ſed eſt in dubior tūc etiā tenetur mortē vicinā nūciare: quia in dubio tenetur homo vitare notabile damnū ꝓximi ſi poteſt. In dicto autē caſu poteſt ſequi damnū damnationis eterne ⁊ rerū temporalium.Quō ſe debet habere medicus ī medicinis cōferendis? Rn̄. ẜm Inno. diligenter attendem debet ne illas medicinas cōferat: de quibus ẜm artēei nō conſtat. Nam ſi dubitationē habet ꝙ noceant: cōferendo peccat: quia in tutiorem partē tendendum eſt. Et ſecurius eſt egrum nature relinquere ꝙͣ medico imperito cōmittere. Et ſi propterimperitiā medici vel cirugici infirmus morit̉: autremanet inutilis. puta qui habebat tibiam fractāvel brachium ⁊ huiuſmodi. ⁊ ꝓpter eius imperitiāremanſit deſtructus: tenetur de damno qd̓ indeſequitur. nam forte habebat aliquā artem: ex quaalebat filios vel vxorem ⁊ huiuſmodi. ⁊ nūc parūvel nihil lucratur: tenetur ad equiualēs ẜm doc.Idem Rich. in. iiij. diſt. xv. exquo directe nō poteſt reſarcire principale. Idem ſi ex eius negligentia: quia nō viſitauit infirmum temporibꝰ debitisvt debebat: vel dato ꝙ eſſet peritus: noluit procedere ẜm canones medicine: ſed iuxta ſuū ſenſumIn omnibꝰ p̄dictis et ſimilibꝰ tenetur ad arbitriūbonorum virorū. Et predicta intellige quādo talis predicabat ſe peritum verbis vel ex doctoratu.Secus de illo qui dicebat ſe imꝑituꝫ: et ex defectubonorū medicorū fecit quod potuit bona fide. tūcnon videtur ſibi imputādum. ſed potius ſibi imputet qui talem elegit. Idem dictum eſt de aduocato sͣ. Aduocatus.Pone medicus promiſit curare infirmū liberatus eſt. ſed poſtea recidiuauit. An teneatur proeodem ſalario curare egrotum? Spe. diſtinguit.an incōtinenti eger recidiuauit vt tunc teneatur.Aut ex interuallo. ⁊ tūc non teneatur. vel dic ꝙ ſiculpa egroti. nō tenetur. al̓s ſecus. Et hec reſponſio eſt valde rationabilis. hanc queſtionē formatglo. in. l. marcius. ff. loca. de medico qui promiſitticio liberare eum a pōdagra. ⁊ ip̄m liberaſſe videbatur. tempore autem tranſacto. ticius in eandeꝫinfirmitatem decidit. T. agit contra medicum vtliberet eum. quia nō extraxit anguſtias infirmitatis ſeu radicem. ſed ceſſare fecit. Item quia nō videtur curaſſe. exquo non durat curatio. Item qͥapromittēdo curationem. videtur ꝓmiſiſſe ꝙ eumꝑfecte curaret. qm̄ verba cum effectu ⁊cͣ. Item qͥahuic reſtituit̉ infirmitas. ergo et illi debet reſtituiſollicitudo curandi. Incōtrarium facit qꝛ de p̄ſenti tm̄ infirmitate videtur cogitatum. Et ideo illaſublata. videtur ſublata obligatio curādi ⁊cͣ. Nāin infinitum non debet obligari: quia infinitaseuitatur. hec glo. Tamen quo ad hunc vltimumcaſum recurrendum eſt ad verba et intentionemmedici ⁊ infirmi. Nam ſi ꝯuentum eſt ꝙ debereteum curare oīno. et a totali infirmitate pōdagre.tunc medicus teneret̉ quo ad recidiuam. Si v̓oactum eſt ſolum de infirmitate: tunc imminenti.tunc ſecus.