Quid ſi vterqꝫ non petita licētia ab altero religionem intrauit? Rn̄. ẜm Guil. non poterunt ſeiuicē repetere: qꝛ neuter poteſt dicere ſe ab alteroſpoliatū: ſed vterqꝫ intrando videt̉ renūciaſſe iuriqd̓ habebat. ⁊ iuri exigēdi debitū. ideo votū vtriuſqꝫ tenuit. ⁊ quo ad debitū exigendū ⁊ qͦ ad reddendū .ſ. vt nō poſſit exigere: nec teneat̉ reddere.monaſteriū nūquid cōꝑta veritate pōt alter alteQuid ſi vterqꝫ credēs alterum mortuū intratrū repetere? Rn̄. ẜm Inno. ſiue ignorātes: ſiue ſcientes alterū viuere ingreſſi ſunt monaſteriū amborū votum ratificatū videt̉ per ꝓfeſſionē volūtariaꝫ: ſi ſecuta eſt. ſecus aūt ſi nō ſit ſecuta ꝓfeſſioexpreſſa vel tacita. quia tunc nō ſuccedit obligatio⁊ ita poteſt intelligi dictum Guil. qui videtur cōtradicere.O tum. v. Quo ad cōmutatōeꝫſeu diſpenſationē.Utrū in votis poſſit diſpēſari vel cōmutari? Rn̄. votum ꝯtinētie non cōmutat̉ communiter per ep̄os: qꝛ vix vel nunqͣꝫ poſſet aliquidmelius inueniri in qd̓ fieret cōmutatio eccleſiaſticixxvj. Per papā aūt ex cauſa bene pōt fieri talis diſpenſatio etiam ſuper voto ſolenni. de hoc videsͣ.Papa.Quis autē poſſit in votis diſpenſare? Dic ẜmInno. ꝙ epiſcopi ⁊ ſuperiores poſſunt diſpenſarein votis: non auteꝫ prelati inferiores. pro hoc. c. j.extra eo. iūcta ſuꝑſcriptiōe. Ho. dicit ꝙ. d. c. j. nōꝓbat dictū Inno. ſꝫ potius ꝯtrariū: qꝛ licꝫ loquat̉ep̄o: nō tn̄ dixit hoc pēdere ab arbitrio ſuo: ſed abeius qͥ p̄ſidet. Fatet̉ tn̄ ꝙ dictū Inno. in ſe eſt veꝝ⁊ ſeruat̉ de ꝯſuetudine. Et panor. in dicto. c. j. dic̄ꝙ vbicūqꝫ inferior p̄latꝰ hr̄et de iure ſpāli ius ep̄ale ī ꝑſonis. tūc poſſet diſpēſare ī voto ſicut ep̄s: qꝛtalis pōt exercere iura ep̄alia. Et tūc lr̄a illa ſtabitꝓprie vt quilibꝫ p̄ſidēs hn̄s iuriſditionē ep̄alē poſſit diſpēſare in voto. Excipiunt̉ tamē quidā caſusſcꝫ votū caſtitatis. Itē votū religiōis. Itē tria vota ꝑegrinatiōis .ſ. hieroſolymitani. ad ſanctū Iac.⁊ ad limīa apl̓oꝝ .i. romam. Et hodie ē excōicatioabſoluētibꝰ a p̄dictis votis: vt pꝫ ꝑ Sixtinā quaꝫvide in fi. libri. licꝫ aliud voluerit panor. iūcta glo.in. e. ex multa. exͣ eo. de voto vltramarino qn̄ fuitemiſſum ꝓ deuotiōe. Idē de voto s. Iac. in compoſtella. ⁊ ampliꝰ de hoc nō ē diſputādū. Itē notaꝙ ep̄us nō diſpēſat ī voto ꝓprio. nā nō dꝫ qͥs auctorizare ī facto ſuo: vt ī cle. j. d̓ re. ec. nō ali.Utrū p̄lati ꝓ libito ſue volūtatꝭ poſſint ī votodiſpēſare? Rn̄. panor. de mēte doc. in. c. nō eſt. ext̄eo. ꝙ ſine cā diſpēſare nō pn̄t. ⁊ de hoc ē glo. ſingularis ibi q̄ dicit ꝙ nō ē ſecurꝰ qͦ ad deū: cū quo papa diſpēſat: niſi ſubſit cā diſpēſandi. Et hoc dictūglo. pōt extēdi vbicūqꝫ papa diſpēſat ꝯtra ius diuinū ſine cā. Et rō eſt vltra glo. ẜm Panor. qꝛ papa tenet̉ defendē ius diuinū vſqꝫ ad aīaꝫ ⁊ ſanguinē. xxv. q. j. ſunt quidā. ⁊ idē dicēdū in abſolutiōea iuramēto eadē rōne. vn̄ nō valet abſolutio a iuramēto ſine cauſa.Quid aūt de his q̄ ſunt de iure poſitino. nūqͥdUotum. v.diſpenſatꝰ ꝑ papam ſine cā ſit