Viura. j.cium vſure: qꝛ gener ꝯceſſit ſibi ius qd̓ hꝫ in poſſeſſionē. ⁊ ꝑ ꝯn̄s donat ſibi fructus qͦs ipſe p̄t ꝑciꝑe.ſꝫ ſi tn̄ deductū ſit in pactū ꝙ gener teneat̉ numeranti reddere pecuniā. ſi ille voluerit reciꝑe: tuncvſura eſt: ſi numerans pecuniaꝫ vellet lucrifacerefructus. ⁊ ꝓpter hoc mutuauit. Cōcor. Bal. IdeꝫGuil. ⁊ Monal.Alia qō circa dotem. Pone heredes mariti hn̄tpriuilegiū ꝙ n̄ teneant̉ infra ānū reſtituere dotē .ſ.ſi dos ꝯſiſtit in rebꝰ mobilibꝰ. C. de rei vx. ac. l. vnica. Recipiūt fructꝰ ꝑ ānū ⁊ alimentāt vxoreꝫ olimdefuncti cui ſucceſſerūt. Nunqͥd gaudēt iſto priuilegio. ꝙ nō ꝯputent̉ fructꝰ in ſortē vigore. d. c. ſalubriter. Rn̄. nō gaudet. qꝛ ſtatī pn̄t ſe liberare ẜꝫHoſt. ⁊ Io. an. in. d. c. ſalubriter. Preterea ſolutomr̄ionio deſinit eſſe dos: nec ampliꝰ onera mr̄imonij ſupportant̉. Ideꝫ dicit Inno. ibidē: qꝛ priuilegiū non durat niſi durantibꝰ oneribꝰ mr̄ionij. Etrō eſt diuerſa a priori caſu: qꝛ pn̄t hr̄des ſtatī reddere rem pigͦratā vxori olim defuncti: qd̓ nō poteratmaritꝰ cui incūbebat onera mr̄ionij ſupportare.Idem panor. ibi. Nota tn̄ de eo qd̓ dcm̄ eſt ꝙ ſi ſt̓res mobiles: hr̄des tenent̉ reſtituere pꝰ annuꝫ ⁊cͣ.ꝙ lꝫ qͦ ad ipſas res mobiles non ſint in mora: niſipꝰ annū: tn̄ fructꝰ eaꝝ reꝝ qͦs habuerūt infra ānūpꝰ ānū cū ipſis rebꝰ reſtituere tenent̉. ẜm Sali. etAng. in. §. exactio. in. d. l. vnica. Et intellige ī fructibꝰ qui ex rebus p̄dictis ꝓueniunt. non ex induſtria: quia ſi cum pecunia lucrati fuiſſent non tenētur reſtituere lucrum.¶ Sꝫ pone ꝙ hr̄des dāt poſſeſſionē mulieri in pignꝰ ꝓ dote reſtituēda. An mulier talis poſſeſſiōisfructꝰ lucrifaciat: vel teneat̉ ꝯputare in ſortē. Rn̄.Inn. in. d. c. ſalubriter. dic̄ ꝙ fructꝰ ꝯputabunt̉ inſortē. Idem Ho. Io. an. ⁊ Io. de li. et dant cautelaꝫ ꝙ mulier ſit diſcreta ⁊ cauta: ne recipiat rē obligatam ſub pignore: ſꝫ illā vendi faciat vel recipiateā in ſolutū. ff. de re iud. l. a diuo pio. Al̓s fructusrei in pignꝰ accepte extenuabūt dotē. ⁊ ꝯputabuntur in ſorteꝫ. vt in. c. illo vos. de pig. Archi. tn̄. f. inſum. dic̄ ꝙ vbi violenter detineret dos ab heredibꝰ nec mulier poſſet ſe inuare: qꝛ non fieret iuſticiaꝑꝑ potentiā illoꝝ: tūc mulier licite recipit fructuspoſſeſſionis. vel pecuniam ſine extenuatōe dotis.Idem vr̄ dicendū cū heredes illiꝰ nō ſine magnoſui detrimēto reſtituere poſſent dotē q̄ eſt in pecunia: nec poſſeſſionē hn̄t quā ei aſſignēt. Et hec ml̓ier ne nimis grauet eos dimittit penes eos ad tp̄sſi illo interuallo recipit ab eis alimēta: cuꝫ nō hēatvnde aliūde viuat nō videt̉ illicitum. nō em̄ illudrecipit rōne mutui: ſꝫ rōne intereſſe: qꝛ ſi dotē hr̄etinde viueret emēdo poſſeſſiones: vel exponendonegociatōni. ſecus aūt dicenduꝫ qn̄ hoc fieret obvtilitatē vtriuſqꝫ .ſ. vt illi magis poſſent lucrari: etilla vt ex integro ſuo capitali lucꝝ habeat. hec Archi .