nat ꝑſonam vel locum cui faciat illud. nō pōt mutare ꝓpria aucͣte etiā ſi ꝑſona ſit mala. vel eccl̓ia male officiata. vel nō indigens tali ornamento. qꝛ ꝙſemel placuit ⁊cͣ. Nec ep̄us dꝫ diſpenſare in tali ꝑmutatione. niſi ſit cā vrgens. puta. qꝛ eccl̓ia eſt deſtructa ⁊ hmōi. Et rō eſt. qꝛ illi eſt ius acqͥſitū iamex ꝓmiſſione: ꝙ illi auferri nō pōt. Hoc etiam iure ꝓbat̉ in. c. ex ꝑte. de cenſi. vbi vouens ꝯpelli p̄tad exeq̄ndum votum. Addit etiam Archi. flo. ꝙille qͥ vouerat ire ad aliquaꝫ eccl̓iam nō pōt ꝓpriaaucͣte mittere alium: niſi oīno non poſſet. Similit̓ſi qͥs fecit votū abſtinentie ⁊ hmōi. ⁊ dubitat vtꝝpoſſit implere vel ne. ⁊ ſine diſpenſatōe vel ꝯmutatione ſuꝑioris: cuꝫ poſſet defacili hr̄e recurſum adeum. vel ad ꝯfeſſorem ſuum ꝓ ꝯſilio: frangit: mortale vr̄. hec ille.pone ꝙ qͥdam hn̄s aliena incerta vouit ea inſubſidium terre ſancte. nunqͥd tale votum pōtep̄m ꝯmutari. Rn̄. ẜm Guil. nō credo ꝙ ſine lniapape poſſit ea in alienos vſus ꝯuertere. etiaꝫ ſi ingrediat̉ religionem.Utꝝ votum de feſtando in ſabbato ſꝑ ſit mutandum. Rn̄. Guil. dicit mutari pōt: ſꝫ non eſt neceſſe ꝙ mutet̉ qꝛ licitum eſt. niſi ꝑſona ſuſpecta eētꝙ vellet iudayzare. Aliqͥbꝰ tn̄ nō irrōnabil̓r videt̉mutandum. Nam ſabbatū ſolēnizare ꝓhibemurniſi aliqd̓ feſtum in eo occurrat: ne iudayzare videamur: de ꝯſe. di. iij. c. j. ⁊. c. ꝑuenit. Iteꝫ qꝛ vt plurimū hoc fit ob aliquam ſuꝑſtitioſam obẜuantiamq̄ oīno ꝓhibet̉. Sciendum tn̄ ꝙ a tranſgreſſionevotoꝝ poteſt de iure ꝯmuni ⁊ ꝯſuetudine ꝯfeſſorabſoluere. quia non eſt de caſibꝰ reẜuatis. Secusquo ad ꝯmutatōꝫ vel diſpenſatōꝫ: vt dictum eſt.Utū ſexto quod ſoluitur ꝑ ingreſſum religiōis. Et generalit̓ qd̓ omne votuꝫ. ſine terre ſancte. ſiuealiud ꝯͣmutari p̄t in votū religionis ⁊ ſine arbitrioſuꝑioris. qꝛ illud indubitāt̓ meliꝰ eſt. exͣ. e. ſcriptureDicit tn̄ Ri. in. iiij. di. xxxviij. ꝙ ſi aliqͥs rex vel imꝑator voueret ꝙ vſqꝫ ad trienniū vel ſeptēniū militabit in terra ſancta. ⁊ tenebit ſecum duo vel triamilia militum. vel vnꝰ alius dux vel comes exn̄sdux totiꝰ exercitꝰ cruce ſignatoꝝ. ⁊ de cꝰ abn̄tia deſolaret̉ exercitꝰ vellet religionē intrare. in hoc caſuvr̄ ſummꝰ pōtifex ꝯſulēdus. Certū tn̄ eſt ꝙ ꝑſonamediocris abſolueret̉ ꝑ religionis ingreſſum ⁊ perꝓfeſſionem in ea.Sꝫ qͥd ſi qͥs vouit magnaꝫ qͣntitatē pecunie inſubſidiū t̓re ſancte. nūqͥd liberatꝰ ē ꝑ ingreſſū religiōis. Rº. ẜm Guil. qͣꝫuis ſi vouit ire lib̓atꝰ ſit a labore eūdi vl̓ aliū mittēdi n̄ tn̄ lib̓atꝰ ē qͦ ad pecuniam quam vouit. nec p̄t tale votū ꝑ aliū qͣꝫ ꝑ papaꝫſolui vel ꝯmutari.Quid ſi qͥs ꝓ pr̄e vel mr̄e ſuſcepit votū implendū. nūqͥd lib̓atꝰ ē ꝑ ingreſſuꝫ r̄ligiōis. Rº. ẜm tho.in qͦlibet. exqͦ īgreſſus ſufficit ꝓ ſe. ſufficit ⁊ ꝓ pr̄e ⁊mr̄e ſua. ēt qͣꝫuis in ingreſſu d̓ hoc nihil intederit.Quid ſi qͥs vouit magnā el̓ ynaꝫ dare pauꝑibꝰin generali. vel etiam in ſpāli. aut ꝙ ꝯſtrueret monaſteriū. nūqͥd liberat̉ ꝑ ingreſſum religiōis. Rn̄.Uotum. vj. Fo. CCLII.