tutus. Panor. vbisͣ. refert Pe. dicere ꝙ ſic. ⁊ iō ꝯcludit ꝙ ſi papa diſpenſat cū aliqͦ ſuꝑ pluralitate beneficioꝝ ſine cā.diſpenſatꝰ licite retinet. Idem tenet Inno. in. c. cūad monaſteriū. de ſta. mo. ſꝫ Panor. dicit illud dictum nunꝙͣ approbaſſe. ⁊ ꝯrium ſentit Io. an. pꝰbe. Tho. in. c. de multa. de p̄ben. ⁊ maxime nō ꝓcedit illud dictum circa pluralitatem beneficioꝝ.cum omnia bona eccl̓iaꝝ ſint dei. vt in. c. cū ex eo.de elec. li. vj. Et dei ſubſtantia ordinata ad certosvſus vt paupeꝝ ⁊ ſimilium nō dꝫ ꝯuerti ad vtilitatem pͥnatam ſine cā. Item ius poſitiuū eſt fundatum ſuꝑ rōne. di. j. ꝯſueº. gͦ papa cū dēat eſſe bonꝰ paterfa. non debet relaxare ius rationis ſine cāFatendum tn̄ ꝙ ſi facit tenet diſpenſatio quo adnos.An aūt p̄lati poſſint totaliter a voto abſoluere.Dic ẜm Panor. in. c. ꝓpoſuit. de ꝯceſ. p̄. ꝙ papa excā pōt totalit̓ a voto abſoluere ⁊ etiaꝫa iuramēto⁊ liberare quēadmodū pōt ipſe deꝰ. qꝛ veriſil̓e eſtꝙ deꝰ dederit ptātem ſuam int̓ hoīes vicario ſuoAl̓s n̄ fuiſſet bonꝰ pr̄fa. ſi dimiſiſſet gregē ſuū ſinepaſtore qͥ ex cā poſſet oībꝰ ꝯſulere. Ep̄s āt non liberat ex toto a voto: ſꝫ ꝯmutat in cauſam magisacceptam. vt in. c. j. extra eodem. De hoc videsͣ.Papa.Sꝫ q̄rit̉ nunqͥd ſine cā poſſint hmōi vota redimi vel ꝯmutari. Rn̄. ẜm Panor. in. d. c. j. ꝙ votaq̄ a pͥncipio fuerūt volūtaria: pūt redimi ⁊ ꝯmutari cā exn̄te in vouente: dūmodo ꝯmutent̉. vel ꝓ redemptōe det̉ aliqͥd magis vtile ⁊ deo magis acceptum ẜm Innoc̄. ⁊ hoc ꝓbat̉ ꝑ. c. ex multa. exͣ eo.vbi tex. alternatiue loquit̉ dicens. ſi neceſſitas exigit vel vtilitas ſuadeat. Sufficit gͦ alteꝝ illoꝝ. Etex illo tex. infert Panor. ꝙ tūc ꝯmutatio dꝫ eē vtilior qn̄ vtilitas ſuggerit ꝯmutatōꝫ voti. Nam vtpatet ex illo tex. ſufficit neceſſitas vel vtilitas. gͦ incaſu neceſſitatis nō requirit̉ melior vtilitas. vtputa. ſi cauſa eſt in vouente. quia debilis ad peregrinandum. vel ieiunandum. tunc ſatis eſt ꝙ fiat cōmutatio in ſimilem cauſam licet illa non ſit magis deo accepta. ſecus quando ſola voluntas votum redimendi vel commutandi ſubeſt. Nota tamen ꝙ a voto poteſt quis dupliciter liberari. Primo modo per redemptionem. Puta. ſi vult facere elemoſynaꝫ. vel edificare hoſpitale. ſeu maritare domicellas. Secundo per commutationem inaliud: vt ſi vouit ire ad ſepulcrum. ⁊ petit vt fiatꝯmutatio vt bis teneat̉ viſitare romam ⁊ hmōi.In hmōi aūt ꝯmutatōe. vel redemptōe non pōtdari certa regula. ſꝫ totū depēdet ab arbitrio ſuꝑioris. qͥ hēbit ꝯſideratōꝫ ad facultates vouētis ⁊ expenſas qͣs facturus erat ſi votū impleſſet: ⁊ ad labores ⁊ ſimilia. puta expenſas qͣs feciſſet in eūdo.ſtando. ⁊ redeundo ſimul cum labore. ſꝫ ad locumperegrinationis mittere hꝫ oblatōꝫ quam idi eratfacturus. Hoc intellige ſi talis oblatio ꝓceſſit exꝓmiſſione. ſecus ſi ex deuotione. Et hoc vult Archi. floren. in ſum. di. ꝙ cum quis vouit dare certam el̓ ynam. vel facere aliquod ornamentum eccleſie. vel cerā offerre ⁊ huiuſmodi. Et ſi determia