Uſura. j.ꝑuenit. ⁊.c. ꝯſtitutus. de fideiuſ. Ibi: pecuniā quāꝓ eis ſoluit: ip̄mqꝫ ſeruēt indēnem. nec .n. aliquidexigit̉ ſic̄ vſura: ſꝫ ſic̄ intereſſe. nec cā lucri: ſꝫ cā dāni vitādi. Quidā tn̄ dicūt ꝙ ad hoc vt caſus ſit licitus: duo debēt ꝯcurre̓. Primū. ꝙ p̄dixerit debitori ꝙ erat neceſſe ſub vſurꝭ acciꝑe. Scd̓m. qn̄ nonpoterat al̓r niſi ſub vſurꝭ īuenire mutuo ẜm Alex.de alexā. ⁊ quoſdā alios. Et ẜm panor. in. c. ꝯq̄ſtꝰ.extra. e. iſtd̓ intereſſe nō ſolū ꝯſiſtit in dāno habitoſꝫ etiā in lucro ceſſante. Et hoc nō ſolū in ꝯͣctu vēditōis vel emptōis: ſꝫ ēt in ꝯͣctu mutui. dumō creditor ſit talis ꝑſona ꝙ veriſil̓r iuſte fuiſſet lucratusEt dic̄ de hoc eſſe qͣſi tex. exp̄ſſuꝫ ī. l. ij. in fi. ff. de eoqd̓ cer. lo. Idē ſentit Inno. in. c. ſacro. de ſen. excō.Idē gl. in. l. curabit. C. de ac. emp. Et hoc ꝑpetuotene menti: vt ſic ēt de iure canonico poſſit peti aliquid vltra ſortē rōne intereſſe: nō ſolū dāni ꝯtingentis: ſꝫ ēt lucri ceſſantis. hec panor. vide de hacmateria sͣ. in ver. Fideiuſſor.Pena nec in fraudē. ꝓ qͦ notandū eſt ꝙ triplexeſt pena .ſ. legalis. iudicialis ⁊ cōuentōnalis. Prīaeſt qn̄ lex imponit penā debitoribꝰ vt tali die ſoluēteneant̉: ſi nō ſoluerīt incidāt in talē penā. Et ītelligo ſub hac pena legali legē municipalē: ſau ſtatutu ciuitatis. Idē intellige vbi lex vel ſtatutū afficeret ꝯmittentē aliqd̓ crimen. nam iuſte hmōi penaexigi p̄t: lꝫ delinq̄ns nō teneat̉ ſoluē niſi pꝰ ſnīam:ſalte declaratoriā vt multotiens dcm̄ eſt. Scd̓a pena eſt iudicialis: vt qꝛ facta liqͥdatiōe debiti: iudexp̄cipit debitori vt infra tantū terminuꝫ ſoluē dēatſub pena tāti. Nā ſi inciderit in penā nolēs ſoluere cū poſſit: ſibi imputet. Tercia pena ē cōuentionalis. vtputa. qꝛ de ꝯſenſu ꝑtiū pena ponit̉ ī ꝯͣctuvt ꝓmiſſa firmiora ꝯſiſtāt: vt ſic debitor ſalteꝫ metu pene debitū ſoluē ꝓcuret diligētiꝰ ī termīo aſſignato. vt extra de arbi. c. dilecti. Et talis pena canonica dr̄: qꝛ ēt a canone ꝑmittit̉ exigēda. xij. q. ij.in legibꝰ. Poſſet tn̄ talis pena ī fraudē vſuraꝝ apponi: vt qꝛ creditor nō recta intentiōe penā apponit: ſꝫ qꝛ credit: aut ſꝑat penā eē ꝯmittendā: qꝛ mutuū dās: ſuū debitorē ad mutuū reddendū