quia tunc eo irrequiſito poteſt legatus conferre.quia poteſt qd̓ maius eſt .ſ. ipſas eccleſias cōferrenon requiſito ep̄o. facit extra de of. le. dilectus ⁊ ibihoc notat glo.¶ Omnes reſeruationes quorūcunqꝫ beneficioꝝfacte a quocunqꝫ legato auctoritate legationis velab executoribus deputatis ꝑ ipſum. ⁊ omnia decreta ſiue denūciationes ⁊ ꝓceſſus carent viribusfinita legatione. Quintiā ſi durante legatione: legatus in aliqua eccleſia facit aliquā reſeruationeꝫ.nō poteſt illa pendente facere aliam in illa eccleſiaSimiliter etiā poſtqͣꝫ reſeruauit vnū beneficiū ꝑtinens ad collationē cuiuſcunqꝫ. ipſa reſeruationependēte nō poterint aliud reſeruare qd̓ ad eundēꝑtinet. extra eo. p̄ſenti. li. vj.¶ Nullus legatus poteſt facere aliquā reſeruationem de eccleſijs ⁊ dignitatibꝰ eaꝝ. vbi illi qui p̄ficiuntur habēt ꝑ electionē aſſumi: nec ſe intromittere. qͥn eligere ⁊ poſtulare valeant. extra eo. deliberatione. li. vj.Nullus legatus poteſt cōcedere alicui in generali vel ſpeciali. vt recepta reſignatione illoꝝ q̄ habent beneficia poſſint illa alteri cōferre. aliter nonvalet. exͣ eo. deliberatione. li. vj.¶ Conſtitutiones legatoꝝ durant ⁊ ſunt ꝑpetueSecus ſi cauſas delegant. quia egreſſis illis de ꝓuincia non durat iuriſditio delegatorum. niſi ante legatorum diſceſſum citatio p̄ceſſerit. extra eo.nemini.An aūt ſolus legatus poſſit ſtatuta edere. Dicẜm noͣ. in. c. fi. extra eo. ꝙ in ſpectantibꝰ ad iuriſditionem ſolus legatus poteſt facere ſtatuta. dummodo illa ſtatuta nō ſint contra canones generales. quibꝰ legatus non poteſt in aliquo derogare.Idem dicimus in ep̄o. vt notat Io. an. in. c. fi. deof. archipreſ. Idē dicit Ge. ⁊ plus. videlicet. ꝙ ep̄snō poteſt facere ſtatutū: quo ius cōmune arteturSi tamen legatus vellet ſtatuere in concernentibus aliorum preiudicium. tunc debet habere illorum conſenſum ſeu p̄ſentiam. vt notat Inno. init vifut curd. c. fi.¶ Legatus non pōt ꝓceſſum delegati impedire.aut eius ſententiā irritare. ſꝫ poteſt eam confirmare ⁊ exequi. extra eo. ſtuduiſti.tum IodarQuot modis finitur legatio. Rn̄. ẜm Io. an̄. qͣtuor modis. Primo. ſi datus fuit legatus ad tempppxiittpus: finito tēpore finita eſt legatio. extra de offi. dele. de cauſis. Secundo. quādo reuocatus eſt. ff. deiudi. l. iudicium. Tercio. quando egreſſus eſt legaturin viuruꝝtionem animo non redeundi. Secus ſi animo redeundi. extra eo. nouit. Quarto. ꝑ mortem ipſiuslegati. nō tamen morte cōſtituentis. extra eo. legatos. li. vj.Egitimus filius quiseſt. Reſpon. ẜm Ray. qui de legitimomatrimonio natus eſt vel de eo qd̓ legitimum reputabat̉. vnde ſi vir ⁊ mulier cōtraxerūtin facie eccleſie bona fide. credentes ſe legitime copulatos. cū tamē nō eſſent vel etiā ſi alter eoꝝ tanLegitimusFo. CLIX.tum hoc credebat. puta. quia cōtraxit cū eo quemneſciebat habere vxorem. talis reputat̉ legitimus⁊ vtriqꝫ parenti ſuccedit. extra eo. ex tenore. Secꝰſi clamdeſtine cōtraxiſſent. quia videt̉ fuiſſe ignorantia affectata. Et multomagis ſi contraxeruntpublice. ſcientes ambo impedimentū. exͣ de clam.lqͣutimat qs e̓yl. aldeſpon. cū inhibitio.Quot modis qͥs legitimat̉. Rn̄. tripl̓r. Primoꝑ ſequens matrimoniū. Et hoc ſi inter illos poterat tunc qn̄ habuerūt illum filiū eſſe matrimoniūetiā ſi ille vel illa anteqͣꝫ ſumeret talem coniugem:prius cum altero cōtraxiſſet qͥ poſtea moreret̉. dehoc vide ſupra Filius. ⁊. c. illegitimus. Scd̓o modo ꝑ ſpecialem indulgentiaꝫ pape. de hoc videsͣ.d. c. Illegitimus. Si aūt fiat per ep̄m legittimatiovalebit ad hoc vt minores ordines ſuſciꝑe poſſit.⁊ beneficium ſine cura vbicūqꝫ. ⁊ ad ſucceſſionembonoꝝ ⁊ actus legitimos ſeculares in terris temporaliter eccleſie ſubiectꝭ. ⁊ etiā in alijs terris. qͣꝫtūad ea ꝑ q̄ nō fieret alteri p̄iudiciū. Et multomagvalet ad hoc legitimatio ꝑ papaꝫ. Sed in his perque fit alteri p̄iudiciū. puta. ꝙ ſuccedat ab inteſtato. nō valet legitimatio. nec ꝑ papā. nec ꝑ ep̄m interris que eis tēporaliter nō ſubſunt ẜm Inno. etBer. extra eo. ꝑ venerabilē. de hoc vides. Illegitimus. Tercio modo legitimat̉ qͥs per leges ſeculares multꝭ modis. qͥ reduci poſſunt ad tres. Primo. ſi pater filiū naturalē offerat curie imꝑatorisefficiaturqꝫ curialis. vt in autētico qͥ. modis natura. effi. ſui. §. ſi qͥs igit̉. coll̓. vij. Idē ſi offerat eumcurie ciuitatis. de qua vel de cuius vico ſit oriundus. vt in inſti. de nup. §. vltimo. Secundus modus ſi pater decedēs in teſtamēto filiū naturalemnominet legitimū heredem. Et ipſe poſtea offeratteſtamentū principi vel ſi pater in inſtrumēto perpublicā manū confecto vel ꝓpria manu ſcripto. cūſb̓ſcriptione triū teſtiū. eū filiū nominet nec adiecit naturalē. vt in autentico vt liceat ma. ⁊ auie. §.ad hec. Tercius modus. ſi nullo filio legitimo exiſtente. ipſe naturalis filius ſeipſuꝫ offert curie. vtin autētico. qͥ. mo. na. effi. le. §. j. Hec legitimatioꝑ leges facta. valet ad ſecularia ⁊ tꝑalia quo ad ſucceſſionē ⁊ dignitates in terris tm̄ ſubiectꝭ poteſtati legitimātis ⁊ in alijs vbi nō ſit alteri p̄iudiciumAd ordinē tn̄ vel dignitatē eccleſie nō ſe extenditẜm Inno. ⁊ Ber. Spurij v̓o non poſſunt legitimari qͣntū eſt ꝑ leges. Sed imꝑator vel aliꝰ auctoritate eius aliquādo de gratia legitimat ⁊ ſimiliterpapa.¶ Quid ſi imꝑator legē faceret vel reſcriptū cōcecederet ꝙ ſpurius ſuccederet nō obſtantibꝰ legibꝰcōtrarijs. Rn̄dit Aſten̄. li. viij. ti. xxxviij. de mēteHo. ꝙ licet imꝑator illegitimos poſſit ad hereditatē admittere tanqͣꝫ legittimos. tn̄ nō poteſt ſuperhoc legē generalē cōdere. qꝛ multi nō curarent vn̄filios haberēt. dūmodo ſibi ſuccederent. Et ſic lextalis eſſet cauſa multoꝝ mortaliuꝫ pectatoꝝ. ergoabolenda. exͣ de p̄ſcrip. c. fi.Nunqͥd autē legitimatio vel emācipatio poſſitfieri de filio quo ad certū actū. ⁊ quo ad alios nō:d̓ d ij