pollutionē cum vxore: vir nō poſſit dimitti. Sedpoteſt diſtingui ẜm Panor. Si vir vult ꝑſeuerarein tali peccato: poteſt dimitti: al̓s ſecus. Cum hoccaſu nō diuiſerit carnem ſuā in plures. Sicut necſi alter ꝯiugū ſeip̄m polluit.Pone ꝙ vir ꝓpter fornicationē vxoris ſeꝑatuseſt ꝑ ſentētiam. Modo vult eam recōciliare ſibi: ⁊illa non vult. nūquid eſt cogenda? Rn̄. ẜm Ray.vir qui nō peccauit poteſt petere cogi eam etiā inuitam: nō obſtante ſententia: quia qd̓ fauore meointroductuꝫ eſt: in damnū retorqueri non debet.Hoc verum niſi vir poſt ſententiā fuiſſet fornicatus: vel niſi mulier ſtatum mutaſſet intrando religionem.Pone ꝙ vir adulteratus eſt occulte: ſed vxormanifeſte: nūquid poteſt illam accuſare ⁊ ſine peccato dimittere. Rn̄. ẜm Ray. Credo ꝙ nō: qꝛ nōdeficit vxori ius excipiendi: ſed probādi ẜm Tho.Al. Goſ. ⁊ Hoſti. Si tamē vir egiſſet penitentiā⁊ vxor monita nolit agere: ſed in adulterio ꝑſeuerare: ſine peccato poſſet eam ꝑ ſententiā dimittereẜm Roſ. ⁊ Hoſti.Sed vtrū vxor adultera poſt penitentiā poſſitrepellere virum ab accuſatione. Rn̄. ẜm Ray. credo ꝙ nō: qꝛ penitētia nō tollit ius accuſandi in foro iudiciali. xxxiij. q. ij. admonere. De hac materiavidesͣ. Diuortiū in fine.Edicus vel cirugicꝰ.kPreceptū eſt medicis: vt cū eos ad infirmos vocari cōtigerit: ipſos ante oīamoneant ⁊ inducant ꝙ vocent medicos animaꝝ:vt poſtqͣꝫ fuerit infirmo de ſpūali ſalute prouiſumad corporalis medicine remedia ſalubrius ꝓcedatur. Si quis autem medicorū huius cōſtitutōnistranſgreſſor extiterit ab ingreſſu eccleſie arceaturſcꝫ per ſententiā ẜm glo. donec de tranſgreſſionehuiuſmodi ſatiſfecerit competenter. extra de pe. etremiſ. cum infirmitas. Et ẜm Hoſtiē. exquo tex.dicit. p̄cipimus. trāſgreſſor peccat mortaliter. Itēin eo. c. ſub pena excōmunicatōnis ꝓhibetur medicis ne pro corporali ſalute aliquid ſuadeant qd̓ īpericulum aīe cōuertatur. Et ẜm Hoſtiē. contrahuiuſmodi ſtatutum preſcribi nō poteſt: nec aliqua cōſuetudine tolli: cum ꝓ ſalute animaꝝ inductum ſit. Idem panor. ibi dicēs. ꝙ cōſuetudo iurinō p̄iudicat: niſi ſit rōnabilis. Sed iſta cōſuetudonō hꝫ in ſe aliquā rōnem. Immo ex ea ꝓueniuntmulta mala vt in tex.Quid auteꝫ ſi medicus monet ⁊ inducit infirmū quātū poteſt ad vocandū p̄ſbyterum: ⁊ tamēille non vult acquieſcere. nūquid medicus teneat̉totaliter illius curam dimittere. Rn̄. Panormit.in dicto. c. cum infirmitas. dicit. ꝙ illa verba. moneas ⁊ inducas. debent intelligi cum effectu: ita ꝙvocet ſacerdotem. al̓s nō ſatiſfacit p̄cepto dicti capituli. Et in hoc ꝑſiſtit. Quidā tamē nō irrationabiliter dicunt. ꝙ vbi medicus quātum in ſe eſt fecerit ⁊ induxerit etiam cōminando: ꝙ eum derelinquet. Et ille nihilominus obſtinatus ꝑſeueraMedicusret. ⁊ nollet aduocare p̄ſbyterum: ꝙ eo caſu poſſetꝓcedere in cura: quia ſi in tali infirmitate