ẜm Guil. Si ex tali ꝓmiſſiōe vel voto acqͥſita eētactio alicui vel aliqͥbꝰ: qꝛ forte donauit vel ꝓmiſiteis: nō liberat̉ ꝑ ingreſſum religiōis niſi de ꝯſenſuilloꝝ. ſecus ē ſi nulla ē acqͥſita actio: qꝛ nulli donauit nec ꝓmiſit nec ſe aliqͥbꝰ obligauit: ſꝫ tm̄ deo: qꝛtūc liberat̉ ꝑ ingreſſū. dū tn̄ fiat aucͣte ep̄i. De hoctn̄ dic vt dictū esͣ. in. c. p̄cedēti ẜm Archi. flo.Quid aūt de eo cui ꝑ ꝯfeſſorē impoſita ē penitētia eūdi ad terrā ſanctā. nūquid ep̄ns poterit diſpēſare. Rn̄. Panor. in. c. ꝙ ſuꝑ his. exͣ eo. de mēteIo. an. ꝙ aut talis penitētia fuit iniūcta ꝓ ſubſidio terre ſancte: ⁊ ſolꝰ papa ꝯmittat. aut nō ꝓ ſb̓ſidio ſꝫ ꝓ labore itinerādi. ⁊ tūc aūt ip̄e emiſit votū.⁊ ſolus papa diſpēſat. Aut ſolū aſſumpſit ſignumꝑegrinatiōis: ⁊ pōt inferior diſpēſare. Adde tn̄ p̄dictis qd̓ notat Lu. ro. in ſuis ſingularibꝰ. ꝙ ſi papa imponit penitētiā alicui trāſmutādo votū: ꝙep̄us pōt illā penitētiaꝫ cōmutare ⁊ alterare. et dehoc ē glo. ſingularis in. c. tꝑa penitudinis. xxvj. q.vij. Et ẜm eūdē Ludo. ē tex. in. l. ſi qͥs libellos. C.d̓ ap. Et de illa glo. dic̄ Lu. ꝙ lucratꝰ ē duo birretaPura. j. Quid ſit? Rn̄. eſt lucrūex mutuo pacto debitū vel exactū.¶ ¶ Utrū ſola ſpes vl̓ intētio lucri faciatvſurā. Rn̄. ẜm doct. in. c. ꝯſuluit. extra eo. ꝙ ſic ꝑtex. illū. Qd̓ intelligūt doc. qn̄ pͥncipalit̓ cā mutuandi ponit̉ ī expectatiōe lucri. al̓s nō mutuaturꝰ ⁊hac intētiōe ducit̉: ⁊ tūc eſt vſura. Si aūt pͥncipaliter moueret̉ ex charitate ad mutuādū ꝓxīo. ⁊ tn̄ſecūdario intēdit ꝙ ille ei aliqͥd retribuet: nō ē vicioſum. lꝫ minuat meritū. ar. lxxvij. di. in ſingulislix. di. ſi officia. qꝛ cū qͥs liberaliter mutuat: ſcire dꝫdebitorē ſibi naͣlit̓ eſſe ad antidota obligatū. exͣ deteſta. cū ī officijs. nec tenet̉ reſtituē id qd̓ hoc caſugratꝭ accepit a debitore ẜꝫ cōiter doc. ī. d. c. ꝯſuluitUtrū vſurariꝰ mentalis teneat̉ ad reſtōeꝫ illiꝰqd̓ ei dat̉ liberalit̓ ab eo qͥ mutuū accepit. Rn̄. ẜmRi. in. iiij. di. xv. ꝙ aut talis vſurariꝰ ſignis vl̓ circūlocutiōibꝰ p̄cedētibꝰ vel ſeq̄ntibꝰ inſinuat mutuū accipiēti ꝙ vult vltͣ ſortē. ⁊ ꝓpt̓ hoc ille dat. ⁊ tēqd̓ tenet̉ accepit vltͣ ſortē .i. capitale: qꝛ n̄ refert qͥdex eqͥpollētibꝰ fiat. aut nullū p̄dictoꝝ euenit: ſꝫ illededit liberalit̓ credēs ſe nō teneri: nec illū velle aliqͥd vltͣ ſortē. ⁊ tūc dico ꝙ nō tenet̉ reſtituē. Et prohoc facit qꝛ ī cōcedēdo magis attēdēda ē volūtasꝯcedētis qͣꝫ accipiētis. vt inſti. d̓ ob. q̄ ex delic. naſ.§. placuit. vbi dr̄ ꝙ ſi qͥs rē ſibi cōmodatā credit īuito dn̄o ſe ꝯͣctare: ⁊ dn̄o volēte id fiat: nō ꝯmittit̉furtū. Ecce ꝙ lꝫ volūtas accipiētis ſit vicioſa: tn̄ viciū tollit̉ ꝑ volūtatē dn̄i rei. Itē reſtō nō fit niſi dānū paſſo. exͣ de re. iur̄. regl̓a pctm̄ in .vj. ſꝫ talis nō ēpaſſus aliqd̓ damnū cū ex mera volūtate dederit.igit̉ qꝛ viciū ē ī ſola volūtate ad purgatōeꝫ ſufficitꝯtritio. exͣ de ſy. c. fi. Et hoc tenet Ri. in. iiij. ⁊ Gir.d̓ ſe. ⁊ Sco. ī. iiij. di. xv. ⁊ ml̓ti alij doc. moderni. ⁊ẜm tenētes hāc opi. nō ob. l. ſi ego. ff. ſi cer. pe. vbidicitur ꝙ ſi volui tibi rem donare: et tu credebastibi eam mutuo dari: non efficit̉ tua ante cōſumptionem: qꝛ hic intentio recipiētis et concedentisdiſcordant: ſed in caſu nr̄o ꝯcordāt. Itē nō obſtat