¶ Utrum medicus teneatur potius gratis cuMedicusFo. CLXXII.rare qͣꝫ infirmū permittere mori? Rn̄. ẜm Ray.medicus tenetur curam et conſilium impenderepauperi languido: vt habetur. lxxxiij. diſt. in principio. vbi dicit glo. ꝙ medicus debet potius gratis curare qͣꝫ permittere mori: non ſolum pauperem: ſed etiam diuitem. Immo medicus hoc caſu debet curare nō ſolum gratis: ſed ⁊ ſuis expenſis: etiam diuitem qui nolet aliquid dare: prius ꝙͣpermittere eum mori. Et ſi cōualuerit repetet impenſas: quia vtiliter geſſit negocium eius. Etiamſi moriat̉ eger poteſt repetere: quia ſufficit ꝙ vtiliter cepit gerere: licꝫ euentus nō ſit ſecutus. ff. denego. ge. l. ſed an vltro. nec poteſt ei obijci ꝙ cauſapietatis fecerit ſumptus: niſi eſſet ꝓpinquus infirmo. vt. C. de nego. ge. alimenta. Et poteſt medicus predicta facere et repetere: etiam ſi infirmusprohibuerit. Sicut ⁊ virum poſſumus extraherede domo ruitura: ⁊ beneficium inferre īuito. xxiij.q. iiij. ip̄a pietas. Immo preſumitur ꝙ infirmustalia dicendo fuerit furioſus. ff. de condi. inſti. quidam. Et per p̄dicta ſoluitur queſtio: quotidiana.Quidam cirugicus curauit quēdam infirmū inuitum qui habebat pedem putrefactum. ⁊ niſi curaſſet eum neceſſe fuiſſet ei incidi pedē: ne reliquūcorporis ad putrefactioneꝫ deueniſſet. et ad talempedem curādum facte ſunt multe expenſe. Quocurato cirugicus petit expēſas factas. Infirmusdicit ſe nihil ei velle dare: ⁊ ꝙ potius voluiſſet abſciſionē pedis ꝙͣ tantam pecuniam ſoluere. Quidiuris? Rn̄. ẜm nota. per Bar. in. l. ſtichus. ff. depec. le. pro omni eo quod tangit ꝑſonam vel libertatem vel vitam vel ciuitatē: ꝙ ille pro quo ſoluit̉nō poteſt dicere nō eſſe vtiliter geſtum: vt in caſunoſtro. Quod tene mēti. Et pro hoc dicit Bar. ꝙſi quis fuit cōdemnatus: adeo ꝙ ſi ille nō ſolueretamputaret̉ ſibi pes vel aliud deberet fieri in ꝑſonam. Hodo aliquis amicus ſoluit cōdemnationē: animo repetēdi. Ille nō vult reddere: qꝛ dicitmelius eſſet mihi ꝙ pes amputaret̉ qͣꝫ ꝙ tanta pecunia ſolueret̉. Certe non poſſet dicere: vt eſt tex.ẜm Bar. in. d. l. ſtichus. ⁊ ibi glo. notabilis. Ideꝫdicenduꝫ ſi aliquis fuit cōdemnatus in. C. et niſiſolueret eſſet exhānitus. Si aliquis ſoluit pro eo:nō poteſt dicere: nō expediebat ſoluere: qꝛ potiusexpediebat eſſe bānitum. hec Bar. Et hec nota.qꝛ ſingularia.Pone. Statuto ep̄i cauet̉. ꝙ nullus ſub penaexcōicationis poſſit intrare monaſteria monialiūniſi ſit medicus. Hodo intrauit quidaꝫ qui eratmedicus non ꝯuentatus. an ſit excōicatus? Rn̄.Bar. in. l. ſciēdum. ff. de edil. edic. refert ſe habuiſſe hanc. q. de facto. ⁊ reſpōdiſſe ꝙ nō erat excōicatus. qꝛ qͣꝫuis nō ſit cōuentatus. tn̄ medicus eſt.⁊ ita a vulgo nomīat̉. Item nō dicitur medicus adignitate ſꝫ a medicādo. vn̄ nō refert an ſit doctordumodo medicet̉.¶ An autem licētiatus dicatur doctor? Bal. dicit ꝙ nō. Et dicit ꝙ ſi ep̄us excōicat omnes doct.nō diſputātes. nō dicitur excōmunicaſſe licentiatos. Et hoc voluit ipſe Bal. in. l. j. ff. ſo. ma. Et inl. pe. de teſta. mili. dixit ꝙ poteſtas qui debet duf iij