ſ. q̄ ſunt valde notanda.Pone. Statutū dictat vt ſoluto mr̄ionio qͣꝫdiuheres mariti ꝑſtiterit in dote ꝑſoluēda: teneat̉ certum quid dare vxori relicte vt inde ſe poſſit alereNunquid valeat hoc ſtatutū: vt ſic cum bona cōſcientia mulier poſſit illud iucrum ꝑcipere: et hocaccidit ſepius in facto Io. de lig. in cle. j. eo. t. vt̓ refert Panor. in. d. ſalubriter ꝯcludit ſtatutū nō valere. eo ꝙ ſoluto mr̄ionio ceſſat cā ſuſtinendi onera mr̄ionij. Debet gͦ mulier agere vt dos ꝑſoluat̉Idem tenet Imola. in. d. cle. et multi alij. et Matheus in. d. cle. dicit ꝙy taliter ſtatuentes inciduntin penā illius cle. Sꝫ panor. in. d. c. ſalubriter. dicitꝙ ꝓ deciſione huiꝰ. q. eſt examināda alia. q. videlꝫNunqͥd heres mariti teneat̉ alere vxorē relictamdonec ꝑſoluat ſibi dotem. Et lꝫ ſint opi. de hoc: nihilominꝰ ſibi placet illa opi. ꝙ ſi vxor nō habꝫ aliabona dꝫ ali ab herede mariti: etiā infra annum datum heredi ad dotem ꝑſoluendam. Et hanc opitenent glo. ⁊ Bar. in. d. §. exactio. ⁊ Spec̄. in ti. qͥfi. ſint le. Hoc p̄ſuppoſito ad p̄miſſam. q. dico ꝙaut ſumus in caſu vbi vxor dꝫ ali ab herede mariti. ⁊ tūc valet ſtatutū loco alimentoꝝ decernēs certam quātitatē: cū honeſtiꝰ ſit reciꝑe quantitatē: qͣꝫalimēta minutatim acciꝑe. Aut nō dꝫ ali ab herede mariti. ⁊ tūc ſecus. Et Car. in. d. cle. etiaꝫ tenetꝙ tale ſtatutū vel ꝯſuetudo pōt tolerari: vt debeant̉ alimenta tanꝙͣ intereſſe. ⁊ dic̄ ſe ſic ꝯſuluiſſe. etetiā refert hoc ſtatutū eſſe padue .ſ. vt ſoluto mr̄ionio: ſi dos nō reſtituit̉ infra annū tenet̉ nō ſoluēsad dandū. x. ꝓ. C. in anno.Stipendia cleri. Alius caſus eſt in caſu ſtipendij clericalis. vtputa. Clerico aſſignata eſt res eccleſie ꝓ ſuo beneficio hꝫ poſſeſſionē eiuſdē rei. laicꝰvſurpauit poſſeſſionē eiꝰ. Clericꝰ redimit a p̄dictolaico dictam poſſeſſionē ſub noīe pignoris. Queritur an fructus ꝑ clericū ꝑcepti ex eadem poſſeſſio.ne rei ſibi debite debeant ꝯputari in ſortē? Rn̄detur ꝙ non ex eo ꝙ de re ſibi debita ꝑcipit fructusquaſi de ſuo: caſus eſt in. c. j. extra eo. Sil̓is caſus ēin. c. ꝯqueſtus. eo. ti. Sil̓e etiā eſt in decimis. vt inc. fi. extra de deci. Nam ſi miles iniuſte detinet decimas. nec pōt eccleſia eas aliter recuꝑare niſi ſubnoīe pignoris talis clericus nō tenet̉ fructus computare in ſortem: qꝛ de re ad ſe licite ꝑtinente percipit fructus. Sil̓iter recipi poſſunt in pignore q̄cunqꝫ alie poſſeſſiones a quocūqꝫ violenter et iniuſte detinente. Hoc ideꝫ intelligit Ray. de om̄ibus poſſeſſionibꝰ emptꝭ de illis fructibꝰ iniuſte ꝑceptis .ſ. ꝙ hmōi poſſeſſiones pn̄t recipi in pignꝰ:fructibꝰ nō ꝯputatꝭ in ſortē ꝑ iura p̄dicta.Uenditio fructus. Et eſt qn̄ vendunt̉ fructusad tp̄s. vel ſi qͥs emat fructꝰ caſtri vel ville: qꝛ licetplus ſatis accipiat de fructibꝰ: qͣꝫ fuerit p̄cium: nōtn̄ tenet̉ aliqͥd r̄ſarcire vēdēti rōne incertitudinis.extra eo. in ciuitate. Ideo querit panor. ibi de notabili. q. nunqͥd ſit licitū dare alicui. C. vt ipſe ſingulis ānis imꝑpetuū: ſiue ad vitā ſuā et heredumſuoꝝ det ſibi certū annuū redditū. vtputa. v. Inno. ⁊ Ho. ⁊ cōiter doc. ꝯcludūt ꝙ ſic: ſiue iſte annuus redditꝰ ꝯſtituat̉ in redditibꝰ alicuiꝰ fundi: ſiue domus: ſiue ex operis libere ꝑſone vel ſerui. qꝛnō pōt hic dici ꝙ ſit vſura: cū in veritate nō interueniat mutuū. vnde nō eſt licitū iſti emptori petēp̄ciū ad libitū. Sicut .n. qͥs p̄t emere libere totampoſſeſſionē: vel caꝑe poſſeſſionē in emphiteoſim:vel emere annuū redditū iam ꝯſtitutū ab antiqͦ: