Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
CCLIIIIr
Einzelbild herunterladen
 

iure nocere. Vēdēs ſub dubio: p̄ciū pꝰ tꝑa ſoluēs.Pena. nec in fraude. lex ꝯmiſſoria. gratꝭ. Dans ſocijs pōpa. plꝰ ſorte: mōis dat̉ iſtis. Fenda. Primꝰcaſus ē qn̄ eccl̓ia accipit in pigͦre a vaſallo ſuo feu qd̓ tenet ab eadē. tūc eccl̓ia tenet̉ ꝯputarein ſortē fructꝰ. Ita tn̄ vaſallꝰ interī remaneat obligatꝰ feudo ad ſeruitiū faciendū. extra defeu. c. j. Et ibi dic̄ panor. de mente Ho. ẜm lec. cōiorem hoc ꝓcedit ex naͣ feudi. dn̄ium directū maneat penes dn̄m ſi vtile redit ad ex voluntate vaſalli pigͦrantis: ꝯſolidat̉ ip̄m dn̄ium vtile: ſeu vſuffructꝰ: ex aliena re: ſꝫ ex ꝓpria. etvaſallꝰ interī lib̓at̉ ab obligatōne tenet̉ domino.Diſſoluit̉ interī: ſeu ſuſpendit̉ obligatio int̓ eosꝯtracta. Et hec facit vt idem ſit in laico.Sꝫ qͥd ſi vaſallꝰ vellet deſeruire eccl̓ie ad hoc vtꝯputarēt̉ fructꝰ in ſorteꝫ? Glo. in. d. c. j. dic̄ ī hoccaſu eſt audiendꝰ. Hoc intelligit panor verūdn̄o ꝯtradicente. ẜm. ſi dn̄s recipit interim ſeruitiū: tacite vr̄ renūciare huic iuri niſi ꝓteſtetur. ar. c. cum M. de ꝯſtitu.Quid aūt de emphiteota? Ho. dic̄ diſſil̓e eſtqꝛ ita gratuite recipit ſic̄ vaſallꝰ: cuꝫ introitudonauerit certā pecuīe quātitatē vel dic̄ papā ſuꝑhoc ꝯſulendum. In hoc etiam reſidet Io. an. in. c.j. de feu.Quid vſufructuario? Ho. dic̄ ſi hꝫ cāꝫ liberam a ꝓprietario ideꝫ vr̄. al̓s ꝯtra. Ray. etiā notat quidā volūt hoc priuilegiū extendere ad collonias male: qꝛ in collonijs hoc priuilegiū non inuenitur expreſſum.Fideiuſſor. Iſte caſus ē rōne int̓eſſe: vt fideiuſſor defectu debitoris ꝯpulſus ē creditori ſoluēcapitale vſurā: tūc fideiuſſor p̄t reciꝑe vtrūqꝫ:qꝛ ẜuari dꝫ indēnis. ſolū r̄petet fideiuſſor vſuras: ſꝫ ēt oīa dāna occaſione talis debiti de neceſſitate hūit ſoluē creditori. extra de fideiuſ. c. j.. ij.iſtd̓ intereſſe ẜm. d. an̄. ſolū ꝯtrahat̉ in hoc cāucirca dānuꝫ emergēs: ſꝫ etiā circa lucꝝ ceſſans. Demaͣ fideiuſſoꝝ videsͣ. Reſtitutio. xij.Pro dote. maritꝰ recipiēs pignꝰ dotemiſſa: tenet̉ fructꝰ in ſortē ꝯputare. vt ī. c. ſalubriter. extra. e. Et dic̄ ibi panor. alibi non ꝓbat̉.Et ẜm. d. an. de bu. qͣtuor ſt̓ neceſſaria. Primo.maritꝰ ſuſtineat onera mr̄ionij. Scd̓o. onera illa ſint certa. ſic poterit fructꝰ retinē ſorte vl̓tra debitā qͣntitatē oneꝝ: qꝛ ceſſante: ceſſat effectus. Tercio. fructꝰ ſubijciant̉ fortune. vn̄ ſi geuer dote ſoluēda: certa die recipiat cautōeꝫmiſſionē pacto interī certa qͣntitas dēat ſolui oneribꝰ mr̄ionij ſupportādis: talis ꝯuentio ēvſuraria. Nec ob. d. c. ſalubrit̓. qꝛ loquit̉ de fructuſubmiſſo fortune: qꝛ dic̄ qn̄ pigre data eſt poſſeſſio. Idē vr̄ tenere Io. an. dicēs dic̄ al̓r hūc caſum licitū: dꝫ all̓are caſuꝫ exp̄ſſuꝫ. hēmꝰ iniure niſi illū tex. loquit̉ in fructibꝰ poſſeſſionisſb̓ijciunt̉ dīno iudicio. ſic eſt lucꝝ certū: quiapoterit eſſe nihil ꝑcipiet ex poſſeſſionibꝰ. ſecꝰ qn̄ex pacto qͥd certuꝫ recipit. Nec ob. ſi dicēs hocmittendū vt maritꝰ poſſit ſuſtinere onera mr̄ionijqꝛ rn̄det̉ id qd̓ hr̄ in. c. vr̄as. extra de do. interUſura j. Fo. CCLIIII.vi. vx .