in termīo impotentē eē decernit. Nā tūc cū ip̄e mutuet cā lucri ſꝑans lucrari penā: q̄ ſpes lib̓alitatē charitatis ⁊ gratuitatē ꝯͣctꝰ extinguit. et iō trāſit ī ſpēvſurariā. ꝙ ſi al̓r ꝓbari nō poſſit: recurrendū ē adp̄ſumptōes q̄ ſt̓ due pͥncipal̓r. Prima ſi apponēspenā ꝯſueuit eē vſurariꝰ. ⁊ ſil̓es penas in fraudeꝫvſuraꝝ apponē̓. ar. ff. de ac. emp. l. iulianꝰ. Scd̓a.ſi ꝑ ſingl̓os mēſes vel ānos dicat̉ pena ꝯmitti. ar.C. de vſu. autē. ad hec. Aduertendū tn̄ ꝙ ſi debitor fecit qd̓ potuit vt qd̓ ꝓmiſit adimpleret: vel vtmādatū legꝭ vel iudicis obſeruaret: ⁊ pauꝑtate vl̓impotentia opp̄ſſus neqͥuit ꝑficere qd̓ optabat: licet de iuris rigore teneret̉ ad penā: tn̄ de benignitate canonica ⁊ naͣli eqͥtate nō decet vltra ꝙͣ interſit exigē. ar. j. q. vij. qͦtiens. ⁊ extra de penis. c. ſuaꝫ.Reſpectu tamen pene ꝯuentōnalis in foro ꝯſcientie ſtandum eſt cōfeſſioni ſue. De hac materia penali videsͣ. Pena.Sꝫ quero de. q. quotidiana. Pone eſt ſtatutuꝫvel ꝯſuetudo. ꝙ miſſus in poſſeſſioneꝫ lucret̉ fruFo. CCLVI.ctus ad rōneꝫ. v. ꝓ. C. aut. v. ꝓ qͣtuor. An valeatẜm ꝯſcīaꝫ. ℟. Bald. ī. l. acceptā. C. de vſur. ꝙ ſic:cū talis lucret̉ illos rōe int̓eſſe. de qͦ ẜm euꝫ eſt glo.ſingl̓aris in aut̓. de exhi. reis. §. ſi v̓o. Quaꝫ gl. dic̄Bar. ī. l. ſi finita. §. iulianꝰ. ff. d̓ dā. infec. eſſe ꝯͣ iusdiuinū ⁊ ī fraudē vſuraꝝ. iōqꝫ tales fructꝰ dic̄ ꝯputandos ī ſortē. Qd̓ qͥdē aliqͥ veꝝ credūt ſi p̄ſupponat̉ fuiſſe ſcm̄ ī fraudē vſuraꝝ. Secꝰ v̓o ſi in locuꝫpenalis legꝭ: vt attrahat̉ debitor ad ſatiſfacienduꝫꝯcurrētibꝰ illis q̄ nūc ꝓxīe dcā ſt̓ in p̄cedēti. §. velloco int̓eſſe emergētis dāni vel lucri ceſſantis: velꝑꝑ morā ſic ordinauerit ſtatutū vel ꝯſuetudo: tūcveꝝ dic̄ Bal. ⁊ gl. Nā ꝑꝑ ꝯtumaciā p̄ſes hoc face̓p̄t. Et p̄dicta vera ī eo qͥ iuſte miſſus ē in poſſeſſionē. nō tm̄ ex ordine: ſꝫ ēt ex cā .ſ. ꝙ ī veritate ſit creditor. Nota tn̄ ẜm doc. ꝓ declaratōe pn̄tꝭ qōnis ⁊īmediate p̄cedētis: ꝙ ſi debitor ſoluit ꝑtem debitinō poterit pena exigi niſi ꝓ ꝑte nō ſoluta vt notatInn. in. d. c. ſuā. Adde ēt p̄dictꝭ ẜm Ho. ꝙ ēt religioſi pn̄t petē penā ēt ꝯuētionalē ab eo qͥ nō ẜuatarbitriū: qn̄ debitor nō ex impotētia: ſꝫ ex negligētia: vel ꝯtumaciter nō ſoluit: etiā ſi nullū p̄tenderetur intereſſe vel damnū. qd̓ nota.Lex ꝯmiſſoria. vt ſi vendo tibi fundū iuſto precio: ea tn̄ lege ⁊ ꝯditōe: vt qn̄cunqꝫ ſoluero tibi preciū: qd̓ mihi dat̉: fundꝰ ad me reuertat̉. C. de pac.inter emp. ⁊ vē. l. ij. ⁊. l. ꝯmiſſorie. ⁊. l. cū te fundumIn cāu iſto oēs lucrat̉ fructꝰ ſi iuſtū ſit p̄ciū. Abolet̉ aūt ī iſto caſu viciū vſuraꝝ ꝑꝑ venditōeꝫ reductam ad eqͥtatem ẜuatā int̓ vendentē et ementeꝫ:q̄ nō ſeruat̉ qn̄ modicū eſt p̄ciū reſpectu rei empteIdem Hoſ. ideꝫ Monal. qͥ dic̄ ꝙ ſi p̄diū vendidi tali ꝯditōe. vt qn̄cunqꝫ ego vel heres meꝰ p̄ciuꝫſoluā: rehabeā p̄diū: vel qn̄cūqꝫ a ſeptēnio vſqꝫ adnouēniū. ⁊ emptor facit fructꝰ ſuos. Et hoc veruꝫniſi fiat in fraude vſuraꝝ. Idē panor. ī. c. ad nr̄aꝫ.de emp. ⁊ vē. vbi ſingl̓r dicit ꝙ cū vēditio fit iuſtop̄cio: ⁊ ſolū apponat̉ pactū de retrouēdēdo: n̄ p̄ſumit̉ ꝯͣctꝰ vſurariꝰ nec pignoraticiꝰ. ⁊ emptor lucratur fructꝰ donec retrouediderit: nec ꝯputant̉ fructꝰ in ſortē. vt eſt tex. in. d. l. ij. Et ꝙ ꝓcedat illa. l. ētde iure canonico aꝑte vult gl. ī. d. c. ad nr̄a 3. ⁊ Archi. xiiij. q. iij. pleriqꝫ. Nota tn̄ ẜm doct. in. d. c. adnr̄am. ⁊ in. c. illo vos. de pig. ꝙ ad ꝯuincēdū vſurariū tria cōiter reqͥrunt̉. Prīo. pactū de retrouendendo. Scd̓o. modicitas p̄cij reſpectu valorꝭ rei.Sꝫ hoc limita iuxta doc. ⁊ panor. ꝙ nō q̄libꝫ iniuſticia p̄cij ſufficit ad p̄ſumēdū queꝫ vſurariū. ſꝫ dꝫeſſe p̄ciū valde tenue reſpectu valorꝭ rei duplici reſpectu primo. qꝛ ꝯͣhētes ſolēt ſe deciꝑe p̄cio. Scd̓oqꝛ res minꝰ valet ꝑꝑ illud onꝰ retrouēdendi in vēditōe appoſitū. vt i. l. fundi ꝑtem. ff. de ꝯͣhē. emp.Tercio. qn̄ talis emptor fuit ꝯſuetꝰ exerce vſuraslicet Ho. dicat ꝙ ſi qͥs petat ab alio mutuuꝫ: offerens ꝓ ſecuritate mutui hypothecā ſuoꝝ bonorū.Ille aūt dicat nolo mutuare: ſꝫ ꝑatus ſuꝫ emere ꝓeodē p̄cio ⁊ vſqꝫ ad certū tp̄s reddē ꝓ eodē preciocerte vſurariꝰ preſumit̉ ẜm eū. ⁊ ſic vr̄ ſentire ꝙ exſolo pacto de retrouēdēdo: ꝯͣctꝰ p̄ſumat̉ vſurariꝰ.Sꝫ Ug. vt refert Archi. ī. d. c. pleriqꝫ. ſentit ꝯͣriuꝫ⁊ cōiter alij doct. ꝙ id non ſufficiat niſi adſint alievv iij
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten