vita mea ⁊ ſecuta eſt carnalis copula? Rn̄deo ẜmMonal. niſi ꝯtrahētes ꝑ huiuſmodi verba intenderēt ſpōſalia cōtrahere: ⁊ niſi de hoc cōſtet iudicinō debet p̄ſumi ꝓ matrimonio ex illis verbis ꝓpt̓carnalē copulā ſubſecutā: cum ꝑ huiuſmodi v̓banegatiua. nō deficiā tibi ⁊ huiuſmodi nō ꝯſueuerint ꝯͣhi ſpōſalia vel mr̄imoniū.Quid ſi qͥs ꝯͣhit cū aliqͣ ſub ꝯditiōe: ⁊ poſtea cūalia pure ⁊ ſine ꝯditōe ꝯͣhat? Rn̄. dꝫ remanere eūſecūda: etiā ſi ſit ꝯſanguinea pͥme: qꝛ nulla publicehoneſtatꝭ iuſticia orta eſt: vt sͣ. Impedimētū. xiij.Querit̉ de. q. quotidiana. Pone duo inter qͦsobſtante impedimēto canonico nō potuit eſſe matrimoniū ꝯtraxerūt ſub cōditiōe: ſi papa diſpenſaret. Demū papa diſpēſauit: nūquid ſit mr̄imoniūſine alio ꝯſenſu. Rn̄. Inno. vt refert Panor. in dicto. c. ſuꝑ eo. dicit quoſdā tenere ꝙ ſic. Secūdo refert alios tenere ꝯtrariū: quos ip̄e ſequit̉. Mouētur iſti: qꝛ primꝰ ꝯſenſus erat oīno a iure reprobatus. de hoc in. l. inter ſtipulantē. §. ſacrā. ff. de ver.obli. Primā opi. ſequūt̉ ibi Cal. ⁊. d. An. Secundam opi. ſequit̉ ibi do. Car. Et dicit ſe ſic in factocōſuluiſſe. Mouet̉ pͥncipaliter: qꝛ illud qd̓ dependet pͥncipaliter a poteſtate alterius: dicit̉ impoſſibile. l. apud iul. de le. j. Item qd̓ fit per remediū extraordinariū: dicit̉ fieri nō poſſe: vt notat Inno.in. c. paſtoralis. de cā poſ. ⁊ ꝓprie. Iſtud ergo mr̄imoniū videt̉ fuiſſe cōtractum ſub cōditiōe impoſſibili. Et panor. aſſignat ibi aliā rōnem. Nam adhoc vt actus retrotrahat̉: oportet ꝙ potuerit int̓cedere a pͥncipio: vt notat̉ in. l. ſi is qui ꝓ emptoreff. de vſuca. ſed mr̄imoniū nō poterat eſſe a pͥncipio tempore cōtractus obſtāte impedimēto. ergonō poterat retrotrahi. Et hanc opi. videt̉ tenereRi. in. iiij. vbi querit: an ſit neceſſariū ī iſto nouocōſenſu: vt interueniant verba: ſicut ſi nunqͣꝫ adinuicem ꝯtraxiſſent. Rn̄. Rich. in ſil̓i de illis quiante cōciliū generale capituli nō debet. de cōſang.⁊ affi. in quo reſtricta fuit linea conſanguinitatisvſqꝫ ad quartū gradū ꝯtraxerūt in quinto graduvel ſexto vel ſeptimo. ⁊ petit an debeant adhuc denouo ꝯͣhere: exquo tales qn̄ ꝯtraxerūt erāt ꝑſoneillegitime. Et ſic nullū erat matrimoniū inter eosnec ꝑ reuocationē iſtoꝝ ſtatutoꝝ fuerunt illa matrimonia cōfirmata: qꝛ conſtitutiōes matrimonijſiſit vert nuſiad p̄terita matrimonia nō trahunt̉: maxime pertex. ibi. decetero libere cōpulent̉. Et cōcludit ꝙ cūtalia matrimonia fuerūt nullā. ⁊ ſic cōiuncti ſeꝑari potuerūt ſi voluiſſent: nec debuerūt ſimul habitare carnaliter: niſi illi qui de nouo ꝯtraxerunt expreſſe vel tacite. ⁊ dicit tacite: quia ſi poſt publicationē huiuſmodi ſimul ſteterūt intelligunt̉ ratificaſſe mr̄imoniū nō tamē ꝑ hoc fuit ratificatū quoad deū: niſi de nouo interuenerit mutuus interior cōſenſus: nec fuit neceſſaria noua expreſſio verborū: qꝛ cum interiori cōſenſu expreſſio cōſenſus:qn̄ ꝯtraxerunt de facto: ſufficit ob mr̄imonij fauorē. vt dicit glo. in. c. nō debet. Et ꝑ idē in oībꝰ dice̓dū eſt in caſu noſtro.Quid aūt de tactibꝰ ⁊ oſculis. que faciūt interſe huiuſmodi ſpōſi: an̄ habitā diſpēſationē: nūqͥdMatrimoniū. vj.Fo. CLXXI.ſit licita? Dic ꝙ ſi intētiōe corrupta ⁊ cā voluptatis vel libidinis hec faciūt: peccant mortaliter. Secus ſi ſine libidine: ſed ſicut faceret cōſanguineuscū ꝯſanguinea: ⁊ ſic̄ antea feciſſent.Atrimoniū. vj. Quo ad deLii.bitum cōiugale.Querit̉ vtrū cōtractis ſpōſalibꝰ anteſecutas ſolēnitates carnalis cōmixtio ſit peccatū?Rn̄. ẜm Tho. in. iiij. diſt. xxviij. Si ſpōſa credēsſpōſum velle ꝯſummare matrimoniū admittit eūexcuſat̉ a peccato: niſi aliqua fraudis ſigna appareant exp̄ſſe: ſicut multū diſtātis ꝯditiōis: vl̓ qͣꝫtūad nobilitateꝫ: vel qͣꝫtū ad fortunam: vel aliud ſignum euidēs appareat: ⁊ eodem modo intelligit̉ꝙ excuſatur vir ſi ꝓpter hoc intendebat matrimoniū cōſummare. Sed ẜm v̓ v̓. in illis locis vbi eſtcōſuetum ꝙ prius adhibeat̉ nuptiarū benedictioſi abſqꝫ eccleſie diſpenſatōne ⁊ ſine iuſta cauſa hocfaciant: peccant mortaliter: vt dictū eſt sͣ. Debitūin principio. Et iuſta cauſa poſſet eſſe ſi longo tꝑeꝑmanſiſſent ſpōſi: ⁊ ꝓpter aliquod impedimentūmaritus nō poſſet ducere ſponſaꝫ: vt qꝛ ſocer nollet dare dotē ⁊ huiuſmodi.Atrimoniū. vlj. An̄ cōtracto matrimonio accuſat̉ ꝯiunx de aduiterio: in quibꝰ caſibꝰ nō poſſit adulteraa viro accuſari vel dimitti? Rn̄. ẜm Ray. in ſeptēcaſibꝰ. Primus ſi vir ꝯuincit̉ de fornicatiōe. extrade diuor. ſignificaſti. Secūdus ſi ip̄e ꝓſtituit eamextra de eo. qui co. cōſang. vxo. ſue. diſcretionem.Tercius cuꝫ ip̄a credebat virū defunctū ⁊ nupſitalij. qꝛ maritus rediens tenet̉ eam acciꝑe. Quartſi fuit cognita latenter ab aliquo quem credebateſſe virū ſuum. ar. xxxiiij. q. ij. in lectū. Quintus ſifuit vi oppreſſa. Qd̓ intelligo de vi abſoluta. Alit̓non excuſaretur. xxxij. q. vij. omnes cauſationes.Sextus quādo recōciliauit eam ſibi poſt adulterium: vel eam publice adulterantē retinet in ꝯſortio maritali. C. de adul. l. crimen adulterij. Septimus ſi aliquis infidelis ꝯiugem repudiauit. ⁊ illanubat alteri: poſtea vir cōuertat̉ ad fidem. Similiter ⁊ mulier tenetur eam recipere. extra de diuor.gaudemus. Nota tn̄ ꝓ declaratiōe p̄dictorū ſingularem regulam quā ponit Panor. in. c. queſiuitde diuor. ꝙ qualecūqꝫ delictum cōmittat alter cōiugum: nō poteſt reliquus ob hoc petere ſeparationem cōiugij etiam quo ad thorū. Fallit tamē indelicto fornicatiōis tā carnalis ꝙͣ ſpūalis.An autē propter delictum ſodomiticum commiſſum a marito poſſit vxor petere ſeparationemmatrimonij ⁊ econtra. Dic ꝙ ſic. dicto. c. omnes.et. c. adulterij. ea. cauſa et. q. Idē ſi vir pollnat aliquā extra clauſtra. Nam hoc caſu fornicationemcōmiſit. ar. xxxij. q. iiij. meretrices.Quid ſi quis tale quid egit cum propria vxoreRn̄. Lau. ⁊ Guil̓. dicunt ꝙ vxor poteſt virum dimittere. Et hoc ſi vxor non fuit in culpa: ſed violētata: vel ſomno decepta. Sed glo. in dicto. c. omnes. ſentit ꝙ propter huiuſmodi extraordinariaꝫff ij