c. ꝯſuluit. extra eo. qꝛ loquit̉: qn̄ ꝯtra liberā volūtatem debitoris ꝯmittit̉ vſura. ⁊ ideo ibi dat̉ reſtitutio. Panor. tn̄ in dicto. c. ꝯſuluit. pꝰ Ho. ⁊ Inno.cōcludit ꝙ adeptꝰ lucrū ex mutuo cū intētiōe deprauata teneat̉ reſtitue̓ ī foro aīe: nec ſufficit ſolumagere penitētiā: licꝫ aliud ſit ī ſymonia mētali. Infert etiā Panor. aliud ſingulare. ꝙ libera donatiocreditoris facta occaſiōe mutui: nō ꝓdeſt ip̄i creditori hn̄ti intētionē deprauatā: vt qꝛ al̓s non fuiſſetmutuaturꝰ niſi ſꝑaſſet aliqͥd inde ꝯſeqͥ. ⁊ ſingularit̓ ẜm Panor. facit. d. c. ꝯſuluit. ꝙ remiſſio vſurarum etiā liberalit̓ facta ab eo qͥ ſoluit: nō ꝓdeſt ip̄ivſurario hn̄ti mentē corruptā ⁊ ꝓpoſitū non reſtituēdi. remiſſiōe nō facta: qd̓ ē ꝯͣ glo. in regula peccatū. de re. iur. li. vj. hec panor. vtraqꝫ opinio ē probabilis. ⁊ q̄libet hꝫ ꝓ ſe doc. ſolēnes. Tn̄ ſuſtinendo diffinitionē sͣ. poſitā vſure: alia opi. videt̉ ꝓbabilior: qꝛ alit̓ dicēdo nō ſaluaret̉ diffinitio vſure sͣ.poſita q̄ dicit̉. ꝙ vſura ē lucrū ex mutuo: pacto debitū vel exactu: ſꝫ in caſu nr̄o nō eſt pactio nec exactio: ⁊ ꝑ ꝯn̄s ibi nō eſt vſura ad reſtōeꝫ obligansqͣꝫuis ibi ſit vſura mentalis ad penam peccati obligans.Quid aūt de illo qͥ mutuat liberaliter ſine intētiōe aliqͥd recipiēdi. An teneat̉ reſtituere qd̓ ei dat̉vltra ſortē a debitorē: qͥ ideo dat: qꝛ credebat eū ſicvelle: vel vt mutuū plus teneret: vl̓ vt al̓s libentiꝰmutuaret ⁊ hmōi? Rn̄ ẜm Guil. ſi ꝓbabilit̓ creditꝙ ex ſola dilectiōe gratis ei dat: nō tenet̉. ſi v̓o credit: vel ꝓbabilit̓ eſtimet ꝙ ꝓpt̓ mutuū acceptū: vl̓vlteriꝰ retinēdū ⁊ hmōi dederit: tenet̉ .ſ. inqͣtū eſtfactꝰ locupletior: vel de extātibꝰ. de ꝯſumptis v̓obonafide nō tenet̉. ff. de peti. here. l. vtrū. In bona aūt fide nō ē qn̄ credit vel ꝓbabalit̓ dubitat ꝙnō ꝓpt̓ merā dilectionē: ſꝫ ꝓpt̓ dictas cauſas ei dederit ẜm eūdē Guil. Fac tu regulaꝫ ẜm ſūmiſtas.ꝙ niſi aliud appareat ex manifeſtis ꝯiecturis: p̄ſumit̉ mutuū accipiēs ea intētiōe dare: qͣ mutuū preſtans mutuauit. vn̄ ſi mutuauit ex charitate: p̄ſumit̉ illū dare ex charitate. Nam vnuſqͥſqꝫ p̄ſumit̉aliqͥd dare eo mō qͦ accepit. ff. mā. l. ſi v̓o nō remunerādi. §. inde papinianꝰ. vbi dicit̉ ꝙ qn̄ aliqͥs rēſimplicit̓ ꝯcedit: p̄ſumit̉ donare illi qͥ ſibi priꝰ donauerat. Et ex p̄dictis pōt patere ſo. infraſcripteq̄ſtionis quā ponit Lau. de ridol. in tractatu ſuode vſuris.Utꝝ creditor cui ex charitate mutuāti debitoraliqͥd vltra ſorrē ꝯtulit. nō volūtarie ſꝫ coacte. putadubitās ne īdiſcretꝰ reputet̉ intātū ꝙ aliū vl̓ hūcdecetero nō īueniat mutuātē vel alia ſil̓i cā: teneat̉ad reſtōeꝫ. Et rn̄det ꝙ lꝫ tutiꝰ ſit reſtituē̓. tn̄ putatꝙ ſi recepit pure: credēs donatū lib̓e ⁊ nō vt vſurāvl̓ vt coacte donatū: nō tenet̉ ad reſtōeꝫ. lꝫ poſteaſciat nō lib̓alit̓ datū eē. Exqͦ .n. tꝑe donatiōis hūitbonā fidē: licite recepit. lꝫ donās tali coactiōe ductus dederit: ⁊ creditor nō hūit intētōeꝫ tacitā velexp̄ſſam aliqͥd lucrādi. Et dicit ſemꝑ ſibi placuiſſeopi. glo. in. c. vigilāti. ⁊ in. c. fi. exͣ d̓ p̄ſcrip .ſ. ꝙ malafides ſuꝑueniēs p̄ſcriptiōi ꝯplete: nō facit quē obnoxiū reſtōni. Qd̓ .n. dr̄ ꝙ poſſeſſor malefidei vllovnꝙͣ tꝑe nō p̄ſcribit. veꝝ ē dū ē in curſu p̄ſcribēdiUſura. jͣ.