decederet: deſꝑatus moreret̉. vbi aūt de ꝑiculo euaderetpoſſet adhuc conuerti. Ad hoc facit. c. fi. de eo quico. conſang. vxoris. vbi dicit̉. moneas ⁊ inducas.poſtea ſubditur ꝙ ſi induci nequiuerit. Ecce quōilla verba nō intelligūtur cuꝫ effectu. al̓s nō addidiſſet. ꝙ ſi induci ⁊c̄.Quid autē intelligat tex. ibi. ante omnia moneant. Rn̄. Panor. ẜm Hoſti. ꝙ anteqͣꝫ recipiatcurā corꝑis: vl̓ ꝯueniat de ſalario: debꝫ ſeruare qd̓ibi dicit̉. al̓s aūt ſalariū poſſet repeti: quia contralegē. C. de legi. l. nō dubiū.An autē illa decre. ſit intelligenda generaliterde omnibꝰ infirmitatibus: vel reſtringēda ad aliquas. Dicendū videtur ſaluo ſemper meliori iudicio. ꝙ debet inte ligi de infirmitatibus ꝑiculoſis ⁊dubijs. nimis em̄ durum eſſet: vt ꝓ quolibet accidente: vel dolore capitis ſuꝑueniente infirmo: ꝙmedicus teneret̉ inducere iſtum ad confeſſionemſub pena peccati mortalis: ſed debet intelligi deegritudine tali: que ẜm ſe eſt periculoſa: ſicut ſuntfebres cōtinue pleureſes. ſquinācia. dolores colicirenum ⁊ huiuſmodi. Ideo credendum eſt medicum tunc teneri ad inducendū infirmum ad confeſſionem: quādo infirmus ip̄e teneretur cōfiteriin dicto caſu. ſcꝫ quādo eſt in articulo neceſſitatisſeu in ꝑiculo mortis: vt dictum eſt ſupra Cōfeſſioſecūdo. Secus vbi quis haberet febrem ephimeram ⁊ huiuſmodi.Utrum aūt medicus prenoſcens mortem infirmi vicinam: cuius curā habet teneatur ei nunciare. Circa hoc Io. nea. diſtinguit. aut talis medicus credit veriſimiliter ꝙ talis ꝓnūciatio mortis multum proderit infirmo ꝙͣtum ad ſalutemanime. ⁊ ordinationem de rebus ſuis. Aut creditoppoſitum. ſcꝫ ꝙ nihil proderit. Aut dubitat devtroqꝫ. Primo caſu: quia ſcꝫ credit ꝙ proderit. vtuſt videnputa quia credit ꝙ talis infirmus ſit ī ſtatu peccati mortalis: ⁊ nihil ordinauit de rebus ſuis que dirulſberare tuma poſtribuerētur poſt mortem eius: ⁊ grauis diſſenſioeueniet inter heredes ꝓpter eas. Audita v̓o morte vicina: infirmus bene ſe diſponeret ad bn̄ moriendum: et bene ordinandum de rebus ſuis. Etin tali caſu tenetur manifeſtare per ſe vel ꝑ aliuminfirmo ex precepto charitatis. ⁊ non faciēdo peccat mortaliter. Si tamē ſunt plures habentes curam vnius infirmi: vno p̄dicente alij ſunt liberati. Si v̓o medicus credit veriſimiliter oppoſitumſcꝫ ꝙ talis ꝓnūciatio mortis parū vel nihil ꝓderit infirmo. ⁊ ꝑ oppoſitū credit ꝙ taciturnitas parum vel nihil oberit: quia credit eum eſſe in bonoſtatu: et bn̄ ordinaſſe de rebus ſuis tunc nō tenet̉medicus p̄dicere mortem. Ita ꝙ nō predicendopeccet grauiter: qꝛ ceſſante cauſa ⁊cͣ. Tamē meliꝰfaceret predicēdo. Cuius ratio eſt quia quātūcūqꝫ infirmus credatur eſſe in bono ſtatu anime etrerum: tamē ꝙͣtum ad vtrūqꝫ poſſet ꝓficere ⁊ ꝓbabile eſt. ꝙ audita morte vicina magis ſe diſponeret. Si aūt medicꝰ nihil credit de p̄dictis duobꝰ