ſ. ipſa dos dꝫ deponi apud mercatoremvt ex honeſto lucro poſſit ſuſtinere onera mr̄ionijQuarto. requirit̉ dos ſit ſimpl̓r ꝓmiſſa. Naꝫ ſigener paciſceret̉ de recipiēda dote ad certū termi interī ꝑciꝑet fructꝰ: dicti fructꝰ ꝯputarēt̉ ī ſortem: qꝛ intereſſe p̄t deberi an̄ morā: p̄t adeſſe durāte termino. ideo dicat gener ſocero. Egoſuſtineo onera mr̄ionij da dotē. ſi ſocer dicatpoſſum: tūc gener dicat. ſuſtineas ſaltē onera mr̄imonij. ſic poterit gener dictos fructꝰ facere ſuostanqͣꝫ intereſſe: dūmō onera mr̄ionij ſint certa: vtdcm̄ eſt. Sꝫ panor. dic̄. d. An. vidiſſe Cal. quidic̄ lꝫ opi. Io. an̄. ſit tutior. ꝯͣria tn̄ vr̄ eſſe veriorvt a pͥncipio poſſit ꝯueniri cum ſocero: vt vicꝫ detgenero certos denarios libra qͦlibet mēſe. Namſic̄ dilata dote lucrifacit maritꝰ fructꝰ rei pigͦrateita dꝫ poſſe licite aliqͥd reciꝑe donec dos fuerit ſibiſoluta. Nec ob. motiuū Io. an. qm̄. d. c. ſalubriter.loquit̉ indiſtīcte: vt lucret̉ fructꝰ poſſeſſionis. Etqn̄qꝫ tales fructꝰ ſt̓ certi: vt qꝛ ē domꝰ ſolita locari:vel poſſeſſio ad fictū ꝯcedi. Et panor. ꝯcludēdo dicit aūt a pͥncipio datꝰ fuit terminꝰ ad dotē ꝑſoluendā: interueniēte pacto interuentōis pigͦrꝭ.lꝫ ex poſtfacto pignꝰ fuerit traditū. tūc nihil pōtgener ꝯſeqͥ. ſic̄ pͣt vxorē ſine dote duce̓:prio tenet̉ alere. vt ī. d. c. vr̄as. ita potuit traducēvxorē dato termīo ad dotē ꝑſoluendā. ſꝫ ſi a pͥncipio interuenit datio pigͦris: tūc credit opi. d. an̄.ꝓcedere: qꝛ gener recipiendo pignꝰ: vr̄ ꝯfiſus auctoritate. d. c. ſalubriter. et recepiſſe pignꝰ vt lucret̉fructꝰ in ꝯpenſatōꝫ dotꝭ dilate. Et ēt putat panor.ꝓut dcm̄ eſt a pͥncipio poſſit ꝯuenire ſocerode ꝯſeq̄ndo aliqͥd annuati vſqꝫ ad ſolutōeꝫ dotis.dūmō ſit ſolitꝰ mercari: vel deponere pecuniaꝫapud mercatorē: iſtud capiat mutuo: nec dilatōe data: ſꝫ vt ſuſtineat onera mr̄ionij. et ſiccapit potiꝰ vt intereſſe. Quidā ēt ad. d. c. ſalubrit̓.rn̄dent ibi narrat̉ facti ꝯtingētia: qꝛ papa fuitſitus de poſſeſſione de ea reſpondit. Idē dixiſſetſi fuiſſet q̄ſitus de pecunia.Et ex p̄dictis pꝫ qͥd dicendū ad qōnem. Quidſi maritꝰ ꝑcipiat fructꝰ rei dotalis anteꝙͣ ſuſtineatonera mr̄ionij. An cedāt lucro mariti? Rn̄. p̄dicta: ſꝫ debent accreſcere doti: vel dotāti. ff. devſur. l. videamꝰ. el. ij. §. ante mr̄ioniū. Et gl. in. d.c. ſalubriter. dic̄ debēt reſtitui mulieri. Facit etiāratio. d. c. ſalubriter. qꝛ ꝓpter onera mr̄ionij cedūtſibi feuctus. vnde exqͦ non ſuſtinet onera matrimonij nec fructus habebit.Quero qͥd ſi gener poſſeſſionem ſibi obligatam om̄i iur̄ qd̓ ibi hꝫ ꝯcedit alteri recepta ab eo ſūma pecuīe ꝓmiſſa fuerat dote. Nūqͥd iſte aliꝰrecipiēs talē poſſeſſionē poterit lucriface fructꝰceptos: vſqꝫ dum ſoluta fuerit ei pecuīa p̄dicta: ſic̄poterat gener. Ad hoc rn̄det Rod̓. ſi gener aīodonādi trāffert ius totū qd̓ hꝫ in pigͣre in taleꝫ. ethoc facit ꝓpt̓ pecuniā quā recipit ab eo: ſꝫ ꝓpteramiciciā affectōeꝫ: vel qꝛ al̓s eſt ſibi ꝯiunctꝰ. ille amicus nūerat ſibi pecuniā: non lucrandorūfructuū: ſꝫ ꝓpter charitatē amicicie gr̄aꝫ: tūc noneſt vſura: qꝛ eſt ibi vera mutui. abolet̉ v̓o vi