ſecus qn̄ iam p̄ſcripſit. Naꝫ lex pōt facere de meotuum. quā opi. ſeqͥt̉ Io. Goff. Uin. ⁊ Hoſt. QuiHo. dic̄ ꝙ ſi pura ꝯſcīa ſua remanet leſa dꝫ ſatiſfacere ꝯſcīe. lꝫ ſit potiꝰ ſcrupuloſa ꝙͣ theologica. Ethec opi. vr̄ aliqͣlit̓ corrigere opi. Guil. in. §. īmediate p̄cedenti poſitam. No. etiam Monal. in ſum.ꝙ ſi debitor creditorē volentē reciꝑe pecuniā ſuaꝫpuenit muneribꝰ gͣtis: rogans vt det dilatōeꝫ ꝓpt̓dilectōeꝫ. vel ꝓpt̓ deū. ⁊ creditor recipiens muneragͣtis reſpectu p̄teriti tꝑis non futuri. ꝙͣuis poſteadet indigēti beniuolam dilatōꝫ. quā al̓s nō daretſi vidiſſet eum ingratū. dat dico pͥncipaliter ꝓpteramiciciam vel ꝓpter deum. ſecundario v̓o ꝓpt̓ gratitudinem debitoris. nō eſt vſura: dūmō gratis recipiat̉ ⁊ offerat̉.Utꝝ mutuans poſſit naͣlem obligatōꝫ. qͣ ei debitor tenet̉ ad antidota. deducere in ciuilē i. mpactum. puta. Mutuo tibi. x. ⁊ volo deducere in pactū vt tenearꝭ alia vice mihi mutuare alia. x. Rn̄.Panor. in. d. c. ꝯſuluit. de mēte doc. ꝙ nō lꝫ. qꝛ tūcꝯſeq̄rer lucꝝ. Nam ex illa obligatiōe naturali. nōpoteram te ꝯpellere. ſecꝰ vbi int̓cederet obligatiociuilis. Licitum tn̄ eſt ẜm Tho. ꝓ mutuo exigerevel reciꝑe recompenſatōꝫ eoꝝ q̄ pecunia nō mēſurant̉. vtputa. beniuolētiam ⁊ amorem eiꝰ cui mutuauit: niſi ſpes vlteriꝰ ꝓtendat̉ pͥncipalit̓. Namſi vltra p̄dicta mutuans intenderet pͥncipaliter lucrum: vſura eſſet. v̓bi gr̄a. Mutuo imꝑatori vl̓ pape vel alteri. vt captata beniuolentia p̄dictoꝝ poſſim ꝯſequi aliqd̓ beneficium vel caſtꝝ ⁊ ſil̓ia. tuncvtiqꝫ vſura foret ẜm Ioh̓. cal. Poſſum tū optarevt cōmodet mihi libꝝ ⁊ hmōi. qͥ ꝯmunit̓ int̓ amicos gratis ꝯcedunt̉. Et ex p̄dictis ptꝫ ꝙ mutuāsnon p̄t reciꝑe vltra ſortem ẜuiciū facti vel v̓bi. puta. ꝙ mihi remutuet. vel ꝓ me patrocinet̉. vel int̓cedat. roget. vel inſtruat. vel aliqͥd mihi ſcribat. vl̓qd̓cunqꝫ aliud qd̓ pecunia eſtimari poſſit. Notatn̄ ẜm Lau. de ridol. ꝙ lꝫ mihi mutuare ei cui iniurias intuli: vt mihi ꝑcat: nec me ꝑſequat̉. qꝛ cuicunqꝫ licet redimere vexatōꝫ ſuam. exͣ de ſy. c. dilectus. el. j. ſiue hoc fiat cum pacto. vt mihi remittatiniuriam. vel etiaꝫ ſine pacto. ſꝫ hac ſpe ductus pͥmario. non autem ꝓpter charitatem. Non ob. ſidicas ꝙ dedi cām edicte: ergo nō poſſum redimere vexatōem: quia ⁊ ſi peccauerim iniuriando. peccat etiam ille in vindicādo. Preterea huic nihil lucri ꝓuenit: ſꝫ ſolum damnum qd̓ me ſubire facitꝓpt̓ timorē vindicte. qꝛ forte oportet me ſubire expēſas ꝓpt̓ famulos qͦs oꝫ me tenē armatos ꝓpt̓ hͦ.Quid āt ſi mihi debes. x. q̄ nō poſſum recuꝑare. ⁊ mutuo tibi alia. x. tali pacto. vt optīe ſatiſdesꝙ. jͣ. certū tp̄us ſoluēs. xx. An ſit vſura. Rn̄. Ho.ꝙ nō. qꝛ nihil accreſcit.Quare eſt pctm̄ acciꝑe vſurā. Rº. ꝙ Tho. ⁊ panor. ſuꝑ rub̓. de vſur. ꝙ acciꝑe lucꝝ ꝓ pecunia mutuata eſt ẜm ſe iniuſtū: qꝛ vendit̉ id qd̓ nō eſt. Adcuiꝰ intelligentiam ſciendum ꝙ vſura ſolum ꝯſtitit in his vbi reꝑit̉ mutuū veꝝ vel interp̄tatū ẜmqͦſdā. Mutuū v̓o ꝯſiſtit in his q̄ ſunt triplicis generꝭ. Naꝫ q̄daꝫ ꝯſiſtūt ī nūero. vt pecunia. q̄dā inpōdere. vt argētū ⁊ auꝝ. q̄daꝫ in mēſura. vt triti-