vt ait quidam; neſcio qua natale ſolum dulcedine cunctosducit. et īmemores nō ſinit eſſe ſui. magnū virtutis principi-um eſt. vt diſcat paulatim exercitatus animꝰ viſibilia hecet tranſitoria primū commutare. vt poſtmodū poſſit etiaꝫderelinquere. Delicatus ille eſt adhuc. cui patria dulciseſt. Fortis aūt iam, cui omne ſolū patria eſt. perfectus v̓ocui mūdus totus exilium eſt. Ille mūdo amorem fixit. iſteſparſit. hic extinxit. Ego a puero exulaui. et ſcio quo mero.re animꝰ artum aliquādo pauꝑis tugurgij fundum deſe-rat. quā libertate poſtea marmoreos lares et tecta laque-ata deſpiciat.Incipit quartus liber. de ſtudio diuinaꝝ ſcripturaꝝ.Cript̉e q̄ vl̓ de d̓o ſiue boīs īuiſibilibꝰloqutur, nec om̄s nec ſolę diuīe appellāde ſūt. In libris gētiliū ml̓ta de et̓nita-te deet aīaꝝ īmortalitate: de virtutūpremijs ſempiternis. peniſqꝫ maloꝝ, ſatis probabili ratione ſcripta inuenimus.quos tali vocabulo indignos eſſe nemodubitat. Rurſus veteris et noui teſtamenti ſeriem percur-rentes. totam pene de pręſentis vite ſtatu et rebus in tempore geſtis contextam cernimus: raro aliqua de dulcedmeeternorum bonorum et celeſtis vite gaudijs manifeſte de-primi. Tamē has ſcripturas diuinas appellare fides catholica ſolet. Philoſophorum ſcripture. quaſi luteus pariesdealbatus. nitore eloquij foris polleret. Quę ſi quādo veritatis prętendunt ſpeciem. falſa admiſcendo/ quaſi quo-dam colore ſuperducto lutum erroris operiunt. Contra diuina eloquia aptiſſime fauo comperantur. quę et propterſimplicitatem ſermonis aridā apparent. et intus dulcedineplena ſunt. vnde conſtat. quia merito tale vocabulum ſor-tita ſunt, q̄ ſola ſic a falſitatis contagione aliena īueniunt̉

i