Hos ergo quid aliud agere dicam ꝙͣ p̄conia diuina in fabulas cōmutare? Sic theatralibꝰ ludis. ſic ſcenicis carmībus intendere ſolemus. vt ſcꝫ auditum paſcamꝰ nō animū.Huiꝰ modi tn̄, nō tam cōfundi ꝙͣ adiuuari oportere. cenſeo.quoꝝ voluntas non vtiqꝫ maligna eſt ſed improuidā. Alivero idcirco ſacram ſcripturā legunt. vt ſcd̓m apoſtoli preceptum, pati ſint om̄i poſcenti reddere rationē de ea fide īqua poſiti ſunt: vt. videlicet. inimicos veritatis fortiter de-ſtruant. minus eruditos doceant. ip̄i ꝑfectius viam veritatis agnoſcant. et altius dei ſecreta intelligentes/ artiusament. quoꝝ nimirū deuotio laudanda ē, et imitatione digna. Tria igitur ſunt genera hoīm ſacram ſcripturā legentium: quoꝝ quidem primi miſerandi ſunt. ſcd̓i iuuandi ter-cij laudandi: Fos vero. quia om̄ibus conſulere intendimusqd̓ bonum eſt in omnibus augeri cupimus. et qd̓ ꝑuerſumcōmutari. Omnes intelligere volumus quod dicimus. om-nes facere quod hortamur.¶ Incipit liber ſextus. Quomodo legenda ſit ſacra ſcritura. a querentibus ſcientiam in ea .j.vo tibi lector, ordinem ſcꝫ et modum ꝓpo-no, quę ſi diligenter inſpexeris. facile tibi-iter legendi patebit̉. In hoꝝ vero conſideratōe, nec oīa tuo in genio relinquā, neqꝫ ꝑmeam diligentiā, ſatis tibi fieri promitto.ſꝫ ſic quedā breuiter p̄libando tranſcurrāvt et poſita aliqua quibus erudiaris. et aliqua p̄termiſſa qͥbus exercearis inuenias. Ordinem legendi ſupra quadrifariū eſſe cōmemoraui; alium in diſciplinis. alium in librisalium in narratione. atqꝫ alium in expoſitione. Quę quali-ter in diuina ſcriptura aſſignanda ſint. nondū oſtendi.¶ De ordine qui eſt in diſciplinis .ij.