendi ēt ꝯputato dubio ⁊ alijs ꝑ q̄ īpediri poſſent: valebūt tūc pluſqͣꝫ id qd̓ nūc dat̉: maxīe ſi eſtꝑſona q̄ ꝯſueuerit vſuras exerce̓. Si āt ꝓbabiliterdubitat̉: vtꝝ fructꝰ illi plus vel minꝰ debeāt valere ꝙͣ debitor dedit: nō ē vſura. Eodē mō iudicandū eſt de creditore qͥ poſſeſſionē aliquā recipit procerta pecuīe qͣntitate. ita ꝙ ad certos termios. puta. v. vel. vj. ānos faciat fructꝰ ſuos iur̄ emptōnislicet .n. talis ꝯͣctꝰ nō ſit vſurariꝰ: tn̄ pōt fieri in fraudem vſuraꝝ. ⁊ ī foro iudiciali recurrēdū eſt ad predictas ꝯiecturas. In foro āt pnīali ſtabit̉ eiꝰ ꝯfeſſioni. Tn̄ p̄ſumēdū ē ꝯͣ talē emētē ⁊ indicēda ē reſtōin ꝯfeſſiōe: ſi fructꝰ illiꝰ terre veriſil̓r credebant̉ plꝰlōge valere qͣꝫ ille dederit: ſi aliqͥs iuſtꝰ emptor īueniret̉. Bal. v̓o ſuꝑ ℟ica. C. de vſur. dicit ꝙ ſi is qͥemit frumentū ī herbis. Aut pn̄s nūeratio ē cā dāni ip̄iꝰ vēditoris. ⁊ tūc ē vſura. Aut ſola ꝯuētio eſtcā dāni: qꝛ d̓ pn̄ti nō ſoluit̉ p̄ciū ⁊ ꝯͣctꝰ ē licitꝰ. Autneutrū eſt cā dāni: qꝛ frumētū qd̓ ē in herba n̄ plꝰvalet tꝑe ꝯͣctꝰ. ⁊ ſil̓r ꝯctꝰ n̄ ē vſurariꝰ. vt. ff. de ꝯͣhē̓.emp. l. fiſtulas. §. frumēta. de v̓. ob. int̓ ſtipulāteꝫ.§. ſacrā. Et hec diſtinctō Bal. vr̄ valde eqͣ. Sꝫ pone. Petrꝰ hꝫ. C. lib. ī bācho alicuiꝰ recipiēdas vſqꝫad qͣtuor mēſes. vtꝝ alicui liceat emere eas ꝓ. lxxx.Dicūt multi ꝙ ſic. Sꝫ Ale. de alexā. dic̄ ꝙ non: qꝛemens: plus ⁊ minꝰ dat: ẜm ꝙ plus ⁊ minus expectat̉ pecunia ſoluenda. ⁊ ẜm ꝙ plus ⁊ minus retinet vendēs p̄ciū. ita ꝙ lucrū illud vr̄ ꝓuenire ꝓpt̓dilatōeꝫ tꝑis ⁊ minoritas p̄cij ꝓpter anticipatiōeꝫſolutōnis. qd̓ nō licet. Cauendꝰ eſt gͦ iſte ꝯͣctus. exeo ꝙ videt̉ fieri in fraudē vſuraꝝ. ⁊ videt̉ eſſe iudirectū mutuū: vt qͣſi qͥs mutuet in pn̄ti. lxxx. ꝓ. xx.recipiendis vltra ſorteꝫ vſqꝫ ad qͣtuor menſes. Sꝫſi res vel pecunia q̄ dꝫ hr̄i eſſet in ꝑiculo vel manu
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten