lxxxmijQui autem in plenitudine ſua defectum ſiue diminutōnemnon recipit, iſte cibum ad refectionem non requirit Nos er-go. qui puri homines ſumus et per acceſſum temporis adaugmentum virtutis proficimus. pro neceſſitate noſtri defectus butirum et mel, non ſolum ad delectationem. ſed etiam ad refectionem manducamus. Sutirum. vt in nobis peropera pietatis foris exerceatur amor proximi: mel. vt con-templatione veritatis intus/ nutriatur amor dei. Sedille homo, ad refectionem butyro et melle non eguit. inquo, a principio ſuę conceptionis/ ex quo homo eſſe cepit.omnium ſemper plenitudo virtutum fuit. Comedit tamenhomo ex tempore. qui ipſe cibus fuit, deus ex eternitate.Cōmedit. vt non ſe ieiunum reficeret. ſed ne plenus fa-ſtidiret. Cōmedit butirum. non vt virtutem caritatis in ſeper opera augeret. ſed vt in nos eius affectum effunderet.Comedit mel ſupernorum dulcedinem. nec pro ignorantiarequirens. nec pro defectu appetens. ſed preſentem ſemperpleniſſima cognitione aſpiciens et poſſeſſa perfectiſſimacaritate vtens. Non ergo ad refectionem. ſed ad delectati-onem comedit. qui plenitudinem poſſidens. idemipſe per-fectio fuit. Sutyrum comedit/ quando impleuit quod de eoprędictum fuerat per pſalmiſtam: Et erit tanquam lignumquod plantatum eſt ſecus decurſus aquaꝝ quod fructumſuum dabit in tempore ſuo. et folium eius non defluet. etomnia quęcunqꝫ faciet proſperabuntur. Mel comedit quā-do impleuit quod ſcriptum eſt: In lege eius meditabiturdie ac noſte. Vt ſciat reprobare malum. qui non abijt in cō-ſilio imꝑiorum. et in via peccatorum non ſtetit. et in cathedra peſtilentię non ſedit. et eligere bonum. Sed in lege do-mini voluntas eius. Ergo butyrum et mel comedet. ut ſciatreprobare malm, et eligere bonuꝫ. Fortaſſe butyrū et melcōmedet vt ſciat reprobare malū. et vt ſciat eligere bonūergo ꝯmedēdo didicit xp̄s reprobare malū et eligere bonū.